Συνέντευξη στη Μάνια Ζούση
Με εφηβικό ενθουσιασμό και παράφορο πάθος, αλλά κυρίως με οργανωτική και διοικητική ικανότητα και κατακτημένη τεχνογνωσία, ο Θοδωρής Αμπαζής, συνθέτης και σκηνοθέτης που άφησε το στίγμα του περνώντας από επιτελικές θέσεις του Εθνικού Θεάτρου και των ΔΗΠΕΘΕ Καβάλας και Πάτρας, σχεδιάζει αυτό το δύσκολο καλοκαίρι τη νέα φυσιογνωμία και την καινούργια ταυτότητα του Φεστιβάλ Αρχαίας Ολυμπίας από τη θέση του καλλιτεχνικού του διευθυντή.
Πράος, μεθοδικός και αποτελεσματικός, με εμπειρία και γνώση, μιλά για το φετινό πιλοτικό πρόγραμμα και αναπτύσσει τη στρατηγική για τον σχεδιασμό ενός φεστιβάλ τεχνών με διεθνή προσανατολισμό σε ένα τοπόσημο μεγάλης ιστορικής βαρύτητας και δημοφιλίας, δίνοντας σημασία και προτεραιότητα στους ανθρώπους του τόπου και στην οργάνωση δομών για την καλλιτεχνική τους εκπαίδευση. Χωρίς να κουράζεται να επαναλαμβάνει πως η επανάσταση θα έρθει από την περιφέρεια.
Μια κυψέλη που θα επηρεάσει το πολιτιστικό τοπίο
«Το πρώτο που κάνω όταν αναλαμβάνω μια θέση είναι, αντί να βγαίνω να παριστάνω τον Άγγλο αποικιοκράτη της τέχνης, να φοράω μια φόρμα ή ένα σορτσάκι και να καλώ τους ντόπιους να δουλέψουμε και να γνωριστούμε παίζοντας, καθώς το θέατρο είναι παιχνίδι.
Διότι, όσο οραματικός, οργανωτικός ή φιλόδοξος και να είσαι, εάν δεν κερδίσεις σταδιακά την κοινότητα των πολιτών, δεν μπορούν τα πράγματα να προχωρήσουν. Το μεγάλο στοίχημα είναι να αφουγκραστείς σε τι κοινό θέλεις να απευθυνθείς, να καταλάβεις πού θα οργώσεις και πού θα σπείρεις. Και κυρίως τι θέλεις να φτιάξεις μακροπρόθεσμα».
Ξεκαθαρίζει πως δεν ανέλαβε τη θέση του καλλιτεχνικού διευθυντή για να οργανώσει απλώς ένα φεστιβάλ. «Στόχος μου είναι να δημιουργήσω ένα κέντρο πολιτισμού, μια κυψέλη, έναν πυρήνα που θα επηρεάσει το πολιτιστικό τοπίο τα επόμενα χρόνια. Κάτι που πρέπει να γίνει με πολύ συγκεκριμένα και προσεκτικά βήματα».
Δεν διστάζει να πει πως τα προηγούμενα χρόνια ο κόσμος έβλεπε λίγες παραστάσεις με προβεβλημένους πρωταγωνιστές που έκαναν στάση στην περιοχή κατά την καλοκαιρινή τους περιοδεία. «Δεν υπήρχε κουλτούρα θεάτρου. Έτσι ξεκινάμε σιγά - σιγά να την οργανώνουμε». Κι αποκαλύπτει την ιδέα να προσκαλούνται οι πολίτες μετά το τέλος των παραστάσεων σε μια ανοιχτή συζήτηση την επόμενη μέρα, όπου θα αναλύουν και θα σχολιάζουν, σε μια προοπτική να εξελιχθούν σε ενσυνείδητους και καλύτερους θεατές. «Κάτι σαν Εκκλησία του Δήμου» σχολιάζει.
Αλλάζει η κατεύθυνση
«Η Αρχαία Ολυμπία αποτελεί περιοχή με ειδικό βάρος και το φεστιβάλ πρέπει να εμπνευστεί από τον τόπο, να συνδεθεί με αυτόν σε επίπεδο τόσο νοοτροπίας όσο και ταυτότητας» επισημαίνει ο Θ. Αμπαζής και εξηγεί:
«Ξεκινήσαμε αυτό το καλοκαίρι με μια ομάδα πολιτών που στο μέλλον θα πολλαπλασιαστούν και μέσω αυτών επικοινωνούμε τις ιδέες, την αισθητική και τη φιλοσοφία μας, η οποία αποτυπώνεται σε εργαστήρια και παραστάσεις. Δεν μπορεί ένα φεστιβάλ να μοιάζει με κάτι που έπεσε από τον ουρανό και καρφώθηκε σε έναν τόπο. Αλλά προκύπτει και καθορίζεται από τις ανάγκες των πολιτών και τόπου, χωρίς να σημαίνει ότι υπηρετεί μόνο αυτές. Και οι άνθρωποι να πιστέψουν ότι τους αφορά και είναι δικό τους.
Είναι συγκινητικό που ένας τόσο μικρός δήμος θέλει να το υποστηρίξει αυτό σοβαρά. Με τους καρπούς να μπορούν να φανούν σε δύο με τρία χρόνια κι όχι μέσα σε μια νύχτα. Γι’ αυτό με έχει εντυπωσιάσει η πίστη του δημάρχου Γιώργου Γεωργιόπουλου, που είχε ιδέες και όραμα από τότε που βρισκόταν ακόμη στη θέση του αντιπεριφερειάρχη Ηλείας και τώρα τα κάνει πράξη. Ήδη άρχισαν να φτιάχνονται οι πρώτες υποδομές και οι επιδιορθώσεις σε ένα θέατρο 3.500 θέσεων».
«Το φεστιβάλ πρέπει να γίνει διεθνές»
Ο Θ. Αμπαζής επιθυμεί να εντάξει δράσεις ακόμα και στο πάρκο εκεχειρίας έξω από τον αρχαιολογικό χώρο, αλλά και μέσα σε αυτόν, εξηγώντας από την αρχή πως το φεστιβάλ πρέπει να γίνει διεθνές.
«Ήδη έχω κάνει συζητήσεις με ορισμένα διεθνή φεστιβάλ και εθνικά θέατρα χωρών ώστε να φέρουμε παραστάσεις και να κάνουμε συμπαραγωγές. Επίσης το ίδιο το φεστιβάλ πρέπει να παράγει. Διότι τα φεστιβάλ πρέπει να έχουν τη δυνατότητα να παράγουν αλλά και να εξάγουν. Και να μην είναι μόνο ένα ανθολόγιο παραστάσεων. Και να μπορούν να επεμβαίνουν.
Θέλουμε να έρθουμε σε πιο στενή συνεργασία με την Ολυμπιακή Επιτροπή, καθώς το κομμάτι του αθλητισμού δεν μπορεί να μένει μόνο σε μια κατεύθυνση, αλλά να αναπτυχθεί και να γεννήσει ακόμα και μια Πολιτιστική Ολυμπιάδα. Το επίσης σημαντικό έχει να κάνει ακόμη με τη συνεργασία μεγάλων θεσμικών φορέων, ώστε του χρόνου να κάνουμε πολύ περισσότερα πράγματα.
Σαφώς με ενδιαφέρει να έχουμε μεγάλα διεθνή πολιτιστικά γεγονότα, με παραστάσεις υπερτιτλισμένες στα αγγλικά, αλλά και ανάδειξη της ιστορικότητας του χώρου και των οικογενειακών ιστοριών που βρίσκονται εδώ θαμμένες και μιλούν για τον κόπο της ανασκαφής. Θέλω να αναδείξω τις ιστορίες των ανθρώπων που βούτηξαν μέσα στη λάσπη γι’ αυτούς τους θησαυρούς. Και για να πετύχει κάτι τέτοιο πρέπει να μπεις στη ζωή των ανθρώπων».
