Ζούμε πολύ περίεργες μέρες. Η πανδημία, το μεταναστευτικό και προσφυγικό πρόβλημα, η φυλετική βία και οι διακρίσεις, οι οικονομικές κρίσεις και αναδιανομές του πλούτου. Ο κυρίαρχος λόγος του νεοφιλελευθερισμού των τριών τελευταίων δεκαετιών αρχίζει να δείχνει το πραγματικό του πρόσωπο και τα προσωπεία αρχίζουν να ξεθωριάζουν. Πιο πολύ από κάθε άλλη φορά, τα τελευταία χρόνια έχουμε ανάγκη την κοινωνία των ανθρώπων που σκέφτονται και δρουν.
Ανθρώπους που ταυτόχρονα με την εργασία τους θα προσφέρουν τον χρόνο τους και τις σκέψεις τους σε συλλογικές δράσεις, σε αλληλεγγύη και σε προσπάθειες. Για να διαμορφωθεί όμως αυτός ο άνθρωπος που θα θελήσει να δράσει συλλογικά, απαραίτητα στοιχεία είναι ο λόγος και η τέχνη. Πρέπει, εκτός από τον αγώνα του για επιβίωση, να μπορεί να κοιτάξει πιο ψηλά και πιο πάνω από τον ορίζοντα της καθημερινότητάς του.
Τις μέρες αυτές, με την επιτελική δράση της κυβέρνησης των «αρίστων», γινόμαστε μάρτυρες της προσπάθειας αποκοπής των ανθρώπων από τα δύο αυτά συστατικά. Έτσι, που μόνο ως κερδοσκοπικές ενασχολήσεις να φαντάζουν. Με το πρόσχημα της πανδημίας έχουμε μια πραγματική κρίση στον χώρο των τεχνών και των καλλιτεχνών. Προσθέτουμε στο μείγμα τη διαφαινόμενη κατάργηση των μαθημάτων καλλιτεχνικής Παιδείας από τα Γυμνάσια και τα Λύκεια, με πρόσθεση επιπλέον ωρών του μαθήματος της ορθόδοξης χριστιανικής κατήχησης (επίσης γνωστό και ως «Θρησκευτικά»).
Κοιτάζοντας την εξίσωση, βλέπουμε να απουσιάζουν τελείως το βιβλίο και οι βιβλιοθήκες, η ανάγνωση και η φιλαναγνωσία. Πραγματικά, απουσιάζουν από κάθε λόγο των διοικούντων και αποφασιζόντων. Αρκεί μόνο ως θεωρητική άσκηση για τους μαθητές της Γ΄Λυκείου που επιθυμούν να περάσουν σε κάποια σχολή. Μια θεωρητική άσκηση όπου οι «διαβασμένοι» θα «γράψουν» όμορφα πραγματάκια σχετικά με τη σχέση τους με την ανάγνωση κι αυτό θα αρκεί. Γιατί «άριστο» δεν είναι να «είσαι», αλλά να «φαίνεσαι». Αυτή είναι η κυρίαρχη γραμμή, όχι μόνο τώρα -την εποχή των «αρίστων»-, αλλά τις τελευταίες πολλές δεκαετίες σ’ αυτή τη χώρα.
Να φαίνεται πως έχουμε Εθνική Βιβλιοθήκη, να φαίνεται πως έχουμε δημόσιες και δημοτικές βιβλιοθήκες. Το πώς θα έπρεπε να λειτουργούν όλες αυτές, ποια σχέση θα έπρεπε να έχουν με την κοινωνία, πώς θα μετέτρεπαν την ανάγνωση και την αξιολόγηση των πληροφοριών σε κεκτημένα των πολιτών είναι ζητήματα που δεν άπτονται του βασικού ιδεολογικού πυρήνα του «φαίνεσθαι».
Εκτός αν θέλουμε κοπάδια αμόρφωτων ανθρώπων που καταναλώνουν ακριβοπληρωμένη «κουλτούρα» κάθε μορφής, χωρίς αυτή να αποτελεί μέρος της ζωής τους και της σκέψης τους. Χωρίς ο λόγος και η τέχνη να αφορούν καμία κοινωνία ανθρώπων.
Στηρίξτε την έγκυρη και μαχητική ενημέρωση. Στηρίξτε την Αυγή. Μπείτε στο syndromes.avgi.gr και αποκτήστε ηλεκτρονική συνδρομή στο 50% της τιμής.
