Από τους υπέροχους του ελληνικού μοντερνισμού, άνθρωπος με αίσθηση του χιούμορ, της χαράς της ζωής, της δημιουργίας και του αγώνα, ο ζωγράφος Δημοσθένης Κοκκινίδης κηδεύεται αύριο Παρασκευή στις 12 το μεσημέρι στο νεκροταφείο της Παιανίας. Στην Παιανία άλλωστε έζησε τα τελευταία χρόνια του βίου του. Η ζωγραφική του, με το χρώμα και τις φιγούρες του, τη δύναμη του τοπίου των νησιών της Ελλάδας, των ανθρώπων της, αποτύπωσε τις δύσκολες στιγμές της ιστορίας της.
Ποιητής της ζωής και της ζωγραφικής, δάσκαλος, αγωνιστής και πάντα συνειδητοποιημένος πολίτης, ο Δημοσθένης Κοκκινίδης ήταν «ένας από τους σημαντικότερους εικαστικούς του τόπου μας και ένας γλυκύτατος άνθρωπος", όπως σημειώνει ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ σε ανάρτησή του στο Twitter εκφράζοντας τα συλλυπητήριά του στους κοντινούς του ανθρώπους. "Αφήνει πίσω του ένα σπουδαίο και πρωτοποριακό έργο», αναφέρει ο Αλέξης Τσίπρας, ο οποίος συνόδευσε την ανάρτησή του με τη φωτογραφία του έργου "Αντίθεση". Άλλωστε, όπως υπογραμμίζει ο αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης, "είχα την τιμή να τον γνωρίσω από κοντά και τη χαρά ένα σπουδαίο του έργο, η 'Αντίθεση', να με συντροφεύει για 4,5 χρόνια, σε όμορφες και δύσκολες στιγμές, στο γραφείο του πρωθυπουργού, δίνοντας λίγο χρώμα στο γκρίζο του Μεγάρου Μαξίμου".
Στο πλούσιο ζωγραφικό έργο του Κοκκινίδη "εικονογραφείται η συλλογική μας μνήμη, το δράμα της εθνικής μας ιστορίας, η σύγχρονη ευαισθησία μας, αλλά ταυτόχρονα και τα «λαμπερά νερά, όπως είναι τα νερά των Κυκλάδων", σημείωσε η υπουργός Πολιτισμού Λίνα Μενδώνη συμπληρώνοντας ότι "ο πίνακάς του με 'λαμπερά νερά' που κοσμεί το υπουργείο Πολιτισμού θα τον κρατά στη σκέψη μας".
Ο Δημοσθένης Κοκκινίδης"τάχθηκε πάντα, στα λόγια και στην πράξη, ως ζωγράφος και ως πολίτης, με την προοδευτική μεριά της ιστορίας και της σύγχρονης τέχνης" όπως σημειώνει το Τμήμα Πολιτισμού του ΣΥΡΙΖΑ, εκφράζοντας συγκίνηση και θλίψη για τον θάνατό του.
Ο απλός άνθρωπος και η καθημερινότητα του, η ιστορία του τόπου, τροφοδότησαν τη θεματική του. Τα πρωτοπόρα έργα του από τη δικτατορία, σημάδεψαν χαρακτηριστικά την έκφραση της τέχνης αυτής της περιόδου στη χώρα μας. Ένα σημαντικό μέρος του μάλιστα, με τον τίτλο "Των δε κακών μνήμη", δώρισε ο ίδιος ο ζωγράφος, ήδη από το 2002, στο ΕΜΣΤ.
Κι αν στη διάρκεια της Χούντας αποτύπωσε στο έργο του τους φυλακισμένους αλλά και τη "Μητρότητα", στη Μεταπολίτευση, επιμένοντας στο πνεύμα του μοντερνισμού, χρησιμοποίησε την αφαίρεση σε μεγάλες ζωγραφικές συνθέσεις, ενώ μέσα στο έργο του και ιδιαίτερα στη σειρά για την Οδύσσεια η μυθολογία συμβάδισε με αυτοβιογραφικά στοιχεία. Στη διάρκεια της δημιουργικής του πορείας εκδηλώθηκε επίσης έντονα το ενδιαφέρον του και για τις εφαρμοσμένες τέχνες. Στην τελευταία του έκθεση, τη μεγάλη αναδρομική που φιλοξένησε πριν πέντε χρόνια το Μουσείο Μπενάκη, οι επισκέπτες είδαν να ξετυλίγεται το πρωτοπόρο πνεύμα του και να διατρέχει το σύνολο του έργου του.
