Το σημαντικότερο περιοδικό της ελληνικής Αριστεράς για τον πολιτισμό, την τέχνη και τη λογοτεχνία, η εμβληματική "Επιθεώρηση Τέχνης", είναι πλέον προσβάσιμη στην επιστημονική κοινότητα και το ευρύ κοινό, καθώς η ψηφιακή της μορφή διατίθεται στην ιστοσελίδα των Αρχείων Σύγχρονης Κοινωνικής Ιστορίας www.askiweb.eu. Η ψηφιοποίησή της δε εντάσσεται σε ένα παλιότερο ευρύτερο έργο των ΑΣΚΙ για την ψηφιοποίηση και τεκμηρίωση σημαντικών περιοδικών και αρχείων γύρω από την Αριστερά και τον πολιτισμό στον 20ό αιώνα.
"Η ψηφιακή ανάρτηση της Επιθεώρησης Τέχνης αποτελεί άλλη μια ψηφίδα στην πολύχρονη προσπάθεια των ΑΣΚΙ να διασώσουν και να δημιουργήσουν τους όρους της πιο ευνοϊκής πρόσβασης σε τεκμήρια της ελληνικής ιστορίας στον 20ό αιώνα" επισημαίνει ο ιστορικός Βαγγέλης Καραμανωλάκης, επίκουρος καθηγητής του ΕΚΠΑ και γραμματέας των ΑΣΚΙ.
Παράλληλα υπογραμμίζει ότι "η "Επιθεώρηση Τέχνης" έρχεται να προστεθεί σε χιλιάδες άλλα τεκμήρια που βρίσκονται στον ιστότοπο των ΑΣΚΙ και σκιαγραφούν γνωστές και άγνωστες στιγμές της ιστορίας της ελληνικής Αριστεράς στην Κατοχή, στον Εμφύλιο, στη δικτατορία, στη μεταπολίτευση".
Οι αναγνώστες έχουν πλέον τη δυνατότητα να παρακολουθήσουν διαδικτυακά όλη τη διαδρομή του περιοδικού από το πρώτο του τεύχος, που κυκλοφόρησε τα Χριστούγεννα του 1954, με διευθυντή τον Νίκο Σιαπκίδη, έως τον Φεβρουάριο του 1967, λίγους μήνες πριν από την επιβολή της δικτατορίας.
Έχουν δηλαδή τη δυνατότητα να παρακολουθήσουν όλα όσα κατέθετε ο ανθός της ελληνικής διανόησης στο πεδίο των ιδεών και των τεχνών, τον τρόπο με τον οποίο συνομιλούσε με τα διεθνή πνευματικά και αισθητικά ρεύματα, αλλά και τον τρόπο με τον οποίο παρενέβαινε στην καρδιά του μεταπλεμικού κόσμου και του ελληνικού μετεμφυλιακού κράτους. Την ίδια στιγμή το περιοδικό αποτύπωνε και όλη τη διαδικασία διαμόρφωσης της μεταπολεμικής ελληνικής Αριστεράς.
Σύμφωνα με το ανυπόγραφο σύντομο σημείωμα του πρώτου τεύχους, η "Επιθεώρηση Τέχνης" ερχόταν να "αναπληρώσει την έλλειψη έντυπου που θα ικανοποιούσε τις απαιτήσεις κάθε φιλότεχνου και κάθε δημιουργού". Πρόθεσή της ήταν η ισομερής ενασχόληση με όλα τα είδη της τέχνης και στόχος της "να πλουτίζει το αναγνωστικό κοινό με έναν γόνιμο αισθητικό και φιλοσοφικό στοχασμό".
Ακόμα φιλοδοξούσε να γίνει όργανο "μελέτης της τέχνης και προβολής καλής ποιότητας καλλιτεχνημάτων" και προέβαλλε ως αναγκαιότητα τη δημιουργία μιας κίνησης που θα συντελούσε στην πρόοδο και στην ανύψωση του επιπέδου των γραμμάτων και της τέχνης γενικότερα στην Ελλάδα.
Από τον Δεκέμβριο του 1955 έως τον Φεβρουάριο του 1967 κυκλοφόρησαν 146 τεύχη, από τα οποία το καθένα περιελάμβανε περισσότερες από 70 σελίδες, υπογεγραμμένες από σημαντικές προσωπικότητες της ελληνικής διανόησης και τέχνης. Κώστας Βάρναλης, Νικηφόρος Βρεττάκος, Γιάννης Ρίτσος, Γιάννης Κορδάτος, Έλλη Παπαδημητρίου, Μάρκος Αυγέρης, Μέλπω Αξιώτη, Βασίλης Ρώτας, Γιάννης Τσαρούχης είναι μερικοί μόνο εξ αυτών.
Τη συντακτική της ομάδα συγκροτεί μια νέα γενιά που εμφανίζεται μέσα από την "Επιθεώρηση" και ανάμεσά τους είναι οι Φοίβος Ανωγειανάκης, Τάσος Βουρνάς, Δημήτρης Δεσποτίδης, Κώστας Κουλουφάκος, Τάσος Λειβαδίτης, Διονυσία Μπιτζιλέκη, Γιώργος Παπαλεονάρδος, Δημήτρης Ραυτόπουλος, Τίτος Πατρίκιος, Γιώργος Πετρής (Γιώργος Σίμος), Κώστας Πορφύρης (Πορφύρης Κονίδης), Δημήτρης Ραυτόπουλος, Μανώλης Φουρτούνης και Γιάννης Χαΐνης.
"Η 'Επιθεώρηση Τέχνης' μοιάζει να είναι από εκείνα τα υψηλά δείγματα του έντυπου πολιτισμού του περασμένου αιώνα που κατάφεραν να τέρψουν συγχρόνως τον νου και τις αισθήσεις εκείνου που τυχαία ή συνειδητά τα φυλλομέτρησε. Ένας συγκεντρωμένος πλούτος κειμένων, χαρακτικών, ποιημάτων, μελετών και ανθολογήσεων προσφέρθηκε απλόχερα στον αναγνώστη, μια συμπυκνωμένη πρώτη ύλη για σκέψη, περισυλλογή και προβληματισμό, η οποία κοσμήθηκε από μοναδικής αισθητικής αξίας εξώφυλλα" επισημαίνει ο ιστορικός Στάθης Παυλόπουλος, συνεργάτης των ΑΣΚΙ που συμμετείχε στη διαδικασία ψηφιοποίησης.
Προσθέτει μάλιστα ότι "η "Επιθεώρηση Τέχνης" σε μια μεταβατική περίοδο για το αριστερό κίνημα, σε μια εποχή έντονων και ταυτοτικού χαρακτήρα διεργασιών, αναζητήσεων αλλά και συγκρούσεων, κατάφερε να αποκρυσταλλωθεί ως μια στέρεη πολιτική πρόταση της ελληνικής Αριστεράς με αιχμή τον πολιτισμό".
Η διαδικασία της ψηφιοποίησης και της παράδοσης του εμβληματικού περιοδικού στους φυσικούς του αποδέκτες έγινε με την ευγενική παραχώρηση του Νίκου Σιαπκίδη.
