Πρεμιέρα σήμερα Πέμπτη για το 57ο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης με την τελευταία ταινία του Τζιμ Τζάρμους , το “Paterson”, στο «Ολύμπιον» της πλατείας Αριστοτέλους. Μια ταινία για την "ποίηση της καθημερινότητας", που εξελίσσεται στην πόλη Πάτερσον του Νιου Τζέρσεϊ. Πάτερσον ονομάζεται και ο κεντρικός ήρωας (Άνταμ Ντράιβερ), που δουλεύει ως οδηγός στα λεωφορεία της πόλης. Αλλά το Πάτερσον δεν είναι μια τυχαία πόλη, είναι η πατρίδα δύο κορυφαίων Αμερικανών ποιητών, του Γουίλιαμς Κάρλος Γουίλιαμς (ήταν παιδίατρος στο Πάτερσον) και του Άλεν Γκίνσμπεργκ (μάλιστα ο πρώτος ήταν ο παιδίατρος του δεύτερου!). Τι πιο φυσικό λοιπόν, ο ήρωας του Τζάρμους να είναι ένας ποιητής - οδηγός λεωφορείου! Κλέβει χρόνο στη διάρκεια της ημέρας στη δουλειά του ή στο σπίτι που μοιράζεται με τη σύντροφό του Λόρα (Γκολσιφέ Φαραχανί) για να επεξεργαστεί λέξη - λέξη τα ποιήματά του...
Είναι μια ταινία που στοχεύει στην ομορφιά των «ταπεινών πραγμάτων», υπό το φως μιας συγκρατημένης μελαγχολίας, και με την ποίηση να «επανέρχεται» συνεχώς σε πρώτο επίπεδο. Είναι ακόμη μια ταινία για το «δίπολο» άσπρο - μαύρο και τον αναδιπλασιασμό των προσώπων, με αλλεπάλληλα ζευγάρια διδύμων που εμφανίζονται συνεχώς στη διάρκεια της περιπλάνησης του ήρωα...
«Δεν μπορώ να πιστέψω ότι το να πηγαίνεις στην κινηματογραφική αίθουσα είναι ξεπερασμένο» λέει ο Τζιμ Τζάρμους. «Το να μπαίνεις σε μια σκοτεινή αίθουσα μαζί με άγνωστους και να βιώνεις κάτι μαζί τους, με συγκινεί. Ίσως να είμαι κάτι σαν δεινόσαυρος, αλλά πιστεύω ότι αυτό αρέσει και σε άλλους, να βλέπουν τις ταινίες όπως ήταν ο αρχικός προορισμός τους... Οι τρόποι και τα εργαλεία μπορεί να αλλάζουν, αλλά η εμπειρία του να δεις μια ταινία στη μεγάλη οθόνη δεν αλλάζει. Είμαι παλιομοδίτης σ’ αυτό, αν και μπορώ να δω μια ταινία με όποιον τρόπο χρειαστεί. Με ενδιαφέρει το βουβό σινεμά, οι ταινίες απ’ όλον τον κόσμο, την Ασία, την Αφρική. Στην ταινία, ο Πάτερσον κι η Λόρα πηγαίνουν να δουν το «Island of Lost Souls» του 1932 με τον Τσαρλς Λότον».
