Μια εξαιρετικά ενδιαφέρουσα ταινία για τον Φριτζ Μπάουερ, τον μυθικό δικαστή και ισχυρό άνδρα της γερμανικής Δικαιοσύνης, τον εισαγγελέα που κυνήγησε και εξάρθρωσε τους κρυμμένους στη Λατινική Αμερική ναζί, μπορούν να παρακολουθήσουν οι κινηματογραφόφιλοι στο Διεθνές Φεστιβάλ "Νύχτες Πρεμιέρας" που διαρκεί από τις 21 Σεπτεμβρίου έως τις 2 Οκτωβρίου.
Η ταινία του Λαρς Κράουμε "Υπόθεση Φριτζ Μπάουερ", που απέσπασε το βραβείο κοινού στο Φεστιβάλ του Λοκάρνο, με πρωταγωνιστή τον Μπούργκχαρτ Κλάουσνερ, που ενσαρκώνει μοναδικά τον μαχητικό εισαγγελέα, ο οποίος δεν δίστασε να τα βάλει ακόμη και με την ίδια τη δικαστική εξουσία, αναφέρεται στον άνθρωπο που πέτυχε να στοιχειοθετήσει τη συλλογική δίωξη πολλών ναζιστικών στελεχών που παρέμεναν ελεύθερα, παρά τα τερατώδη εγκλήματα εναντίον της ανθρωπότητας.
Ήταν 20 Δεκεμβρίου του 1963, όταν άρχισε στη Φραγκφούρτη η πρώτη και μεγαλύτερη δίκη για τα εγκλήματα του Ολοκαυτώματος, μετά τις πολύχρονες και συντονισμένες ενέργειες του γενικού εισαγγελέα της Έσσης Φριτζ Μπάουερ. Μια θυελλώδης δίκη που ολοκληρώθηκε δύο χρόνια μετά, το 1965.
Η ταινία βασισμένη σε ιστορικά γεγονότα, αναφέρεται στις δυσκολίες και τα εμπόδια που αντιμετώπισε ο Μπάουερ στον αγώνα του να οδηγήσει στο εδώλιο του κατηγορουμένου, υψηλόβαθμους αξιωματούχους των ναζί , οι οποίοι όχι μόνο δεν είχαν συλληφθεί, αλλά εξακολουθούσαν να κατέχουν σημαντικές θέσεις στον κρατικό μηχανισμό της μεταπολεμικής Γερμανίας.
Γιος Εβραίων από τη Στουτγάρδη, ο Φριτζ Μπάουερ έγινε πολύ νέος μέλος του Σοσιαλδημοκρατικού Κόμματος και το 1933, με την άνοδο του Χίτλερ στην εξουσία συνελήφθη από τη Γκεστάπο. Όταν αφέθηκε ελεύθερος, αυτοεξορίστηκε το 1935 στη Δανία και όταν αυτή καταλήφθηκε από τα στρατεύματα της ναζιστικής Γερμανίας στη Σουηδία. Επέστρεψε στη Γερμανία το 1949 και, καθώς δημιουργείτο το νέο κράτος της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας, μπήκε στο δικαστικό κλάδο. Αρχικά ανέλαβε διευθυντής των τοπικών δικαστηρίων και αργότερα, κατέλαβε τη θέση του γενικού εισαγγελέα στο Μπράουνσβαϊκ. Το 1956 προήχθη σε γενικό εισαγγελέα του κρατιδίου της Έσσης, με έδρα τη Φραγκφούρτη. Στη θέση αυτή παρέμεινε ώς τον θάνατό του, το 1968.
Με δικές του πληροφορίες η μυστική Αστυνομία του Ισραήλ, Μοσάντ, συνέλαβε στην Αργεντινή όπου είχε δραπετεύσει και ζούσε με ψευδώνυμο, τον αρχιερέα του Ολοκαυτώματος, συνταγματάρχη των SS Άντολφ Άιχμαν ο οποίος οδηγήθηκε στην Ιερουσαλήμ, δικάστηκε, καταδικάστηκε σε θάνατο και εκτελέστηκε με απαγχονισμό το 1962.
Δεν ήταν καθόλου εύκολο εκείνα τα χρόνια στη Δυτική Γερμανία να ανασκαλεύει κάποιος το ναζιστικό παρελθόν της χώρας, που ένιωθε βαριά την ενοχή και την ντροπή, θέλοντας ωστόσο να ξεχάσει. Η αδιάφορη γερμανική γραφειοκρατία και η τάση συγχώρεσης που υπήρχε στην κοινωνία, η ανυπαρξία νομοθεσίας προς την κατεύθυνση της τιμωρίας των ναζιστών, συνέβαλαν στην ατιμωρησία των χιτλερικών που είχαν διαπράξει τερατώδη εγκλήματα.
Η ταινία του Λαρς Κράουμε τόλμησε να στρέψει την κάμερά της στην ανοιχτή πληγή των Γερμανών ναζιστών και των εγκλημάτων τους, δίνοντας την ευκαιρία στις νεότερες γενιές να γνωρίσουν αυτήν την ελάχιστα γνωστή περίοδο της γερμανικής Ιστορίας.
