Όταν στα 17 σου σε καλεί ο Μάνος Χατζιδάκις στο Τρίτο, παίρνοντας συστάσεις από τον δάσκαλό σου Γ.Α. Παπαϊωάννου, ξεκινάς μαθητής την καριέρα σου συνθέτοντας μουσική για τη θρυλική "Λιλιπούπολη", και μεγαλώνοντας συνεργάζεσαι με σημαντικά ευρωπαϊκά συμφωνικά σύνολα, όπως η Συμφωνική του ΒΒC, η Ορχήστρα της Ακαδημίας του Αγίου Μαρτίνου των Αγρών, η Όπερα Μπολσόϊ κ.ά. ή ηχογραφείς Σκαλκώτα με την έγκυρη σκανδιναβική δισκογραφική Bis, ο δρόμος προς τη Σκάλα του Μιλάνου δεν φαντάζει απρόσιτος προορισμός. Μόνο που η Σκάλα δεν είναι ο μοναδικός προορισμός, αφού προστίθεται και η σκηνή του Θεάτρου Ρέτζο του Τορίνο, οι δύο έδρες δηλαδή του φεστιβάλ MiTo που παίρνει τον τίτλο του από τα αρχικά των δύο ιταλικών πόλεων, παραπέμποντας στον ελληνικό "μύθο", και έχει καθιερωθεί ως ένα σημαντικό ευρωπαϊκό φεστιβάλ.
Για τον γνωστό διευθυντή ορχήστρας και συνθέτη Νίκο Χριστοδούλου ήταν έκπληξη και μεγάλη χαρά όταν πληροφορήθηκε ότι ο νέος διευθυντής του MiTo Settembre Musica, γνωστός Ιταλός συνθέτης Νικόλα Καμποκγράντε, επέλεξε το έργο του "Debussy / Χριστοδούλου Πρελούδια" ως εναρκτήριο της φετινής διοργάνωσης κι ακόμα μεγαλύτερη μάλιστα όταν έμαθε ότι θα το παρουσιάσει απόψε στο Θέατρο Ρέντζο του Τορίνο και αύριο στη Σκάλα του Μιλάνο, μία από τις μεγαλύτερες συμφωνικές ορχήστρες του κόσμου, η Συμφωνική του Λονδίνου υπό τη διεύθυνση του περίφημου Τζαναντρέα Νοσέντα.
Με θεματικό άξονα "Πατέρες και γιοι", το φεστιβάλ διερευνά τη σχέση του παρελθόντος με το παρόν και το μέλλον. "Γι' αυτό ο Νικόλα Καμπογκράντε επέλεξε να ανοίξει το φεστιβάλ με το έργο μου" εξηγεί ο Νίκος Χριστοδούλου. Δεν κρύβει τη χαρά του ούτε σχολιάζει το γεγονός ότι η επιλογή τόσο του έργου του, απευθείας από την παρτιτούρα, που εκδόθηκε πριν λίγο καιρό από τον κορυφαίο διεθνή εκδοτικό οίκο Boosey & Hawkes, αλλά και η επιλογή της ορχήστρας έγιναν εν αγνοία του. "Είναι για μένα πολύ ιδιαίτερη χαρά", λέει, "θέλω να πιστεύω ότι ο ήχος μιας μεγάλης συμφωνικής ορχήστρας έχει μια ιδιαίτερη μαγεία και η μουσική του Ντεμπισί δοσμένη ορχηστρικά έχει εξαιρετική γοητεία".
"Όταν ο Ντεμπισί συνέθεσε τα πρελούδια για πιάνο το 1912, δεν θα μπορούσε να έχει φανταστεί πως 100 χρόνια μετά ο Νίκος Χριστοδούλου θα τα μεταγράψει για ορχήστρα" σημειώνει το Φεστιβάλ, που έχει εντάξει το έργο του Έλληνα συνθέτη στα 14 highlights της φετινής ανανεωμένης διοργάνωσης.
"Πώς είδατε τον Ντεμπισί εκατό χρόνια μετά;" τον ρωτάμε. "Το ουσιαστικό κίνητρο για την ενορχήστρωση ήταν η εξερεύνηση της δομικής υπόστασης του έργου του Ντεμπισί όπως της αρμονίας. Η αρμονία του Ντεμπισί είναι ορόσημο στην Ιστορία της μουσικής και αποτελεί κατά κάποιον τρόπο την έναρξη όλης της νεότερης μουσικής ώς και σήμερα. Η σφραγίδα του στη νεότερη μουσική είναι η αρμονία και το εντελώς προσωπικό του ύφος. Πέρα απ' αυτά όμως πρόκειται για μια εξαιρετικά γοητευτική μουσική, με ένα εντελώς ιδιαίτερο προσωπικό ύφος" μας εξηγεί, διευκρινίζοντας ότι "η ενορχήστρωσή μου είναι απόλυτα πιστή στο πρωτότυπο, δεν είναι παράφραση ή διασκευή".
Άλλωστε για τον ίδιο από την ώρα όπου ξεκίνησε να μεταγράφει τα πρώτα τρία πρελούδια του Ντεμπισί το 1986, φοιτητής ακόμα στη Γερμανία, μέχρι την περίοδο 2007-2009 που καταπιάστηκε με τα υπόλοιπα, το κίνητρό του, όπως τονίζει, ήταν "καθαρά ερευνητικό". Η ενορχήστρωση, λέει, "δεν είναι ένα ρούχο ηχοχρωματικό, οργανικό που το προσθέτει κανείς στη μουσική, αλλά ένας διάλογος όλων των στοιχείων τα οποία απαρτίζουν το έργο και την υπόστασή του, δηλαδή της αρμονίας, της μελωδίας, του ρυθμού, των θεμάτων, της μορφής και της έκφρασης". Θυμίζει δε ότι "Πάρα πολλοί μεγάλοι συνθέτες έχουν κάνει μεταγραφές είτε σε δικά τους έργα είτε σε έργα άλλων συνθετών. Ο Μπαχ έχει κάνει πάρα πολλές και εξαιρετικά ευφάνταστες, ο Μότσαρτ, ο Μπραμς, ο Μπερλιόζ, ο Λιστ, ο Ραβέλ, ο Στραβίνσκι, ο Σοστακόβιτς και φυσικά ο ίδιος ο Ντεμπισί, ο οποίος έχει μεταγράψει έργα του Ερίκ Σατί για ορχήστρα και δικά του αλλά και ο οποίος συνεργαζόταν και ενθάρρυνε, επιλεκτικά και δημιουργικά φυσικά, μεταγραφές για ορχήστρα δικών του πιανιστικών έργων".
Τα 12 Πρελούδια του Ντεμπισί που μετέγραψε για συμφωνική ορχήστρα παρουσιάστηκαν για πρώτη φορά το 2012, στο πλαίσιο του Έτους Ντεμπισί, στο Μέγαρο Μουσικής, με την Εθνική Συμφωνική Ορχήστρα της ΕΡΤ με τον ίδιο στο πόντιουμ, στη συνέχεια τα διηύθυνε στο Λονδίνο με την Ορχήστρα της Ακαδημίας του Αγίου Μαρτίνου των Αγρών και στο Ερεβάν με τη Φιλαρμονική Ορχήστρα της Αρμενίας.
