“Αυτό που μας ενδιαφέρει περισσότερο στη Σάρα Κέιν δεν είναι η περίπτωση της ασθένειάς της, αλλά μιας ψυχής που είδε, ένιωσε με τρόμο την αγριότητα του κόσμου, φοβήθηκε πολύ από αυτό και κατέγραψε αυτό τον φόβο σαν μια κραυγή αναζήτησης της αγάπης” μας εξηγεί ο σκηνοθέτης Γιάννης Κακλέας με αφορμή την αποψινή πρεμιέρα της πολύωρης παράστασης “Σάρα Κέιν - Ψύχωση 4:48 - Κοίταξέ με”, που πραγματοποιείται στο πλαίσιο του Φεστιβάλ Αθηνών και στην Πειραιώς 260, αρχίζει στις δώδεκα τα μεσάνυχτα και ολοκληρώνεται στις οκτώ το πρωί.
Μια πρωτόγνωρη εμπειρία θέασης αλλά και επικοινωνίας για τον θεατή, που έχει τη δυνατότητα και την ελευθερία να παρακολουθεί αλλά και να κινείται στον χώρο, να φεύγει και να επιστρέφει, ακόμα και να χαλαρώνει και να κοιμάται σε μαξιλάρια και υπνόσακους που θα υπάρχουν στον χώρο. Ο σκηνοθέτης εγκαινίασε τον συγκεκριμένο τρόπο παράστασης πέρυσι, όταν παρουσίασε στο Φεστιβάλ το έργο του Μπέκετ “Μερσιέ και Καμιέ ”.
“Μετά τον Μπέκετ, η Σάρα Κέιν είναι η συγγραφέας που άλλαξε την ιστορία του θεάτρου κατά τη γνώμη μου. Έγραψε με μια πένα επιθετική, ποιητική και κατέγραψε έναν κόσμο σκοτεινό, απάνθρωπο, αλλά με μια φόρμα που έφερε πολλά καινούργια και ενδιαφέροντα πράγματα μέσα στο θέατρο. Είναι μια επαναστάτρια της γραφής και μια τρυφερή συγγραφέας. Αυτό προσπαθούμε να βγάλουμε στην παράστασή μας” τονίζει ο σκηνοθέτης, που φαίνεται να μην ξεχνά τα χρόνια του “Τεχνοχώρου”, διατηρώντας ζωντανή μια προσωπική πίστη και άποψη για το θέατρο, που συνεχίζει να συγγενεύει με τις απόψεις του Αντονέν Αρτό από τον οποίο και επηρεάστηκε.
“Δεν είναι μόνο οι επιλογές των έργων αλλά και οι επιλογές των συνεργατών και η δημιουργία νέων ομάδων, όπως η Citizens Kane, ηθοποιοί που που προέρχονται από τα δωρεάν θεατρικά μαθήματα του χειμώνα και που έχουν σχεδόν την ίδια ηλικία με την αυτόχειρα συγγραφέα. “Είναι ευεργετική η συνάντηση και η ενασχόληση με παιδιά, ευαίσθητα και ευρηματικά ταλέντα, που πολλά από αυτά έχουν πολύ ενδιαφέρον μέλλον μπροστά τους στο ελληνικό θέατρο” καταλήγει ο Γιάννης Κακλέας.
Μάνια Ζούση
