«Ένα ολόγραμμα για τον βασιλιά» (A Hologram for the King)
Σκηνοθεσία: Τομ Τίκβερ
Ερμηνεία: Τομ Χανκς, Μπεν Γουίσοου, Αλεξάντερ Μπλακ, Σαρίτα Τσάουντχαρι, Τομ Σκέριτ
Ο Τομ Τίκβερ, ο Γερμανός σκηνοθέτης, δεν είχε την εξέλιξη που «υποσχόταν» στα 1998 το θυελλώδες «Τρέξε Λόλα, τρέξε». Εδώ, σε αυτή τη διεθνή συμπαραγωγή, συνεργάζεται για δεύτερη φορά με τον Τομ Χανκς, χρησιμοποιώντας ως αφετηρία το μυθιστόρημα του Αμερικανού συγγραφέα - σεναριογράφου Ντέιβ Έγκερς. Το θέμα που θίγεται, έστω έμμεσα, μέσα από τις σελίδες του βιβλίου είναι οι πολύπλοκες και διόλου ανέφελες σχέσεις των Αμερικανών με τα ολοκληρωτικά καθεστώτα της Σαουδικής Αραβίας, που «κρύβονται» πίσω από το πέπλο του ουαχαμπιτισμού. Ένας Αμερικανός επιχειρηματίας (Τομ Χανκς) ταξιδεύει στην περιοχή του Κόλπου προσπαθώντας να πουλήσει την εφεύρεσή του στον πάμπλουτο τοπικό μονάρχη. Θα αντιμετωπίσει αλλεπάλληλες δυσκολίες, που θα τον εξουθενώσουν και θα τον οδηγήσουν στο νοσοκομείο, όπου θα συναντήσει τον έρωτα στα μάτια μιας γοητευτικής γυναίκας...
Είναι φανερό ότι έστω και η έμμεση διερεύνηση ενός πολύ «ευαίσθητου» (για τους Αμερικανούς) γεωστρατηγικού ζητήματος δεν αντιμετωπίστηκε με ενθουσιασμό πέραν του Ατλαντικού... Άλλωστε και ο Τίκβερ, προκειμένου να φτάσει σε κάποιο αποτέλεσμα, έβαλε πολύ νερό στο κρασί του.
«Ο θρύλος του Ταρζάν» (The Legend of Tarzan)
Σκηνοθεσία: Ντέιβιντ Γέιτς
Ερμηνεία: Αλεξάντερ Σκάρσγκαρντ, Σάμιουελ Λ. Τζάκσον, Μάργκοτ Ρόμπι, Κριστόφ Γουόλτζ, Τζον Χερτ
Καιρό είχαμε να δούμε έναν νέο κινηματογραφικό Ταρζάν. Ο τελευταίος «αξιοπρεπής» Ταρζάν του σινεμά ήταν ο Κριστόφ Λαμπέρ, το 1984. Εδώ τη σκηνοθεσία έχει αναλάβει, χωρίς ιδιαίτερο ενθουσιασμό και με μέτρια αποτελέσματα, ο Βρετανός Ντέιβιντ Γέιτς, γνωστός μας από τη σειρά του Χάρι Πότερ. Θυμίζουμε με δυο λόγια τα βασικά στοιχεία: Νεαρός γόνος της βρετανικής αριστοκρατίας θα βρεθεί υπό περιπετειώδεις συνθήκες να μεγαλώνει με τη φροντίδα πιθήκων στη ζούγκλα της «βαθιάς» Αφρικής... Και θα γίνει «Ο βασιλιάς της ζούγκλας»... Ευδιάκριτες οι συμπαραδηλώσεις του μύθου, παρά τη φαινομενική «συμφιλίωση» με τους προγόνους του ανθρώπινου είδους και το στοιχείο της «φυγής» από τον κλυδωνιζόμενο ευρωπαϊκό πολιτισμό: Η «αριστοκρατική» καταγωγή φαίνεται να μπορεί να εξασφαλίσει την επικράτηση παντού, δικαιολογώντας απολύτως κάθε είδος αποικιοκρατίας του «λευκού ανθρώπου». Στην ταινία του Γέιτς υπάρχει φυσικά ο απαραίτητος «καλλωπισμός»: Παρακολουθούμε τον Ταρζάν (Αλεξάντερ Σκάρσγκαρντ) να έχει επιστρέψει γύρω στα 1890 στην Αγγλία, απολαμβάνοντας τη θέση και τα προνόμια του λόρδου Γκρέιστοουκ. Τον προσκαλούν να επιστρέψει στο Κονγκό, ως εκπρόσωπος της κυβέρνησης, αλλά δεν αντιλαμβάνεται ότι είναι πιόνι σε μια υπόθεση εκμετάλλευσης των Αφρικανών, την οποία έχουν ενορχηστρώσει όχι Βρετανοί φυσικά, αλλά Βέλγοι...
«Το μυστικό που έμεινε κρυμμένο» (Boomerang)
Σκηνοθεσία: Φρανσουά Φαβρό
Ερμηνεία: Λοράν Λαφίτ, Μελανί Λοράν, Όντρεϊ Ντάνα
Ελαφρώς παλιομοδίτικη γαλλική αφήγηση, με δύο αδέρφια σε μέση ηλικία (Αντουάν και Μελανί) να αποφασίζουν να επιστρέψουν στο νησί όπου περνούσαν τα καλοκαίρια τους όταν ήταν παιδιά, μέχρι την εξαφάνιση της μητέρας τους. Όμως, κατά την επιστροφή τους στο Παρίσι, η Μελανί τραυματίζεται σοβαρά σε τροχαίο. Το «μπούμερανγκ» του πρωτότυπου τίτλου αναφέρεται στην επιστροφή στο παρελθόν. Μπορεί να αποδειχθεί εντελώς διαφορετική απ' όσο φαντάζεται κανείς.
«Κάθαρση: Έτος εκλογών» (The Purge: Election Year)
Σκηνοθεσία: Τζέιμς ντε Μόνακο
Ερμηνεία: Ελίζαμπεθ Μίτσελ, Φρανκ Γκρίλο, Ρέιμοντ Τζ. Μπάρι, Ίθαν Φίλιπς
Συνέχεια της αρχικής ταινίας τρόμου: Πέρασαν δύο χρόνια αφότου ο πρώην αξιωματικός της αστυνομίας τον οποίο υποδύεται ο Φρανκ Γκρίλο, επέλεξε να μη σκοτώσει τον άντρα που σκότωσε τον γιο του. Τώρα έχει προσληφθεί ως επικεφαλής της ασφάλειας της γερουσιαστή Ρόαν (Ελίζαμπεθ Μίτσελ), φαβορί στην επόμενη προεδρική εκλογή, λόγω της υπόσχεσής της να εξαλείψει την ετήσια νύχτα της Κάθαρσης... Αλλά πρώτα πρέπει να καταφέρουν να μείνουν ζωντανοί...
«Sweet Sixteen» (Futures vedettes)
Σκηνοθεσία: Μαρκ Αλεγκρέ
Ερμηνεία: Μπριζίτ Μπαρντό, Ζαν Μαρέ
Του 1955, σε επανέκδοση, με την Μπριζίτ Μπαρντό να ερωτεύεται τον Ζαν Μαρέ, δάσκαλό της σε ένα ωδείο της Βιέννης. Εκείνη και οι συμμαθήτριές της τραγουδάνε, χορεύουν και διδάσκονται υποκριτική, υπό την επίβλεψη του αγαπημένου τους δασκάλου, που είναι αντικείμενο λατρείας...
Το σενάριο προέρχεται από το μυθιστόρημα της Βιεννέζας συγγραφέως Βίκυ Μπάουμ. Έναν χρόνο αργότερα, το 1956, θα έχουμε την «έκρηξη» του φαινομένου Μπαρντό με το φιλμ του Ροζέ Βαντίμ «Και ο Θεός... έπλασε τη γυναίκα». Όπως θα πει ο Βαντίμ, «Ήθελα μέσω της Μπριζίτ να αναπαραστήσω το κλίμα της εποχής, με ένα κορίτσι που αποτινάσσει κάθε συναίσθημα ενοχής, κάθε ταμπού που της επιβάλλει η κοινωνία...».
«Έρωτας α λα καταλανικά» (Ocho apellidos catalanes)
Σκηνοθεσία: Εμίλιο Μαρτίνεθ - Λάθαρο
Ερμηνεία: Ντάνι Ροβίρα, Κάρα Ελεχάλντε, Κλάρα Λάγο, Ρόσα Μαρία Σάρδα.
Μετά το «Έρωτας α λα ισπανικά», μεγάλη εμπορική επιτυχία του ισπανικού κινηματογράφου, σειρά έχει ο «Έρωτας α λα καταλανικά», με τον Βάσκο πατέρα να αναστατώνεται όταν μαθαίνει ότι η κόρη του έχει ερωτευτεί έναν Καταλανό!
«Η ομορφότερη εποχή» (La belle saison)
Σκηνοθεσία: Κατρίν Κορσινί
Ερμηνεία: Ίζια Χιγκελέν, Σεσίλ ντε Φράνς, Νοεμί Λβοβσκί, Κέβιν Αζαΐς, Λετίσια Ντος, Μπενζαμίν Μπελεκούρ
Η Ντελφίν, κόρη αγροτών, μετακομίζει στο Παρίσι για να απελευθερωθεί από τα δεσμά της οικογένειάς της και να ανεξαρτητοποιηθεί οικονομικά. Η Κάρολ, από την άλλη πλευρά, συμμετέχει ενεργά στο φεμινιστικό κίνημα. Το καλοκαίρι του 1971, η Κάρολ γνώρισε την Ντελφίν και την ερωτεύτηκε. Ο πατέρας της Ντελφίν, όμως, θα αρρωστήσει βαριά κι εκείνη πρέπει να γυρίσει στο αγρόκτημα της οικογένειας για να βοηθήσει τη μητέρα της. Η Κάρολ αποφασίζει να την ακολουθήσει. Μπορεί όμως η γαλλική επαρχία να αποδεχτεί τον έρωτά τους;
