Καλοκαιρινή Κυριακή, με ζέστη και τον ήλιο να φωτίζει τη θάλασσα. Η διάθεση απαιτεί λίγο πιο ελαφριά ρούχα και πιο χαλαρά κείμενα. Γι' αυτό σήμερα θα αφήσουμε λίγο στην άκρη τις προσωπικές διαπιστώσεις και θα δούμε τις βιβλιοθήκες μέσα από τα μάτια ενός οκτάχρονου παιδιού. Ας αφήσουμε τη μικρή Μ. να μας πει τι είναι μια βιβλιοθήκη:
«Μια βιβλιοθήκη είναι ένας χώρος που μπορείς να διαβάζεις και να δανείζεσαι βιβλία. Επίσης, σε μια βιβλιοθήκη μπορείς να φαντάζεσαι τη συνέχεια ενός παραμυθιού. Μια βιβλιοθήκη είναι γεμάτη με υπέροχες ιστορίες, παραμύθια και μυθιστορήματα.
Οι βιβλιοθήκες χρειάζονται για να φαντάζεσαι και να σκέφτεσαι ελεύθερα. Οι βιβλιοθήκες υπάρχουν γιατί μπορούμε να δανειζόμαστε βιβλία ή να τα διαβάσουμε μέσα στις βιβλιοθήκες. Ακόμη, οι βιβλιοθήκες υπάρχουν γιατί δεν μπορούν όλοι να αγοράσουν πάντοτε τα βιβλία που τους αρέσουν και γι' αυτό μπορούν να τα διαβάζουν όποτε θέλουν.
Όταν πήγα πρώτη φορά στην Εθνική Βιβλιοθήκη, διαβάσαμε ένα πολύ ωραίο βιβλίο και είδαμε χίλια δυο βιβλία πάνω στα ράφια. Όταν μπαίνεις σε μια βιβλιοθήκη, πρέπει να κάνεις αρκετή ησυχία, γιατί, άμα φωνάζεις, μπορεί να ενοχληθούν οι υπόλοιποι. Μου αρέσει να πηγαίνω γιατί εκεί διαβάζω πολλά ενδιαφέροντα βιβλία».
Τα μάτια των παιδιών πάντα βλέπουν την αλήθεια. Το σημαντικό και το ουσιαστικό. Και το σημαντικό είναι πρώτα απ' όλα η ταύτιση της βιβλιοθήκης με το βιβλίο και την ανάγνωση. Είναι η σημαντικότερη σχέση που καλλιεργείται εντός της. Βιβλία, φαντασία, ιδέες, ιστορίες, ενδιαφέροντα. Η αγάπη για το διάβασμα έρχεται μέσα από τη θετική εμπειρία που λαμβάνεις μέσα σε μια βιβλιοθήκη. Όπου ο βιβλιοθηκονόμος, ως οδηγός, θα σε κατευθύνει στο πέλαγος των λέξεων να βρεις αυτές που έχει η ψυχή σου ανάγκη. Και οι ψυχές των παιδιών έχουν ανάγκη τη φαντασία και τη σκέψη. Για να μπορούν να φαντάζονται και να σκέφτονται ελεύθερα.
Η ανάπτυξη της φιλαναγνωσίας, λοιπόν, περνάει αναγκαστικά μέσα από τη βιβλιοθήκη. Σχολική ή λαϊκή, βιβλιοθήκη της γειτονίας ή της πόλης. Εκεί ο νέος αναγνώστης θα μάθει. Θα μάθει να ψάχνει, να ερευνά, να ανακαλύπτει, να εξάπτει τη φαντασία του και να θεραπεύει τις αγωνίες του. Επειδή, λοιπόν, δεν μπορεί κανείς να υπολογίσει ούτε την οικονομική άνεση για την αγορά βιβλίων, ούτε τις οικογενειακές καταβολές στην προώθηση της κριτικής σκέψης, οι βιβλιοθήκες υπάρχουν για να ξεπεραστούν αυτά τα εμπόδια. Φορτωμένες με «χίλια δυο» βιβλία χαράσσουν μονοπάτια φωτεινά που χρειάζεσαι τουλάχιστον μια ολόκληρη ζωή για να τα περπατήσεις. Γι' αυτό χρειάζεται να ξεκινήσεις από παιδί.
