Το ερώτημα είχε τεθεί στο Θέατρο Σφενδόνη από τους καλλιτέχνες που αντιδρούσαν στα σχέδια του Γιαν Φαμπρ για το Φεστιβάλ Αθηνών, τα οποία, ουσιαστικά, παραμέριζαν την ελληνική παραγωγή. Ο Βαγγέλης Θεοδωρόπουλος, παρών σε εκείνη τη συνάντηση, πήρε το ερώτημα μαζί του όταν μεταπήδησε στο τιμόνι του Φεστιβάλ. Αντί να θεωρήσει, όπως άλλοι θα έκαναν, ότι η τοποθέτησή του είναι η απάντηση στο ερώτημα, το απόγευμα της Τετάρτης το έθεσε δημόσια, προσκαλώντας επικεφαλής πολιτιστικών οργανισμών να τοποθετηθούν, στο πλαίσιο των παράλληλων εκδηλώσεων της Πειραιώς 260.
Ανοίγοντας μια συζήτηση που παρακολούθησαν πολλοί, κυρίως καλλιτέχνες, έθεσε τους κεντρικούς άξονες της συζήτησης, που συμμερίστηκαν και οι συνομιλητές του, στη βάση της διασφάλισης της θεσμικής συνέχειας, της υποστήριξης της εγχώριας δημιουργίας και της συνεργασίας με τους άλλους θεσμικούς φορείς.
Ο καθηγητής Θεατρολογίας του ΑΠΘ Σάββας Πατσαλίδης στη βασική εισήγησή του έθεσε μια σειρά ερωτημάτων σε σχέση με τη φυσιογνωμία και τον ρόλο των σύγχρονων φεστιβάλ, τα οποία θα μπορούσαν να συνοψιστούν στη στάση τους απέναντι στη σταδιακή πολιτισμική ομοιογενοποίηση. Ο Σ. Πατσαλίδης απέρριψε τόσο τον εξωτισμό και την ταυτοτική αναδίπλωση όσο και την ομοιογένεια προκρίνοντας το άνοιγμα στην ετερότητα, στην "καρδιά" άλλων πολιτισμών. Ταυτόχρονα, έθεσε το ερώτημα σε ποιους απευθύνεται και τι διαφορετικό μπορεί να προσφέρει το Φεστιβάλ Αθηνών και Επιδαύρου στους ξένους επισκέπτες ή στο εγχώριο κοινό. "Ένα Φεστιβάλ πρέπει να σκέφτεται παγκόσμια και να δρα τοπικά" κατέληξε.
Στη συνέχεια η Βίκυ Μαραγκοπούλου αναφέρθηκε στην ανάγκη για πολιτιστική πολιτική που θα διασφαλίζει έναν ευέλικτο και διαφανή τρόπο διοίκησης, ενώ η Κατερίνα Κοσκινά αναφέρθηκε στο πολιτισμικό κεφάλαιο του Φεστιβάλ, πρότεινε τη διεύρυνσή του προς τον χώρο της Μεσογείου. Από τη μεριά της η Αφροδίτη Παναγιωτάκου τόνισε τον κρίσιμο ρόλο των συνεργασιών, αλλά και το άπλωμα στην πόλη, ενώ ο μουσικοκριτικός Γιάννης Σβώλος αναφέρθηκε εμπεριστατωμένα στη διαχρονική υποβάθμιση της κλασικής μουσικής και της όπερας, πέρα από το ρεπερτόριο των "popular classics". Η Ιφιγένεια Ταξείδου αναφέρθηκε εκτενώς στην εμπειρία των εκπαιδευτικών δράσεων του Φεστιβάλ Εδιμβούργου και ο σύμβουλος του Φεστιβάλ Αθηνών Ματίας φον Χαρτς στον ρόλο των φεστιβάλ για την υπεράσπιση της δημόσιας σφαίρας απέναντι στις πιέσεις που δέχεται.
Πολλοί ακροατές αναφέρθηκαν στην έλλειψη πρόσβασης των εγχώριων σχημάτων σε διεθνείς παραγωγούς και στον μεσολαβητικό ρόλο που μπορεί να διαδραματίσει το Φεστιβάλ.
