Ο σκηνοθέτης Μάικλ Μουρ, σε μήνυμά του μόλις έγινε γνωστός ο θάνατος του Μοχάμεντ Άλι, αναφέρει: "Δεν θα ξεχάσουμε ποτέ το θάρρος σου να αντιστέκεσαι στους ανθρώπους της εξουσίας. Προτίμησες να χάσεις τον τίτλο του πρωταθλητή, να εγκαταλείψεις την καριέρα σου, παρά να σκοτώσεις Βιετναμέζους". Ο τρεις φορές παγκόσμιος πρωταθλητής πυγμαχίας βαρέων βαρών και ακτιβιστής στον αγώνα των πολιτικών δικαιωμάτων ήταν σίγουρα ο πιο "κινηματογραφικός" ήρωας του ρινγκ στην ιστορία της πυγμαχίας.
Η πρώτη κινηματογραφική εμφάνισή του ήταν στην ταινία «The Greatest» του Τομ Γκράις το 1977, μια ημι-ντοκιμαντερίστικη καταγραφή της καριέρας του και της προσωπικής του ζωής. Πολλά χρόνια αργότερα, το 2001, ο σκηνοθέτης Μάικλ Μαν μεταφέρει τη θρυλική διαδρομή του Μοχάμεντ Άλι στην οθόνη, στην ταινία «Άλι». Ξεκινώντας από το 1964, από τον περιβόητο αγώνα με τον Σόνι Λίστον, όταν ο τότε Κάσιους Κλέι σε ηλικία 22 χρόνων κατάφερε να γίνει πρωταθλητής βαρέων βαρών, στη συνέχεια παρακολουθούμε τον πρωταθλητή να ασπάζεται τον μουσουλμανισμό, να εγκαταλείπει το «όνομα των δούλων» και να υιοθετεί εκείνο του Μοχάμεντ Άλι, να γίνεται φίλος με τον Μάλκολμ Χ και να χάνει τον τίτλο του πρωταθλητή όταν αρνείται να υπηρετήσει στον πόλεμο του Βιετνάμ. Θα φτάσει μέχρι το Ανώτατο Δικαστήριο των ΗΠΑ για τα δικαιώματά του και, αφού δικαιωθεί, θα νικήσει στο Ζαΐρ, το 1974, σε ηλικία 32 ετών, τον Τζορτζ Φόρμαν (οι δικαστικές περιπέτειες του πρωταθλητή αποτυπώθηκαν στο ντοκιμαντέρ του Στίβεν Φρίαρς «Muhammad Ali's Great Fight» που προβλήθηκε στο HBO το 2013).
Στο ντοκιμαντέρ «Οι δοκιμασίες του Μοχάμεντ Άλι» του Μπιλ Σίγκελ, που είχε προβληθεί και στο 16ο Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ της Θεσσαλονίκης, αναδεικνύεται η άλλη πλευρά του Μοχάμεντ Άλι, του ανθρώπου που ύψωνε τη φωνή του ενάντια στον ρατσισμό και την προκατάληψη, γεγονός που τον κατέστησε σύμβολο για τη διεκδίκηση των ανθρώπινων δικαιωμάτων.
Το ντοκιμαντέρ «I am Ali» της Κλερ Λιούινς αντλεί από το πλούσιο αρχείο των κασετών ήχου που έδωσαν οι κόρες του Άλι στη σκηνοθέτιδα. «Όταν άκουγα αυτά τα ηχογραφημένα κομμάτια, αισθανόμουν την αγάπη που βγαίνει από τη φωνή του. Καταλαβαίνεις ότι αγαπάει την οικογένειά του, αγαπάει τη ζωή. Ειδικά όταν λέει αυτή τη φράση στο τέλος: Εάν κάποιος αναρωτιέται γιατί γράφω με αυτές τις κασέτες, είναι γιατί καταλαβαίνω ότι η ζωή είναι πανέμορφη» είπε η Κλερ Λιούινς.
ΚΩΣΤΑΣ ΤΕΡΖΗΣ
