Μόλις κυκλοφόρησε το νέο βιβλίο της Ευγενίας Φακίνου με τίτλο «Στο αυτί της αλεπούς». Η στήλη αυτή δεν θα κάνει κριτική, υπάρχουν πιο έγκριτες πένες για τη δουλειά αυτή. Θα σταθούμε μόνο στην προτελευταία σελίδα του βιβλίου, όπου βρίσκονται οι ευχαριστίες. Αντιγράφουμε: «(...) Θερμές ευχαριστίες στις κυρίες Δέσποινα Καρασαρίδου και Αφροδίτη Φράγκου, βιβλιοθηκονόμους στη Δημοτική Βιβλιοθήκη Κερατσινίου - Δραπετσώνας, για την πολύτιμη βοήθειά τους (...)».
Η δουλειά λοιπόν της βιβλιοθήκης δεν είναι μόνο να συγκεντρώνει υλικό, τεκμήρια και βιβλία, να τα προστατεύει και να τα καταγράφει, να τα ταξινομεί και να τα καθιστά προσβάσιμα. Δουλειά της λαϊκής βιβλιοθήκης δεν είναι μόνο να κάνει προσιτές τις ιδέες και τις γνώσεις σε όλους τους κατοίκους της κοινότητας που εξυπηρετεί. Δουλειά της βιβλιοθήκης είναι να αποτελεί, με το υλικό που συγκεντρώνει, το σημείο όπου όλες οι τροχιές στις κινήσεις των ιδεών διασταυρώνονται. Διανομέας αλλά και παραγωγός γνώσης.
Γράφαμε σε προηγούμενο σημείωμά μας για την πολεμική που έχει αναπτυχθεί σχετικά με το ηλεκτρονικό βιβλίο και τη διάθεσή του. Η γνώση και οι ιδέες όμως παραμένουν αγαθά σε κοινή χρήση. Οι ίδιοι οι συγγραφείς (είτε πρόκειται για λογοτεχνικό έργο, είτε για επιστημονική δημοσίευση) κάνουν χρήση των δομών αυτών, της ελεύθερης πρόσβασης στα έργα της ανθρώπινης διανόησης και Ιστορίας για να συνθέσουν νέα έργα, νέες ιδέες, νέα γνώση, νέα ιστορία. Πώς αλλιώς θα μπορούσε να γίνει; Το σύνολο της ανθρώπινης πνευματικής παραγωγής είναι χτισμένο κομμάτι - κομμάτι ανά τους αιώνες, γνώση πάνω στη γνώση, ιδέα πάνω στην ιδέα. Και οι βιβλιοθήκες είναι εκεί ως οι χώροι που εγγυούνται τη διατήρηση αυτής της γνώσης και την επαναχρησιμοποίησή της. Και το εγγυούνται στο διηνεκές. Οι σύγχρονες δε βιβλιοθήκες εγγυούνται αυτή τη διαδικασία για όλους, χωρίς κανένα εμπόδιο. Η λειτουργία των βιβλιοθηκών κατά αυτόν τον τρόπο είναι δείκτης Δημοκρατίας σε μία κοινωνία. Είναι δείκτης πλουραλισμού και αναζήτησης. Η λειτουργία των βιβλιοθηκών κατά αυτόν τον τρόπο δείχνει προς μία κοινωνία που προχωρά και εξελίσσεται, που μαθαίνει από το παρελθόν και προσφέρει νέες ιδέες το παρόν και στο μέλλον.
Η ύπαρξη των βιβλίων στα ράφια (πραγματικά ή ψηφιακά) είναι ζωτικής σημασίας για την κοινωνία, για τους πολίτες, για τους ίδιους τους δημιουργούς. Δεν έρχεται η βιβλιοθήκη με τη δημόσια πρόσβαση να καταστρέψει τα δικαιώματα των δημιουργών. Αντίθετα, έρχεται να τα προστατέψει και επιπλέον να τους παρέχει όλο το υλικό που χρειάζονται κατά τη διάρκεια της διαδικασίας της δημιουργίας ενός έργου.
Αναζητήστε λοιπόν στα επόμενα βιβλία που θα διαβάσετε τις μικρές αυτές σημειώσεις. Και να είστε σίγουροι πως, όταν ένας συγγραφέας ευχαριστεί δημόσια μια βιβλιοθήκη, τότε μάλλον το βιβλίο είναι και καλύτερα τεκμηριωμένο.
Καλλίμαχος
