Πλήρης ημερών έφυγε από τη ζωή η γλύπτρια Άλεξ Μυλωνά και κηδεύεται την Παρασκευή, στις 3.00 μ.μ., από το Α' Νεκροταφείο Αθηνών.
Γεννημένη το 1923 στην Αθήνα, εισήχθη στη Σχολή Καλών Τεχνών το 1945 και σπούδασε γλυπτική στο εργαστήριο του Μ. Τόμπρου. Το 1955 έκανε την πρώτη της ατομική έκθεση στην Αθήνα, ενώ από το 1954 συμμετείχε στην καλλιτεχνική ομάδα Εργαστήρι. Το 1960 είχε εκπροσωπήσει την Ελλάδα, μαζί με τους Σπυρόπουλο, Κοντόπουλο και Λαμέρα, στην 30ή Μπιενάλε Βενετίας, ενώ συμμετείχε σε ομαδικές στο Παρίσι το 1962 και 1963, μεταξύ άλλων. Το 1986 η Εθνική Πινακοθήκη οργάνωσε αναδρομική έκθεση έργων της, ενώ το 2004 εγκαινιάστηκε στην Αθήνα το Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης Άλεξ Μυλωνά, όπου εκτίθενται τα έργα της.
Οι πρώιμες προσπάθειές της είχαν ως αφετηρία την ανθρώπινη μορφή, όπου αναγνωρίζει κανείς τη γνωριμία της με το έργο του Giacometti και του Zadkine. Διερευνώντας την προσωπική της εκφραστική γλώσσα, καταλήγει γύρω στα 1960 στη γλυπτική με μέταλλο που αντλεί από το εξπρεσιονιστικό λεξιλόγιο και τη μυθολογική θεματική και χαρακτηρίζεται από γωνιώδεις μορφοποιήσεις, αντιθέσεις πλήρους - κενού, καμπυλόμορφου - αιχμηρού. Μετά το 1960 και πολύ καθαρότερα μετά το 1980, η γλυπτική της αποκτά την ιδιόλεκτό της, που, σε μάρμαρο κυρίως, λευκό και χρωματιστό, χαρακτηρίζεται από πιο τελειοποιημένη τεχνική, περισσότερο λειασμένες επιφάνειες και πιο συμπαγείς και αρμονικά συνεργαζόμενους όγκους.
Ήταν σύζυγος του υπουργού της Ένωσης Κέντρου Γιώργου Μυλωνά και είχε τρία παιδιά, την Μαρία (1942-2010), την Ελένη και τον Αλέξανδρο.