Της Μάνιας Ζούση
Βλέποντας τις φωτογραφίες της αισθάνεσαι τη διάθεση ενός παιδιού που θέλει να παίξει. Που κάνει ζαβολιές αναμειγνύοντας χρώματα, σχέδια και τεχνικές, με διάθεση πειραματισμού και εξερεύνησης.
Η Χλόη Ακριθάκη εκθέτει μια σειρά από φωτογραφίες της Πράγας, της πόλης όπου ζει, με θεματικό άξονα το τραμ 22, στην Γκαλερί 7, Σόλωνος 20, έως το τέλος Απριλίου. Το 22 είναι η γραμμή που διασχίζει την πρωτεύουσα της Τσεχίας από τη μία άκρη στην άλλη και την οποία η Χλόη, όπως και πολλοί άλλοι κάτοικοι και επισκέπτες, χρησιμοποιεί συχνά. Τα έργα της αφήνουν να φανεί μια γοητευτική αφηγηματικότητα και μια παιδική γραφή που δείχνει να κληρονόμησε από τον πατέρα της.
«Η Πράγα έχει αντιφάσεις, όπως οι περισσότερες πόλεις, αυτό ήταν και το ενδιαφέρον σε αυτήν τη γραμμή του τραμ που ξεκινάει από την αστική και ιστορική περιοχή, περνάει από το κάστρο, την παλιά μεσαιωνική πόλη, την καινούρια μεριά και συνεχίζει φτάνοντας έως και τις εργατικές κατοικίες», εξηγεί.
Η ίδια βρέθηκε στην Πράγα πριν από 22 χρόνια. Είχαν μόλις παντρευτεί με τον άντρα της και ενώ χρειαζόταν να μείνουν δυόμισι χρόνια στην πόλη, μετακόμισαν μόνιμα εκεί. Στην Πράγα γεννήθηκαν τα τρία παιδιά και εκεί η Χλόη συνεχίζει τη ζωή της έως σήμερα.
«Μπαίνω πολύ συχνά στο τραμ 22 και κατά διαστήματα έχω μείνει σε διάφορα σπίτια που ήταν κοντά και δίπλα σε αυτήν την γραμμή.
Η Πράγα έχει όλα τα πλεονεκτήματα μιας πρωτεύουσας αλλά και μιας μικρής πόλης, καθώς μπορείς να την γυρίσεις μέσα σε μια μέρα.
Με έντονη καλλιτεχνική ζωή και παράδοση στη μουσική, με νέους καλλιτέχνες και πολλά τζαζ κλαμπ, όπερα, μπαλέτο, Ακαδημία Κινηματογράφου, το Μαύρο Θέατρο, τις Μαριονέτες. Μια πόλη που δεν έχει σχεδόν ποτέ καταστραφεί και στο σώμα της αποτυπώνεται η ιστορία της στους αιώνες».
Η πρώτη φωτογραφία αποτυπώνει και την πρώτη στάση τού τραμ. Το όνομά της είναι "Άσπρο Βουνό". Και είναι ένα κολάζ φωτογραφιών όπου το τραμ φαίνεται να περνά μέσα από ένα μεγάλο δάσος με δέντρα! Κι όπως εξηγεί η ίδια η καλλιτέχνις, πρόκειται για το μεγάλο πάρκο της πόλης που επισκέπτονται συχνά οι κάτοικοι. Οι φωτογραφίες της με τη μέθοδο του ηλεκτρονικού κολάζ έχουν πρωταγωνιστή το τραμ, αλλά και την πόλη, τα μνημεία, τα πάρκα, τους περαστικούς, τους επιβάτες, το δάσος, τους καθεδρικούς ναούς, τα κάστρα, τις διασταυρώσεις, το ιστορικό και εμπορικό κέντρο, τις πλατείες, τις γέφυρες, τις προσόψεις των μπαρόκ κτηρίων. Όλα σε παιγνιώδεις φωτεινούς συνδυασμούς στους οποίους φτάνει οδηγημένη, όπως λέει, από το ένστικτό της, τα μάτια της αλλά και το ίδιο το ταξίδι στην πόλη, που δεν σταματά ποτέ, καθώς το τραμ 22 έχει και νυχτερινά δρομολόγια. Ανάμεσα στις εντυπωσιακές έγχρωμες φωτογραφίες του τραμ, υπάρχουν και ορισμένες ασπρόμαυρες με την Πράγα χιονισμένη τη νύχτα. « Ήταν μια τέλεια, χιονισμένη, ήσυχη νύχτα όπου αν δεν είχα παγώσει, ακόμα θα τραβούσα φωτογραφίες», λέει.
Όση ώρα μάς ξεναγεί στο φωτογραφικό της σύμπαν, αναδύονται συνεχώς και οι ομοιότητες με τον Αλέξη Ακριθάκη, το έργο και τον χαρακτήρα του. Η Χλόη φαίνεται να κληρονόμησε τον υπερευαίσθητο και τρυφερό χαρακτήρα του ζωγράφου με την εγγενή ευγένεια και συστολή. Κληρονόμησε όμως και την εμμονή με τα ταξίδια και τους σταθμούς, που εκείνος μετέτρεψε σε έναν αναγνωρίσιμο πλέον χρωματιστό κόσμο από ποδήλατα, πλοία, αεροπλανάκια, χαρταετούς και βαλίτσες.
Στα Μουσεία με τον μπαμπά Αλέξη
Η ζωή δίπλα στον Αλέξη και τη Φώφη Ακριθάκη ήταν γοητευτική, τρικυμιώδης και απρόβλεπτη. "Ο μπαμπάς μου ήταν γλυκύτατος, του άρεσε να κάνει αστεία και ανέτρεπε αρκετές φορές την καθημερινότητά μου, αποτρέποντάς με να πάω σχολείο για να φύγουμε όλοι μαζί για εκδρομή. Θυμάμαι επίσης κόσμο να μπαινοβγαίνει στο σπίτι, φίλοι, καλλιτέχνες, ήταν παντού". Η τέχνη του Ακριθάκη θυμίζει παιδί που δεν σταμάτησε να παίζει. Το μεγαλύτερο μέρος της καλλιτεχνικής του διαδρομής αναδεικνύουν αυτήν την αίσθηση του παιχνιδιού και του τρυφερού χιούμορ. Τα πουλιά, οι ήλιοι, οι πεταλούδες, τα ποδήλατα, τα σύννεφα, οι χαρταετοί, σπαράγματα από παιδικές μνήμες, επιθυμίες και νοσταλγία.
Αντί για την παιδική χαρά, ο Αλέξης Ακριθάκης πήγαινε τη μικρή Χλόη στο Μουσείο Μοντέρνας Τέχνης. Και όταν ζωγράφιζε ή κατασκεύαζε, την ρωτούσε πάντα τι έβλεπε σε αυτά που εκείνος έκανε. Κι ό,τι έλεγε η μικρή, εκείνο έκανε εκείνος, ένα πουλί, ένα αερόστατο, μια βαλίτσα, ένα τόξο, καθρέφτες, λουλούδια, χρωματιστά λαμπάκια, πλαστικά ζωάκια, όλα μέσα σε μια «μαγική αφηγηματικότητα και μια παιδική γραφή».
Το ίδιο έντονα η Χλόη θυμάται και τα σκηνικά και τα κοστούμια για τα θέατρα αλλά και την εικονογράφηση των βιβλίων. Γεννημένη στο Βερολίνο το 1969, μεγάλωσε στην Αθήνα και το 1987 επέστρεψε στο Βερολίνο, όπου έκανε σπουδές γραφιστικής και φωτογραφίας με έμφαση στα digital media. Με το τέλος των σπουδών της εργάστηκε ως φωτογράφος και graphic designer.
Η φωτογραφική έκθεση «22» στην Γκαλερί «7» είναι ανοιχτή για το κοινό έως τέλος Απριλίου κάθε Τρίτη, Πέμπτη, Παρασκευή (11.00 μ.μ. - 2.00 μ.μ. και 6.00 μ.μ. - 9.00 μ.μ.), Τετάρτη και Σάββατο (11.00 μ.μ. - 3.00 μ.μ.).
