Παιδί ενός καθηγητή κηπουρικής και μιας πολιτικού του σοσιαλιστικού κόμματος της Νορβηγίας ο Σίβερτ Χόγιεμ σπούδασε Ιστορία ενώ ήδη είχε αρχίσει να παίζει με το συγκρότημα του, τους Madrugada. Με το μελαγχολικό αλλά και δυναμικό rock τους, όπως αυτό αποτυπώθηκε σε πέντε (συν έναν ζωντανά ηχογραφημένο) δίσκους από το 1999 μέχρι και το 2008, οι τελευταίοι δεν δυσκολεύτηκαν να κερδίσουν καταρχήν το κοινό της χώρας τους και στη συνέχεια ένα ικανό τμήμα εκείνου αρκετών ακόμα ευρωπαϊκών.
O πρόωρος θάνατος του κιθαρίστα τους ήταν αφορμή για την οριστική διακοπή της ύπαρξής τους και έτσι ο τραγουδιστής, στιχουργός και αδιαφιλονίκητος ηγέτης τους Σίβερτ Χόγιεμ συνέχισε την προσωπική του διαδρομή, η οποία είχε ήδη ξεκινήσει από το 2004 και απαριθμεί μέχρι στιγμής έξι albums (και ένα EP). Το πιο πρόσφατο από αυτά, το «Lioness», κυκλοφόρησε στα τέλη Ιανουαρίου, λίγες ημέρες μετά τα τεσσαρακοστά γενέθλιά του. Είναι όμορφος όσο και οι προηγούμενοι και αναμφίβολα ο πλέον ώριμος δίσκος του.
Μιλώντας από το σπίτι του στη Νορβηγία (με διαλείμματα για να αντιμετωπίσει την... γκρίνια της τετράχρονης κόρης του!) ο Σίβερτ Χόγιεμ ήταν το ίδιο σοβαρός αλλά και φιλικός όσο και στις προηγούμενες συνομιλίες μας, όπως και όταν τον γνωρίσαμε προσωπικά στην τελευταία του επίσκεψη στην Ελλάδα. Αγαπά ιδιαίτερα την χώρα μας και γνωρίζει πολλά γι' αυτήν, γεγονός καθόλου παράξενο καθώς δεν υπάρχει άλλη στην οποία τόσο οι Madrugada όσο και ο ίδιος στη συνέχεια να είναι, τηρουμένων των αναλογιών, σχεδόν τόσο δημοφιλείς όσο και στη Νορβηγία! Αυτός είναι βέβαια και ο λόγος που η επόμενη επίσκεψή του στην Ελλάδα τον Απρίλιο θα περιλαμβάνει τέσσερις συναυλίες σε ισάριθμες πόλεις, κατά σειρά Θεσσαλονίκη, Βόλο, Αθήνα και, για πρώτη φορά, Ηράκλειο Κρήτης.
Συνέντευξη στον Θάνο Μαντζάνα
* Ο τίτλος του τραγουδιού («Λέαινα»), που έδωσε και αυτόν του δίσκου, αναφέρεται στην αστρολογία ή σε μια συγκεκριμένη γυναίκα;
Το δεύτερο θα έλεγα, αλλά όχι τόσο σε μια συγκεκριμένη γυναίκα όσο στη γυναικεία φύση, στη θηλυκότητα. Για εμένα η γυναικεία ψυχοσύνθεση είναι κάτι αξιοθαύμαστο και υπέροχο, ένα παράδοξο μείγμα τρυφερότητας και δύναμης. Από εκεί και πέρα το «Lioness» μου φάνηκε πολύ καλός τίτλος για album και γι' αυτό τον χρησιμοποίησα.
* Στη συνέντευξη που κάναμε για το προηγούμενο album σας μου είχατε πει ότι ήταν πολύ πιο «φωτεινό» και αισιόδοξο εκείνου που είχε προηγηθεί. Θα λέγατε το ίδιο και για αυτό;
Όχι, αυτό είναι ακόμα πιο αισιόδοξο! (γέλια) Πραγματικά ήταν ο πιο ευχάριστος στην υλοποίησή του δίσκος που έχω κάνει μέχρι τώρα, τόσο η σύνθεση των τραγουδιών όσο και η ηχογράφηση. Ήμασταν πάρα πολύ άνετοι και δίχως καμία πίεση στο στούντιο, ήταν μια πολύ ωραία εμπειρία.
* Αυτό έχει ίσως να κάνει και με τις συνθήκες της ζωής σας, που είναι πια διαφορετικές, στο ότι αποκτήσατε οικογένεια; Σας έχει αλλάξει, για παράδειγμα, ως δημιουργό το γεγονός ότι γίνατε πατέρας;
Ναι, στο ότι πια γράφω μόνο τη νύχτα, όταν κοιμάται, γιατί δεν υπάρχει ησυχία καμία άλλη ώρα! Στα σοβαρά, όμως, ποτέ δεν ήμουν από αυτούς που γράφουν κυρίως για τη ζωή τους, για την ακρίβεια το αποφεύγω συνειδητά. Προτιμώ να λέω ιστορίες, να επινοώ καταστάσεις και χαρακτήρες, νομίζω ότι είναι πιο υγιές και αποδοτικό δημιουργικά. Φυσικά στην πορεία οι εμπειρίες και τα βιώματά μου υπεισέρχονται και στα δικά μου τραγούδια, είναι αδύνατο να μην είσαι ούτε στο ελάχιστο αυτοβιογραφικός. Αυτό όμως συμβαίνει πολύ καιρό, συχνά χρόνια ολόκληρα από τη στιγμή που βίωσα ένα γεγονός. Υποθέτω λοιπόν πως και το ότι είμαι πλέον πατέρας και τι σημαίνει αυτό θα βγει κάποτε στη μουσική μου. Απλώς δεν έχει φτάσει ακόμα αυτή η στιγμή...
* Είναι και πολύ μελωδικός δίσκος, νομίζω περισσότερο από τους προηγούμενούς σας.
Ναι, και ο λόγος είναι ότι, αντίθετα με τους δύο προηγούμενους, τον έγραψα με ακουστική και όχι με ηλεκτρική κιθάρα. Όταν γράφεις με ηλεκτρική κιθάρα, τείνεις να κάνεις περισσότερο... θόρυβο, με την καλή έννοια βέβαια φασαρία, παρά να γράφεις ολοκληρωμένα τραγούδια. Αυτή τη φορά η ακουστική κιθάρα με υποχρέωσε να επικεντρωθώ σε συγκεκριμένα μουσικά σχήματα, αναπόφευκτα λοιπόν τα τραγούδια είναι πιο μελωδικά και αυτό με τη σειρά του οδήγησε και στη διαμόρφωση του ήχου του δίσκου. Φυσικά υπάρχει ηλεκτρισμός αλλά και πάλι είναι στο επίκεντρο η ακουστική κιθάρα μου και τα έγχορδα, ενώ επίσης, σε αντίθεση με προηγούμενες φορές, αποφύγαμε σχεδόν εντελώς τη χρήση των ηλεκτρονικών.
* Θεωρώ πραγματικά το νέο single, το «Sleepwalking Man», ένα από τα πέντε καλύτερα τραγούδια που έχετε γράψει μέχρι στιγμής.
Χαίρομαι πολύ που το λες αυτό, γιατί όχι μόνον επίσης μου αρέσει πολύ, αλλά και είναι ένα τραγούδι που έχει πολύ μεγάλη σημασία για εμένα. Όπως πάντα βέβαια δεν θα έλεγα ότι είναι εντελώς αυτοβιογραφικό, αλλά σίγουρα περιέχει περισσότερα δικά μου στοιχεία από άλλα.
* Ποια άλλα από τον δίσκο αγαπάτε περισσότερο;
Μου αρέσει πολύ τόσο η ιδέα όσο και η ανάπτυξη του «The Boss Bossa Nova». Ξεκίνησε απλά από την έμπνευσή μου να χρησιμοποιήσω έναν ρυθμό bossa nova που ανακάλυψα σε ένα παλαιό rhythm box της δεκαετίας του 1980, ήταν μια από τις φορές που εξέπληξα ευχάριστα τον εαυτό μου (γέλια).
* Η θεματολογία σας είναι και πάλι προσωπική;
Ναι, όπως συνήθως, με την εξαίρεση ενός τραγουδιού, του «The Riviera Of Hades», που αναφέρεται στο προσφυγικό ζήτημα, το οποίο τόσο απασχολεί αλλά και ταλαιπωρεί την Ευρώπη τον τελευταίο ένα χρόνο. Ο τίτλος «Η Ριβιέρα του Άδη» προέρχεται από μιαν ευφυέστατη κατά τη γνώμη μου φράση του Ουίνστον Τσώρτσιλ. Έτσι είχε χαρακτηρίσει τα θέρετρα της τότε ΕΣΣΔ στη Μαύρη Θάλασσα, τα οποία στο τέλος του Δευτέρου Παγκοσμίου Πόλεμου είχαν πλέον μετατραπεί σε αιματοβαμμένα ερείπια.
* Σας ενδιαφέρει ιδιαίτερα αυτό το θέμα;
Από το 2010 είμαι μέλος μιας νορβηγικής οργάνωσης που πιστεύω ότι, σε συντονισμό φυσικά με άλλες ανάλογες ευρωπαϊκές, έχει ήδη προσφέρει και συνεχίζει να προσφέρει σημαντικό έργο στο πώς διαχειριζόμαστε αυτό το θέμα, το πώς υποδεχόμαστε αυτούς τους ανθρώπους στη χώρα μας.
* Έχει λοιπόν ήδη φτάσει η προσφυγική κρίση στη Νορβηγία και γενικότερα στη Σκανδιναβία; Πίστευα ότι δύσκολα θα μπορούσατε να αντιληφθείτε το μέγεθος του προβλήματος που αντιμετωπίζει η Ελλάδα, λόγω της γεωγραφικής της θέσης, με αυτήν...
Σαφώς και έχουμε πρόβλημα και εδώ, ορατό τα τελευταία χρόνια και πολύ πιο έντονο φυσικά από το καλοκαίρι και μετά, όταν η ροή των προσφύγων αυξήθηκε. Αλλά βέβαια δεν μπορεί να συγκριθεί με το πόσο μεγάλο είναι στην Ελλάδα, γνωρίζω πολύ καλά ότι η χώρα σας βρίσκεται στη δυσμενέστερη θέση από αυτή την άποψη τη συγκεκριμένη στιγμή και προφανώς πρέπει να έχει όλη τη δυνατή ευρωπαϊκή υποστήριξη.
* Θεωρείτε σωστή τη μέχρι τώρα στάση της Ε.Ε. σε αυτό το θέμα;
Ειλικρινά δεν μπορώ να απαντήσω σε αυτή την ερώτηση, είναι ένα εξαιρετικά πολύπλοκο ζήτημα και δεν θεωρώ ότι έχω την απαραίτητη πολιτική συγκρότηση για να κρίνω. Δεν ξέρω αν είναι σωστό από πολιτικής άποψης, στην ανθρωπιστική διάσταση του όμως διαπιστώνω ότι υπάρχουν πολλά λάθη και παραλείψεις και άρα περιθώριο και ανάγκη να γίνουν πολλά ακόμα.
* Αυτή τη φορά θα παίξετε σε τέσσερις διαφορετικές ελληνικές πόλεις, κάθε φορά και περισσότερες... Μήπως θα πρέπει κάποια στιγμή να κάνετε μια περιοδεία μόνο στην Ελλάδα;
Το σκεφτόμαστε πολύ σοβαρά να κάνουμε κάτι τέτοιο, να καθιερώσουμε μια περιοδεία εκεί ανεξάρτητη από την συνολική για κάθε δίσκο. Καμία άλλη χώρα πλην της Νορβηγίας δεν αγαπάει την μουσική μου όσο η δική σας, είμαι ευγνώμων για αυτό και δεν μπορώ παρά να το ανταποδίδω. Εσείς οι Έλληνες είστε οι αγαπημένοι μου Ευρωπαίοι!
* Θα παίξετε μόνο το υλικό του νέου δίσκου ή και παλαιότερο;
Κυρίως αυτό, αλλά όπως πάντα θα υπάρχουν και παλαιότερα τραγούδια, δικά μου μα και των Madrugada. Αυτή την εποχή μάλιστα σκεφτόμαστέ ποια ακριβώς θα είναι αυτά των Madrugada γιατί παίζουμε τα ίδια εδώ και πολύ καιρό και μας έχουν πια κουράσει.
* Το σχήμα που σας συνοδεύει στις συναυλίες είναι επίσης σταθερό τα τελευταία χρόνια. Θα λέγατε ότι είναι πια μια μπάντα, η νέα μπάντα σας;
Είναι όλοι φίλοι και βέβαια πολύ καλοί μουσικοί, αλλά όχι, δεν υπάρχει ούτε ο σύνδεσμος αλλά ούτε και ο εσωτερικός ανταγωνισμός, η δημιουργική «κόντρα» η οποία υπάρχει σε μια μπάντα. Και για να είμαι ειλικρινής δεν νομίζω να υπάρξει ποτέ ξανά μετά τους Madrugada. Είμαι εγώ, τα τραγούδια μου και απλά υπάρχουν οι μουσικοί που με συνοδεύουν...
Και όταν κάποιος έχει ένα τόσο εμπνευσμένο, σοβαρό και ξεκάθαρο όραμα στο οποίο είναι αφοσιωμένος με τόση συνέπεια όση ο Σίλβερτ Χόγιεμ νομίζουμε ότι έχει κάθε δικαίωμα να το δηλώνει αυτό...
Γνωρίζω πολύ καλά ότι η Ελλάδα βρίσκεται στη δυσμενέστερη θέση όσον αφορά το προσφυγικό ζήτημα και προφανώς πρέπει να έχει όλη τη δυνατή ευρωπαϊκή υποστήριξη
Από ανθρωπιστικής πλευράς η Ευρώπη έχει διαπράξει πολλά λάθη και παραλείψεις στο προσφυγικό θέμα και άρα υπάρχει περιθώριο και ανάγκη να γίνουν πολλά ακόμα πράγματα
