Το θέατρο δεν είναι η μοναδική δημιουργική απασχόληση για τον Λέανδρο Πολενάκη. Ο έγκριτος κριτικός μπορεί κάθε Κυριακή να καταγράφει τις επισημάνσεις του για το θεατρικό γίγνεσθαι μέσα από τις σελίδες της "Αυγής", ωστόσο η λογοτεχνική γραφή ουδέποτε πέρασε σε δεύτερο ρόλο. Η λογοτεχνία και η θεατρική κριτική στην περίπτωσή του είναι συγκοινωνούντα δοχεία. Στο καινούργιο βιβλίο του, το όγδοο έως τώρα, με τίτλο "Βάρκα στο γιαλό" (εκδ. Πολιτιστικού Συλλόγου Σίφνου), αποκαλύπτεται ακόμα μια αγάπη του, αυτή για το νησί του, και τονίζεται από τον υπότιτλο ακόμα: "Ιστορίες με Σίφνο", αφού, όπως λέει, "Το νησί είναι σαν την ιδιαίτερη γεύση και οσμή μιας μνήμης, η οποία εμπεριέχεται στο βιβλίο ως βασικό συστατικό της αφήγησης".
Ιστορίες με Σίφνο θα ακούσουν όσοι βρεθούν απόψε, στις 8 μ.μ., στον πολυχώρο "Εκστάν", όπου παρουσιάζεται το βιβλίο για το οποίο θα μιλήσουν ο αρχιτέκτονας Δημήτρης Κωστελέτος, ο δικηγόρος Δημήτρης Ζεβόλης και η φιλόλογος, πρόεδρος του Πολιτιστικού Συλλόγου Σίφνου Μαρία Ναδάλη, ενώ αποσπάσματα θα διαβάσει ο ηθοποιός Γιάννης Σταματίου.
"Στο βιβλίο θέλησα να ξαναζωντανέψω αυτό το ιδιαίτερο χρώμα που έχουν τα τοπία και οι άνθρωποι στη Σίφνο, αυτή την ιδιαίτερη ατμόσφαιρα που ευτυχώς δεν έχει χαθεί, αλλά αποσύρθηκε σε κάποιο βάθος" λέει ο Λέανδρος Πολενάκης. "Γράφοντας αυτές τις ιστορίες, αναρωτιόμουνα πού έχουν πάει όλες αυτές οι εκπληκτικές οσμές των μυριστικών της Σίφνου, που δεν μπορούσα να τις βρω πουθενά. Ένα βράδυ που πήρα ένα απόμερο μονοπάτι σε μια στροφή ήταν όλες εκεί μαζί: θυμάρι, δυόσμος, βασιλικός, μέντα, αγριοτσουκνίδα".
Το υπόγειο και ανατρεπτικό χιούμορ των Σιφνιών δίνει τον τόνο στη νουβέλα "Βάρκα στο γιαλό" και τα ακόμα τέσσερα διηγήματα που συνθέτουν το βιβλίο. "Οι Σιφνιοί εξωτερικά δίνουν την εντύπωση ήρεμων ανθρώπων, λογικών, πειθαρχημένων, που κοιτάζουν μόνο τη δουλειά τους. Δεν εξεγείρονται μπροστά στην αδικία, δεν φωνάζουν, μοιάζει να ανέχονται τα πάντα. Μέσα τους όμως βράζουν, έτοιμοι κάθε στιγμή να πάρουν το αίμα τους πίσω με τον ιδιαίτερο δικό τους τρόπο: με τους αυτοσχέδιους στίχους που ανταλλάσσουν στα πανηγύρια και βρίσκουν αμέσως το κρυμμένο κουσούρι του άλλου, χωρίς να αναγνωρίζουν ανώτερες ή κατώτερες τάξεις. Όλοι είναι ίσοι".
Μ' αυτό το σκεπτικό ο Λέανδρος Πολενάκης γράφει τις ιστορίες του, πραγματικές στο μεγαλύτερο μέρος τους, κρατώντας ακόμα και τα αληθινά ονόματα των πρωταγωνιστών τους. "Στην ομώνυμη νουβέλα, η περιρρέουσα ατμόσφαιρα είναι δραματική, καθώς πρόκειται για μια ιστορία που εκτυλίσσεται στην κατοχή. Το χιούμορ όμως δεν λείπει μέσα από τις θυμόσοφες, δοσμένες στην τοπική λαλιά, αφηγήσεις των ηρώων. Αλλά και στα υπόλοιπα διηγήματα κυριαρχεί ένα ύφος 'παρά προσδοκίαν' όπως θα έλεγε ο Ροΐδης, μιας μη αναμενόμενης εξέλιξης της πλοκής" λέει ο συγγραφέας. Ωστόσο, ανάμεσα στους πρωταγωνιστές του βιβλίου, εκτός από τα πρόσωπα, σε πρώτο πλάνο μπαίνει το πολιτικό στοιχείο. "Το επεισόδιο με τον χαφιέ που μου είχε γίνει σκιά αμέσως μετά τη Μεταπολίτευση και μια φορά με ακολούθησε μέχρι τη Σίφνο είναι εντελώς αληθινό. Η δική μου παρέμβαση έγινε μόνο στον διάλογο ανάμεσα στον αφηγητή και τον χαφιέ, τον οποίο και απέδωσα όχι με τα λόγια που ειπώθηκαν τότε, αλλά με αυτά που θα μπορούσαν να είχαν ειπωθεί. Αλλά και το διήγημα 'Ο Σωτήρης ο γιατρός' είναι απολύτως αληθινό και αφηγείται την απρόβλεπτη απ' όλους αντίδραση του γιατρού του νησιού την ημέρα του δημοψηφίσματος του Παπαδόπουλου, μόλις αντίκρισε ξαφνικά σε έναν τοίχο ζωγραφισμένο το πουλί της χούντας και έπαθε σοκ. Η αντίδραση αυτή διέλυσε κάθε είδος σοβαροφάνειας του κόσμου αλλά και κάθε φόβο απέναντι στους συνταγματάρχες".
Οι άνθρωποι του νησιού, η καθημερινότητα και τα καλαμπούρια τους, πάνω απ' όλα, ξαναζωντανεύουν στις σελίδες του βιβλίου. Ωστόσο, ο συγγραφέας επιμένει: "Πραγματικοί πρωταγωνιστές είναι οι 'μυθικές' βάρκες των παιδικών μας χρόνων που μας ταξίδευαν αλλού, στο όνειρο. Και αλλού το όνειρο αλλού το θαύμα, όταν πρωτοπαρουσιάσαμε το βιβλίο στη Σίφνο, σε λίγο μου έφεραν μια φωτογραφία της χαμένης βάρκας 'Αλκυόνης' που παίζει μεγάλο ρόλο στην πρώτη ιστορία του βιβλίου. Εγώ τη γνώρισα ερείπιο, μου έφεραν μια φωτογραφία της να αρμενίζει στο λιμάνι των Καμαρών".
Π.Κρ.
