Εθεωρείτο ο σημαντικότερος σύγχρονος γλύπτης της Αυστρίας κι όμως ο ίδιος πάντοτε διακήρυττε: "Είμαι Έλληνας". Πλήρης ημερών, ο Ιωάννης Αβραμίδης, ο διεθνούς φήμης καλλιτέχνης που ζούσε στη Βιέννη από το 1943, πέθανε σε ηλικία 93 ετών, αφήνοντας πίσω του πλούσιο γλυπτικό έργο, στο οποίο κυριαρχεί σχεδόν αποκλειστικά η ανθρώπινη μορφή...
Από οικογένεια προσφύγων από τα Σούρμενα (Τραπεζούντα), γεννήθηκε στο Βατούμ της Γεωργίας το 1922. Εκεί, σε ηλικία 15 ετών, σπούδασε στην Κρατική Σχολή Τέχνης, εξαιτίας όμως των σταλινικών διώξεων (ο πατέρας του πέθανε στη Σιβηρία) εγκαταστάθηκε με τη μητέρα του στην Αθήνα το 1939. Κατά τη διάρκεια της Κατοχής βρήκε καταφύγιο στην Πτολεμαΐδα, αλλά το 1943 μεταφέρθηκε στη Βιέννη, σε στρατόπεδο εργασίας, παραμένοντας μετά τον πόλεμο στην Αυστρία.
Από το 1945 έως το 1956 σπούδασε ζωγραφική και γλυπτική στην Ακαδημία Καλών Τεχνών της Βιέννης, ενώ την ίδια χρονιά τιμήθηκε με το Κρατικό Βραβείο της. Εκπροσώπησε την Αυστρία στην Μπιενάλε της Βενετίας (1956 και 1962), ενώ συμμετείχε στην Documenta (1964 και 1977). Το 1997 παρουσιάστηκε για πρώτη φορά το έργο του στην Αθήνα, σε μια αναδρομική έκθεση στην Εθνική Πινακοθήκη, όπου μετά το τέλος της δώρισε τα έργα του.
Το 1973 τιμήθηκε με το Μεγάλο Κρατικό Βραβείο της Αυστρίας και έγινε μέλος της Αυστριακής Συγκλήτου Τέχνης. Παρόλα αυτά, με κάθε ευκαιρία πρόβαλλε την ποντιακή του καταγωγή, λέγοντας: "Ποτέ δεν έγινα Αυστριακός".
Μαθαίνοντας τον θάνατο του Έλληνα γλύπτη, ο υπουργός Πολιτισμού Αριστείδης Μπαλτάς, σε συλλυπητήρια ανακοίνωσή του σημείωσε πως "ο Ιωάννης Αβραμίδης, διεθνούς φήμης γλύπτης, τον οποίο είχε τιμήσει η ελληνική πολιτεία με τον Ταξιάρχη του Τάγματος του Φοίνικος... από τους εξέχοντες πρωταγωνιστές της σύγχρονης ευρωπαϊκής γλυπτικής τέχνης, αλλά και ως καθηγητής στις Ακαδημίες Καλών Τεχνών της Βιέννης και του Αμβούργου, διαμόρφωσε δύο γενιές σημαντικών καλλιτεχνών".
