Τα ερείπια φρουρίου της ελληνιστικής περιόδου στην Ιερουσαλήμ ανακοινώθηκε ότι βρέθηκαν στην Άκρα έπειτα από έρευνες που διήρκεσαν έναν αιώνα. Το φρούριο αποτελούσε κέντρο εξουσίας και οχυρό για την αντιμετώπιση της εβραϊκής εξέγερσης που αναφέρεται στην Παλαιά Διαθήκη και στο βιβλίο των Μακκαβαίων. Οι ερευνητές συζητούσαν εδώ και καιρό για τη θέση του οχυρού της Άκρας, που οικοδομήθηκε κατά την ελληνιστική περίοδο, πριν από 2.000 χρόνια, από τον Αντίοχο Επιφανή, βασιλιά της δυναστείας των Σελευκιδών.
Πολλοί υποστήριζαν πως βρισκόταν εκεί όπου βρίσκεται τώρα η Παλιά Πόλη της Ιερουσαλήμ, αλλά τα ερείπια εντοπίστηκαν εκτός των τειχών, σε μια κοιλάδα προς τον Νότο, περιοχή στην οποία, σύμφωνα με τους αρχαιολόγους, είχε επικεντρωθεί η κατασκευή της Ιερουσαλήμ επί του βασιλιά Δαβίδ. Η ομάδα του αρχαιολόγου Μπεν-Άμι ανέσκαψε τεχνητό λόφο αποτελούμενο από στρώματα γης που άφησαν πίσω τους διαδοχικοί πολιτισμοί. Όλα αυτά κάτω από την επιφάνεια ενός ασφαλτοστρωμένου χώρου στάθμευσης αυτοκινήτων.
Βρέθηκαν λίθοι από τμήμα μεγάλου τείχους, βάση ενός πύργου και ένα κεκλιμένο αμυντικό ανάχωμα, κοντά στα οποία εντοπίστηκαν νομίσματα και χερούλια από κούπες κρασιού, που χρονολογούνται από την εποχή του Αντίοχου. Από την ίδια περίοδο βρέθηκαν επίσης βλήματα σφεντόνας από μολύβι και αιχμές βελών από χαλκό. Προερχόμενα πιθανόν από μάχες ανάμεσα στις προελληνιστικές δυνάμεις και Εβραίους αντάρτες που προσπαθούσαν να καταλάβουν το οχυρό.
