Την πολιτική και κοινωνική διάσταση του σύγχρονου ελληνικού κινηματογράφου, που βρίσκεται στο επίκεντρο του διεθνούς φεστιβαλικού (και όχι μόνο) ενδιαφέροντος τα τελευταία χρόνια, σκοπεύει να αναδείξει το αφιέρωμα του φετινού 58ου Διεθνούς Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Βιέννης, που βρίσκεται σε εξέλιξη αυτές τις μέρες.
Με μια επιλογή είκοσι ταινιών από τις ελληνικές παραγωγές της τελευταίας δεκαετίας, που προβάλλονται στις αίθουσες "Stadtkino" και "Metro" της αυστριακής πρωτεύουσας μέχρι και τις 5 Νοεμβρίου, ο καλλιτεχνικός διευθυντής του Φεστιβάλ Χανς Χουρχ, σε συνεργασία με τον σκηνοθέτη Βασίλη Μπουρίκα, κινήθηκαν πέρα από την "πεπατημένη" ανάλογων προγραμμάτων που έχουν φιλοξενηθεί στο εξωτερικό -ένα πρόχειρο παράδειγμα είναι η επιλογή του "ανώνυμου", συλλογικού ντοκιμαντέρ "Δεκέμβρης 2008 (Αθήνα και αλλού...)" που αναφέρεται στις ευρύτερες διαστάσεις της δολοφονίας Γρηγορόπουλου...
Όπως δηλώνει ο κ. Χουρχ, μεταξύ άλλων «είναι ένα πρόγραμμα που σου επιτρέπει να δεις πόσο μεγάλη γκάμα έχει σήμερα το ελληνικό σινεμά, όχι μόνο στη μυθοπλασία, αλλά και στον χώρο του ντοκιμαντέρ, του πειραματικού κινηματογράφου, ακόμη και στις μικρού μήκους ταινίες».
Μέσα από τις ταινίες των Ελλήνων σκηνοθετών που έχουν επιλεγεί γίνεται ουσιαστικά μια αναδρομή στις κοινωνικές εξελίξεις στην Ελλάδα και μπορεί κανείς να διαπιστώσει σε ποιο βαθμό η κρίση έχει περάσει και στον χώρο της κινηματογράφου, περνώντας από τη «Στρέλλα» του Πάνου Χ. Κούτρα στο «Αγόρι τρώει το φαγητό του πουλιού» του Εκτορα Λυγίζου, το «Μικρό ψάρι» του Γιάννη Οικονομίδη...
Το αφιέρωμα περιλαμβάνει και ντοκιμαντέρ, όπως το «Πρώτη ύλη» του Χρήστου Καρακέπελη, οι ταινίες της Εύας Στεφανή «Τι ώρα είναι;» και «Λουόμενοι», αλλά και πειραματικά φιλμ, όπως «Ο κυνηγός» της Λουκίας Αλαβάνου, «ΧΧΧΙΙΙ» του Θεοφάνη Ντε Λεζιόσο.
