της Λήδας Καζαντζάκη
Η τέχνη του υφάσματος συνδέει το παρελθόν με το παρόν. Προκαλεί μέσα από την ίδια τη διαδικασία της παραγωγής του μιαν ουσιαστική όσμωση των «καλών» και των εφαρμοσμένων τεχνών αλλά και της παράδοσης και του μοντέρνου με τις σύγχρονες εξελίξεις της τεχνολογίας. Όπως την είχαν οραματιστεί οι ιδρυτές του κινήματος του Μπάουχαους τη δεκαετία του 1920 στη δημοκρατία της Βαϊμάρης. Θέλοντας να καταλύσουν τα όρια μεταξύ της ζωγραφικής και της χαρακτικής, της αρχιτεκτονικής, της χειροτεχνίας και του βιομηχανικού σχεδίου. Πρόκειται για μια τέχνη απολύτως χειροπιαστή που προβάλλει το ύφασμα που χρησιμοποιούμε και φορούμε ως καμβά της έκφρασης.
Τα έργα της Μαγδαληνής Ευταξιοπούλου, που εκτίθενται τις ημέρες αυτές στην γκαλερί Μαρνέρη, στου Μακρυγιάννη, θυμίζουν παλλόμενες ενορχηστρώσεις διάφανων και επικαλυπτόμενων, απαλών και έντονων τονικών αποχρώσεων, πρισματικών ρήξεων ή καθαρών γραφών γεωμετρικών σχημάτων. Μας παραπέμπουν με τις εκρηκτικές, διάφανες πινελιές τους και τις ακριβείς γραμμές τους σε σκαπανείς της αφηρημένης ζωγραφικής και μέλη του εξπρεσιονιστικού κινήματος «Ο Γαλάζιος Καβαλάρης», τον Βασίλι Καντίνσκυ και τον Φραντς Μαρκ αλλά και σε εκφραστές σουρεαλιστικών εικόνων όπως ο Μαξ Ερνστ. Συντίθενται με βάση τη βαθιά γνώση των αξιών της ζωγραφικής. Σχεδιάζονται κατ' αρχήν στο χαρτί, φωτογραφίζονται και δουλεύονται με τη βοήθεια του photoshop, τυπώνονται χειροποίητα αλλά και ψηφιακά σε διαφορετικής ποιότητας υφάσματα και σε διαφορετικά επίπεδα. Αποκτούν έτσι μιαν ζωντανή υφή που μεταλλάσσει καθημερινά αντικείμενα χρήσης, όπως οι πετσέτες του μπάνιου και της θαλάσσης, τα μαντήλια και οι εσάρπες, σε ονειρικούς ωκεανούς και τόπους συνειρμικούς. Πραγματώνονται στον δρόμο που διάνοιξε τη δεκαετία του '60, στην Ελλάδα, μια δεκαετία άνθισης της ελληνικής κλωστοϋφαντουργίας, η ζωγράφος Πέπη Σβορώνου. Ζωγραφίζοντας με βιομηχανικά χρώματα αφαιρετικές φόρμες πάνω σε φορέματα από βαμβάκι, μαλλί και μετάξι που έγιναν περιζήτητα στα διεθνή κέντρα της μόδας όπως το Παρίσι ή η Νέα Υόρκη.
Είναι ο δρόμος της καλλιτεχνικής βιομηχανίας που έχουμε ξεχάσει να διαβαίνουμε. Μιλά για το δικό μας, κρυμμένο σε ένα κουτάκι μέσα μας παραμύθι « που δεν έχουμε πει ακόμα», που θα μπορούσε να μας κεντρίσει σε μιαν πραγματική, οικονομική, διέξοδο από το αδιέξοδο της οικονομικής κρίσης με μια αυτόνομη, παραγωγή. Αλλά και να μας παρουσιάσει τον αισθησιακό και πλούσιο κόσμο της εικαστικής δημιουργίας του υφάσματος.
info: Μαγδαληνή - Κλειώ Ευταξιοπούλου, «Think inside the box» el. Marneri galerie,Λεμπέση 5-7, Μακρυγιάννη, στάση μετρό Ακρόπολη. Διάρκεια έκθεσης: 2-25 Ιουλίου, Τρ., Πε., Παρ.: 11.00 - 20.00, Τε. / Σαβ: 11.00 - 16.00
