Το εργαστήρι του Συράκου Δανάλη δεν διαφέρει πολύ από εκείνα των παλιών μαστόρων που βρίσκονταν αραδιασμένα κάποτε γύρω από τα καρνάγια. Ακόμα και η θάλασσα είναι ανάλογα κοντά στον χώρο που έχει στοιβάξει τα κάθε λογής ξυλουργικά εργαλεία του, στην αγαπημένη του Αίγινα.
Μονάχα στο μέγεθος είναι τα δικά του καράβια διαφορετικά, όπως και στο υλικό. Αν και πολλά από αυτά είναι σύγχρονα σκαριά, το υλικό πάνω στο οποίο ο καλλιτέχνης τα σμιλεύει είναι πάντα το ξύλο. Το ξύλο, το χρώμα και το φως...
Αυτά τα δύο τελευταία ήταν άλλωστε πάντοτε τα υλικά της δουλειάς του, καθώς ο Συράκος Δανάλης είναι ένας από τους ανθρώπους που με την κάμερα έγραψε τη δική του ιστορία στον ελληνικό κινηματογράφο, έχοντας περισσότερες από ογδόντα ταινίες μεγάλου μήκους στο ενεργητικό του, ανάμεσά τους μερικές από τις σπουδαιότερες, όπως οι ποιητικές δημιουργίες του Τάκη Κανελλόπουλου.
Έχοντας αποσυρθεί εδώ και αρκετά χρόνια από τον χώρο του κινηματογράφου, στράφηκε με την υπομονή του παλιού μάστορα στην ξυλογλυπτική και τη μικροναυπηγική, έχοντας πραγματοποιήσει μέχρι σήμερα τρεις ατομικές εκθέσεις, έργων στα οποία πάντα χρησιμοποιούσε ως πρώτη ύλη το ξύλο.
Μια επιλογή από τη δουλειά του των τελευταίων πέντε ετών, με καράβια στα οποία κυριαρχούν τα έντονα χρώματα, οι καλοδουλεμένες φόρμες και οι χιουμοριστικοί υπαινιγμοί, αλλά και το μυστηριακό τους φως, παρουσιάζει ο καλλιτέχνης στην τέταρτη ατομική του έκθεση, που με τίτλο πλοίον - πλέω εγκαινιάζεται την Πέμπτη στην αίθουσα τέχνης Τεχνοχώρος (Λεμπέση 4, Μακρυγιάννη), στις 8.00 μ.μ.
Όπως σημειώνει η επιμελήτρια της έκθεσης Ήρα Παπαδοπούλου, τα καράβια του Συράκου Δανάλη είναι «μεγάλα για να χωρέσουν τους συνοδοιπόρους μας, γερά για τις ταραγμένες θάλασσες, πολύχρωμα και φωτεινά για να διακρίνονται από μακριά, τα καράβια αυτά είναι παιχνίδια που ταξιδεύουν τη σκέψη. Σκαριά για μεγάλα ταξίδια και μεγάλους ονειροπόλους».
Η έκθεση θα παραμείνει ανοιχτή στο κοινό καθημερινά (11.30 π.μ. - 3.00 μ.μ., καθώς και 6.00-8.30 μ.μ. εκτός Τετάρτης και Σαββάτου) έως τις 30 Ιουλίου.
Σ.Κ.
