Τι συνδέει (ή τι χωρίζει) τον Προμηθέα δεσμώτη των Δελφικών εορτών με μια προσωπογραφία του Πάνου Κουτρουμπούση; Τι γυρεύουν τα πρώτα πολεοδομικά σχέδια των Αθηνών σε μια έκθεση σύγχρονης τέχνης; Και πώς μπορείς να δεις έναν πίνακα μήκους επτά μέτρων από απόσταση μερικών εκατοστών;
Οι ισόγειες αίθουσες του κτηρίου της οδού Πειραιώς του Μουσείου Μπενάκη έχουν μετατραπεί σε έναν σκοτεινό λαβύρινθο, όπου ογκώδη μαύρα πετάσματα και κολόνες δημιουργούν διαδρόμους αλλά και κρυφά περάσματα, ανάμεσα στα οποία συνομιλούν, με παράδοξους τρόπους, έργα τόσο διαφορετικά μεταξύ τους όσο ένας pop σκελετός με την επαναστατική σημαία της Κρήτης...
Συναντήσεις παιγνιώδεις, που κάνουν τον θεατή να αισθάνεται πως έχει μπει μέσα στο "τρενάκι του τρόμου", αγνοώντας τι θα βρεθεί μπροστά του στην επόμενη στροφή, μέσα σε αυτόν τον κλειστοφοβικό λαβύρινθο, που στο τέλος καταλαβαίνει πως αποτελεί, τελικά, ένα έργο, μια μεγα-εγκατάσταση...
Η συνύπαρξη όλων αυτών είναι τόσο παράδοξη όσο και η συνεργασία δύο ιδρυμάτων που υπηρετούν ολότελα διαφορετικές μορφές τέχνης: το Μουσείο Μπενάκη, θεματοφύλακα της παράδοσης, και το ΔΕΣΤΕ, ταγμένο στην προώθηση της τέχνης που φτιάχνεται τώρα...
Με αυτόν τον τρόπο επιχείρησε να ερμηνεύσει την έκθεση Αμετρία, που εγκαινιάστηκε χθες στο κτήριο της οδού Πειραιώς, ο Άγγελος Δεληβορριάς, ενώ ο Δάκης Ιωάννου, ιδρυτής του ΔΕΣΤΕ, συμπλήρωσε πως από αυτήν τη συνύπαρξη δύο κόσμων "δημιουργείται ένας καινούργιος".
Ένας "νέος κόσμος" που απευθύνεται περισσότερο στην εμπειρία παρά στην ανάλυση, παρατήρησε ο καθηγητής Γιώργος Τζιρτζιλάκης, που σημείωσε πως η έκθεση βασίζεται στο δίπολο μέτρο/αμετρία, στη διαφορετικότητα και όχι στην αντίθεσή τους. Κάνοντας λόγο για μια "έκθεση δοκίμιο", εξήγησε πως εμπλέκει το σύνολο του ερευνητικού προσωπικού του Μουσείου, που από τον πλούτο των συλλογών του επέλεξαν 70 περίπου τεκμήρια, που διαλέγονται με ισάριθμα έργα σύγχρονων καλλιτεχνών, από τις συλλογές του ΔΕΣΤΕ. Μολονότι κατά την περιπλάνησή του ο θεατής αναγνωρίζει θεματικές ενότητες, η άρθρωσή τους έχει πραγματοποιηθεί βάσει ελεύθερων συνειρμών, χωρίς οποιαδήποτε ιεράρχηση ειδών.
Για τον επιμελητή Alessandro Pasini, "δεν υπάρχει μία σωστή διαδρομή, μόνο τρεις ή τέσσερις είσοδοι. Πρόκειται για μια εμπειρία διαφορετική για τον καθένα. Άλλωστε η αμετρία δεν είναι μια συνηθισμένη εμπειρία".
Ροκ δυσαρμονία
Η συνεργασία των δύο ιδρυμάτων αυτό το καλοκαίρι δεν περιορίζεται εδώ, αλλά επεκτείνεται σε δύο ακόμη εκθέσεις. Στο πωλητήριο της Πειραιώς έχει στηθεί ένα μικρό σπίτι, ένα κέλυφος για το πρόγραμμα Family Business, που φιλοξενεί το Dirty Linen, σε επιμέλεια της Myriam Ben Salah, που διερευνά την ιδέα της οικογένειας και των νευρώσεών της, ως κέλυφος και ως βρόχο, το οποίο παραμένει ανοιχτό σε συναφείς προτάσεις και άλλων καλλιτεχνών.
Ακόμη, στο κεντρικό κτήριο του μουσείου, φιλοξενείται η έκθεση της εικαστικού και μουσικού Kim Gordon, με τίτλο Noise Name Paintings and Sculptures of Rock Bands That Are Broken Up, ένα μνημείο για τα συγκροτήματα που δούλεψαν γύρω από τη δυσαρμονία, με έργα που θυμίζουν τα t-shirt με τα ονόματα συγκροτημάτων, όπως είπε η ίδια η καλλιτέχνις. Η έκθεση εγκαινιάζεται σήμερα στις 8.00 μ.μ., με μια μουσική περφόρμανς με τους Body/Head.
Σπύρος Κακουριώτης
