Live τώρα    
Διαμαρτυρία των κατοίκων του Φιλοππάπου / Να σωθεί το πεύκο και η αισθητική του Πικιώνη
  • Μείωση μεγέθους γραμματοσειράς
  • Αύξηση μεγέθους γραμματοσειράς
Εκτύπωση

Διαμαρτυρία των κατοίκων του Φιλοππάπου / Να σωθεί το πεύκο και η αισθητική του Πικιώνη

Οι πολίτες του Φιλοππάπου εξακολουθούν να αντιστέκονται για την προστασία της γειτονιάς τους, στην ουσία μίας από τις ωραιότερες γωνιές της Αθήνας, με σαφή αισθητικά και ιστορικά αποτυπώματα. Στην περίπτωση αυτή διαμαρτύρονται προκειμένου να σωθεί ο τεράστιος πεύκος στο πλακόστρωτο του Αγίου Δημητρίου του Λουμπαρδιάρη, στο όνομα του δέντρου όμως προσπαθούν να προστατεύσουν από "αυθαίρετες και χωρίς μελέτες παρεμβάσεις" το πολυεπίπεδο έργο του Δημήτρη Πικιώνη, το οποίο δεν περιλαμβάνει μόνο τα κτήρια και τα λιθόστρωτα, αλλά και τη βλάστηση που ο ίδιος είχε φυτέψει ή εντάξει στα σχέδιά του για τη συνολική διαμόρφωση του περιπάτου στου Φιλοππάπου.

Με εξώδικό τους οι πολίτες διαμαρτύρονται για "τις επεμβάσεις που έγιναν ήδη στη βλάστηση κατά μήκος τού λιθόστρωτου Πικιώνη από την είσοδο του λιθόστρωτου ώς τον Άγιο Δημήτριο Λουμπαρδιάρη από τον Δήμο Αθηναίων, κατ' εντολήν της ΕΦΑ, πριν από περίπου δέκα ημέρες, για τη σχεδιαζόμενη κοπή του μεγάλου πεύκου που βρίσκεται στη νότια όψη του ιστορικού διατηρητέου ναού του Αγίου Δημητρίου Λουμπαρδιάρη και για όποια επέμβαση στις διαμορφώσεις Πικιώνη, η οποία δεν θα πληροί τις νόμιμες προϋποθέσεις". Παράλληλα, ζητούν τη διαφύλαξη του μνημείου (πλακόστρωτο, πράσινο, περίπτερο) όπως έχει διαμορφωθεί από τον ίδιο.

Όπως υπενθυμίζεται στο εξώδικο, το έργο του Δημήτρη Πικιώνη, που κατασκευάστηκε από το 1954 μέχρι το 1957 και περιλαμβάνει τον περί της Ακρόπολης διαμορφωμένο χώρο (πλακόστρωτο, πράσινο, περίπτερο), χαρακτηρίστηκε με ομόφωνη γνωμοδότηση του ΚΑΣ (1996) ως ιστορικό διατηρητέο μνημείο και έργο τέχνης, "γιατί αποτελεί μοναδικό και σπάνιας αρχιτεκτονικής αξίας έργο παγκοσμίου ενδιαφέροντος.

Είναι δημιουργία της επώνυμης μεταπολεμικής Αρχιτεκτονικής και μάλιστα ενός από τους σημαντικότερους Έλληνες αρχιτέκτονες του 20ού αιώνα". Παράλληλα "το πράσινο που βρίσκεται στην περιοχή των διαμορφώσεων Πικιώνη συμπεριλαμβάνεται στην κήρυξη του μνημείου ως ιστορικού διατηρητέου και έργου τέχνης", καθώς "αποτελεί αναπόσπαστο μέρος τού μνημείου και οποιαδήποτε επέμβαση σε αυτό μπορεί να γίνει μόνο μετά από ειδική μελέτη και γνωμοδότηση του Κεντρικού Συμβουλίου Νεοτέρων Μνημείων και σχετική υπουργική απόφαση" και παράλληλα " να φέρει τη σύμφωνη γνώμη του Ιδρύματος Πικιώνη, καθώς υφίστανται πνευματικά δικαιώματα".

Συγκεκριμένα για τον πεύκο, κατηγορείται η Εφορεία Αρχαιοτήτων Αθηνών ότι "ζητά παρανόμως και αναρμοδίως την κοπή του" και υπενθυμίζουν ότι αυτό το συγκεκριμένο δέντρο περιλαμβάνεται στα σχέδια του αρχιτέκτονα και μάλιστα απεικονίζεται στο σχέδιο της έκδοσης "Δημήτρης Πικιώνης. Έργα Ακροπόλεως" (εκδ. Ίνδικτος, σελ. 80). Υποστηρίζεται δε ότι "το γεγονός ότι το πεύκο αποτελεί μέρος του μνημείου, όπως σχεδιάστηκε από τον αρχιτέκτονα, είναι εμφανές και από το μέγεθος του δένδρου, η ηλικία του οποίου είναι μεγαλύτερη από την ηλικία των έργων Πικιώνη".

Πόλυ Κρημνιώτη

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

ΓΝΩΜΕΣ

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ

EDITORIAL

ΑΝΑΛΥΣΗ

SOCIAL

ΠΡΟΣΦΟΡΑ ΣΥΝΔΡΟΜΩΝ
ΨΗΦΙΑΚΟΣ ΜΕΤΑΣΧΗΜΑΤΙΣΜΟΣ 2.0