Τρεις ενδιαφέρουσες εκδόσεις παρουσιάστηκαν χθες από το Κέντρο Έρευνας της Ιστορίας του Νεωτέρου Ελληνισμού της Ακαδημίας Αθηνών.
"Έργο με πυκνή και πειθαρχημένη γραφή, που αναφέρεται στην περίοδο της κρητικής ιστορίας από το 1889 έως το 1896, από τις πιο ανεξερεύνητες του 19ου αιώνα" χαρακτήρισαν το έργο του Πρεβελάκη «Μεταπολιτευτική Επανάσταση στην Κρήτη (1895-1896)» οι Ελένη Γαρδίκα - Κατσιαδάκη, διευθύνουσα του ΚΕΙΝΕ της Ακαδημίας Αθηνών, Κάλλια Καλλιατάκη - Μερτικοπούλου, π. διευθύνουσα του ΚΕΙΝΕ, και Χρήστος Λούκος, επιμελητής του έργου, ομότιμος καθηγητής του Πανεπιστημίου Κρήτης. Και οι τρεις αναφέρθηκαν "στην αναλυτική προσέγγιση που πραγματεύεται λεπτομερώς τα γεγονότα της περιόδου που αναφέρεται. Το χαμένο για την ελληνική ιστοριογραφία έργο που διέσωσε από την αφάνεια ο Πρεβελάκης μας βοηθάει να φωτίσουμε τα σκοτεινά χρόνια της κρητικής ζωής και της κρητικής ιστορίας και να κατανοήσουμε περισσότερο το φαινόμενο των κρητικών επαναστάσεων" κατέληξαν.
Αναφορικά με το έργο "Αρχείο Αλεξάνδρου Λυκούργου (1827-1875), Αρχιεπισκόπου Σύρου και Τήνου. Εισαγωγή, αναλυτικές περιλήψεις και σχόλια. Τόμος Α΄" αναφέρθηκε πως πρόκειται για "ένα από τα πιο σπάνια προσωπικά αρχεία ιεραρχών που διασώθηκαν και έχουν καταστεί προσβάσιμα στην ιστορική έρευνα. Πρόκειται για θέματα νεοελληνικής πολιτικής και εκκλησιαστικής ιστορίας που συνδέονται με τις εξελίξεις στο ανατολικό ζήτημα του ελληνικού κράτους κατά τις δεκαετίες 1860-1870, αναφορικά με την προσέγγιση της αγγλικανικής με την ορθόδοξη ανατολική εκκλησία και σκοπό την ένωσή τους".
Για το έργο μίλησαν οι μητροπολίτης Μεσσηνίας Χρυσόστομος, καθηγητής του Πανεπιστημίου Αθηνών, Δημήτρης Σταματόπουλος, αναπληρωτής καθηγητής του Πανεπιστημίου Μακεδονίας, και οι συγγραφείς του έργου Ελισάβετ Κοντογιώργη, διευθύντρια ερευνών του ΚΕΙΝΕ της Ακαδημίας Αθηνών και Φωτεινή Ασημακοπούλου, αναπληρώτρια καθηγήτρια του Πανεπιστημίου Αθηνών.
Η Ευαγγελία Καρούζου, συγγραφέας του έργου "Les jardins de la Méditerranée. Agriculture et société dans la Grèce du Sud, 1860-1910", ανέφερε πως "πρόκειται για τη μελέτη της ανάπτυξης των κηπευτικών καλλιεργειών στην πεδιάδα του Άργους, που συγκρίνεται με άλλες τρεις μεσογειακές περιπτώσεις, της Βαλένθια στην Ισπανία, του νότου της Γαλλίας και της περιοχής της Νάπολης στην Ιταλία, από το δεύτερο μισό του 19ου αιώνα μέχρι τις αρχές του 20ού. Το μοντέλο ανάπτυξης της γεωργίας που προβάλλεται είναι αυτό ακριβώς που υιοθετεί την τελευταία δεκαπενταετία η Ε.Ε., η κοινή αγροτική πολιτική, δηλαδή την επάνοδο σε παραδοσιακές μεθόδους καλλιέργειας που είναι πιο φιλικές στο περιβάλλον και σέβονται τον καταναλωτή".
M.Z.
