Μια αδιόρατα νοσταλγική διάθεση, που δεν φτάνει όμως στη θλίψη, αναδίδουν τα έργα που παρουσιάζει η εικαστικός Λίλα Παπούλα στην ατομική έκθεση ζωγραφικής με τίτλο Ό,τι απέμεινε, που παρουσιάζει από αύριο στην Γκαλερί Σκουφά.
Με τη σχεδόν «αυτόματη» γραφή της, με τις συνεχείς επεμβάσεις και επικαλύψεις, η καλλιτέχνις σχηματίζει μια σειρά ερειπίων στα έργα της, ερείπια με ανεξίτηλα τα σημάδια της εγκατάλειψης και της φθοράς, αλλά και τα στίγματα των ανθρώπων που κάποτε τα κατοικούσαν.
Η έκθεση Ό,τι απέμεινε είναι συνέχεια της προηγούμενης δουλειάς της, που είχε τον τίτλο Τόποι. Για την ίδια, ο τόπος διαφοροποιείται από το τοπίο: "Το τοπίο είναι κάτι που συνήθως παρατηρούμε, ενώ τον τόπο κυρίως τον κατοικούμε", λέει. Τα ερείπια, που πρωταγωνιστούν στους πίνακες που εκθέτει, λειτουργούν σαν ένας άλλος τόπος: "Φέρουν τα ίχνη, τα σημάδια του χρόνου που πέρασε και ταυτόχρονα του σήμερα. Αυτό το σήμερα της κρίσης δεν αναφέρεται μόνο στην κοινωνική πραγματικότητα, αλλά κυρίως στην ατμόσφαιρα των ανθρώπινων σχέσεων που αλλάζει".
Η έκθεση Ό,τι απέμεινε θα παραμείνει ανοιχτή έως τις 10 Νοεμβρίου.
