Live τώρα    
Ελεονώρα Μελέτη / «Γελοίε... Δείξε όσο θες την άδεια μου καρέκλα - Είναι το ίδιο άδεια με το μυαλό σου»
  • Μείωση μεγέθους γραμματοσειράς
  • Αύξηση μεγέθους γραμματοσειράς
Εκτύπωση

Ελεονώρα Μελέτη / «Γελοίε... Δείξε όσο θες την άδεια μου καρέκλα - Είναι το ίδιο άδεια με το μυαλό σου»

(ΓΙΩΡΓΟΣ ΚΟΝΤΑΡΙΝΗΣ/EUROKINISSI)

Η στοχοποίηση πολιτών, ακτιβιστών και δημοσιογράφων που διατυπώνουν δημόσια κριτική έχει πλέον παγιωθεί ως κεντρική επικοινωνιακή και πολιτική πρακτική στελεχών της Νέας Δημοκρατίας.

Από τις προσωπικές επιθέσεις και τα συστηματικά διαδικτυακά «ξεσπάσματα» υπουργών —με χαρακτηριστικότερο παράδειγμα τον Άδωνι Γεωργιάδη, ο οποίος δεν διστάζει να απειλεί με αγωγές ακόμη και απλούς χρήστες των κοινωνικών δικτύων— έως την εκτεταμένη χρήση εξωδίκων, στοχοποιητικών αναρτήσεων και δημόσιων διαψεύσεων σε βάρος δημοσιογράφων που ερευνούν θεσμικά ευαίσθητα ζητήματα, το μοτίβο είναι σταθερό και επαναλαμβανόμενο.

 

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ

Στο δρόμο που χάραξε ο Άδωνης, η Ελεονώρα Μελέτη προσθέτει ένα ακόμη επεισόδιο στη διευρυνόμενη λίστα των στοχοποιήσεων. Μετά τον σάλο που προκάλεσαν οι δηλώσεις της περί «δύο φύλων» και οι απαξιωτικοί υπαινιγμοί για «μπανανο-ταυτότητες» και «μαντζουράνες», ανακοίνωσε ότι θα προχωρήσει για πρώτη φορά σε νομικές ενεργειών κατά δημοσιογράφων αλλά και της Έλενας Ακρίτα που τη χαρακτήρισαν «τρανσφοβική» και, παράλληλα, επανήλθε στοχοποιώντας προσωπικά ακτιβιστή.

Αφορμή υπήρξε ένα βίντεο στο TikTok, όπου ο τελευταίος άσκησε κριτική για την απουσία της ευρωβουλεύτριας από κρίσιμη δημόσια ακρόαση στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο για την Ευρωπαϊκή Πρωτοβουλία Πολιτών «My Voice, My Choice», που αφορά την πρόσβαση των γυναικών σε ασφαλείς και προσβάσιμες αμβλώσεις.

 

@ionas.official

Άδεια η καρέκλα...🪑

♬ πρωτότυπος ήχος - Ionas 🍉

 

Η κ. Μελέτη επέλεξε να απαντήσει μέσω Instagram με χλευαστικό ύφος και με προσωπικούς χαρακτηρισμούς, ενώ στη συνέχεια αναπαρήγαγε το πρόσωπο του πολίτη συνοδευόμενο από μουσικό μοτίβο του Καραγκιόζη — πράξη που ξεπερνά το όριο της πολιτικής αντιπαράθεσης και εισέρχεται στη ζώνη της προσωπικής διαπόμπευσης:

«Άκου λοιπόν γελοίε για να σου πω, προσωπικά, εγώ, ως συντονίστρια του ελκ εξασφάλισα το πράσινο φως για να έρθει ψήφισμα της πρωτοβουλίας στο εκ. Δεν μπορεί να είσαι τόσο ανενημέρωτος. Εφόσον ακολουθείς τα κορίτσια θα έπρεπε να είχες δει το πόσες αμέτρητες φορές με εχουν ευχαριστήσει δημόσια για τη συνεισφορά μου. Χωρίς τη στήριξη της πολιτικής μου ομάδας η πρωτοβουλία θα είχα μείνει στις υπογραφές. Ο λόγος που έλειπα είναι γιατί ταξίδευα για Βρυξελλες. Δεν ήρθα από Δευτέρα γιατί έμεινα Αθήνα να χειροκροτήσω την 7χρονη κόρη μου που τραγουδούσε στη χορωδία. Δείξε όσο θες την άδεια μου καρέκλα. Είναι το ίδιο άδεια με το μυαλό σου. Για τη δήλωση μου όμως που διαβάστηκε, ούτε λόγος. Αλλ σάμπως θα καταλάβαινες κ τι λέγανε εκεί μέσα;», έγραψε χαρακτηριστικά.

Σε μια δημοκρατία, οι εκλεγμένοι εκπρόσωποι έχουν καθήκον να λειτουργούν ως η φωνή των πολιτών και να απαντούν στις ανησυχίες και την κριτική τους με επιχειρήματα και διάλογο. Όταν όμως δημόσια πρόσωπα, όπως η κ. Μελέτη με πάνω από μισό εκατομμύριο ακολούθους, αντί να απαντήσουν με πολιτικά επιχειρήματα, επιλέγουν να χλευάσουν και να στοχοποιήσουν έναν πολίτη για μια απλή ανάρτηση, η ανισορροπία ισχύος γίνεται εκ των πραγμάτων συντριπτική και η δημοκρατική διαδικασία υπονομεύεται.

Η δημόσια στοχοποίηση υπονομεύει τη λειτουργία της δημοκρατίας, μετατρέποντας τον δημόσιο διάλογο σε χώρο φόβου και αυτολογοκρισίας, προκαλεί ψυχολογική πίεση, αίσθηση ανασφάλειας, δευτερογενείς επιθέσεις και διαδικτυακό διασυρμό, και λειτουργεί ως εργαλείο φίμωσης που μετατρέπει τον πολίτη από συνομιλητή σε παραδειγματικό «παραβάτη».  Στη βιβλιογραφία αυτό περιγράφεται ως chilling effect: η δημιουργία κλίματος φόβου, όπου η δημόσια διαπόμπευση ενός ατόμου στέλνει σιωπηρή προειδοποίηση προς όσους θα τολμούσαν να ασκήσουν αντίστοιχη κριτική

Πρόκειται για θεσμικό σύμπτωμα μιας πολιτικής κουλτούρας που επιδιώκει να ελέγξει τα όρια της δημόσιας σφαίρας και να πειθαρχήσει όσους εκφέρουν αντίλογο, καθιστώντας τη συστηματική στοχοποίηση έναν από τους βασικούς τρόπους με τους οποίους στελέχη της ΝΔ καθορίζουν τι θεωρείται «επιτρεπτή» κριτική — και ποιος έχει το θάρρος να την εκφέρει.

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

ΓΝΩΜΕΣ

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ

EDITORIAL

ΑΝΑΛΥΣΗ

SOCIAL

ΠΡΟΣΦΟΡΑ ΣΥΝΔΡΟΜΩΝ
ΨΗΦΙΑΚΟΣ ΜΕΤΑΣΧΗΜΑΤΙΣΜΟΣ 2.0