ΤΑ ΝΕΑ
Τσίπρας κατά Κάμερον!
Ένας κακεντρεχής θα έλεγε ότι άνοιξε περπατησιά ο Αλέξης Τσίπρας και εκτός από τον διοικητή της Τραπέζης της Ελλάδος θέλει να έχει λόγο και για τον πρόεδρο της Κομισιόν!
Όμως σε φάση που ο ευρωσκεπτικισμός περνάει τα σύνορα, ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ επιχειρεί να παίξει το χαρτί της κοινωνίας των Ευρωπαίων πολιτών. Και τάσσεται κατά της εκλογής του νέου προέδρου της Κομισιόν από διακυβερνητικό «μαγειρείο».
Το ωμό βέτο του Ντέιβιντ Κάμερον στην υποψηφιότητα Γιούνκερ -το κόμμα του οποίου πρώτευσε πανευρωπαϊκά- αποτελεί πρόκληση. Ο Τσίπρας σηκώνει λοιπόν το γάντι.
Όχι ότι θα γίνει κάτι. Ή ότι θα αλλάξει ο ρους των γεγονότων. Αλλά αν δεν φωνάξεις, είναι σαν να μην υπάρχεις. Έστω και αν δεν εισακουστείς.
Κύριο άρθρο, 3.6.2014
*****
Η Εφημερίδα των Συντακτών
Το έθνος - κράτος, οι μειονότητες και οι πανανθρώπινες αξίες
Η ταυτότητά μας μοιάζει περισσότερο μ' ένα μοναδικό κόσμο. Ο καθένας μας είναι ένα σημείο όπου διαπλέκονται και συμπυκνώνονται παρελθόντα γεγονότα και ιστορίες, άνθρωποι και συναντήσεις, φαντασιώσεις, επιθυμίες και όνειρα, ένα σύμπαν μοναδικών νοημάτων, αξιών και συμβάντων με κεντρική αναφορά τον δεσμό μας με τους άλλους.
Ο κόσμος μου διαπερνάται από άλλους κόσμους, φτιάχνεται από τη μεταξύ μας συνύπαρξη, η ταυτότητα κτίζεται με την ετερότητα. Ο καθένας μας ανήκει σε κοινότητες αλλά βρίσκεται και σε συνεχή διάλογο με καθολικές αξίες, ηθικές, ιδεολογικές, γνωσιολογικές. Υπάρχω επειδή σχετίζομαι με άλλες υπάρξεις, και με την ετερότητα της ύπαρξης. Αυτό που συνδέει τον κόσμο μου με τον κόσμο των άλλων είναι η απόλυτη μοναδικότητα και η συνολική ευθύνη, πέρα από τον πολίτη και τον άνθρωπο, πέρα από το κοινοτικό, το εθνικό ή το καθολικό.
Το έθνος είτε πλειοψηφικό είτε μειονοτικό αποτελεί μια «φαντασιακή κοινότητα» και όχι συμπαγή ουσία. Αν ο εαυτός ως κόσμος αναδύεται μέσα από το μοίρασμα με τους άλλους, είμαστε συμβολικά πεπερασμένοι αλλά φαντασιακά άπειροι. Το εθνικό και το πατριωτικό, κεντρικές και σεβαστές εντάξεις για πολλούς, μπορούν να επανασημειοδοτηθούν λοιπόν πέρα από τη λογική των «επιούσιων» και κατώτερων λαών, των Ευρωπαίων και των Ανατολιτών. Ριζοσπαστική είναι η θέση που, σεβόμενη τις ατομικές επιλογές, βοηθάει να αναδεικνύεται και να αναγνωρίζεται η πολύπλοκη μοναδικότητα του άλλου.
Άρθρο του Κώστα Δουζίνα 3.6.2014
