Το εκλογικό σώμα στις ευρωεκλογές της 25ης Μαΐου, εκτός από την εκλογή των αντιπροσώπων της χώρας μας στο Ευρωκοινοβούλιο, καλείται να εγκρίνει τη συνέχιση ή την απόρριψη της καταστροφικής πολιτικής των διαδοχικών κυβερνήσεων από το 2010 μέχρι σήμερα και, κατά συνέπεια, την παραμονή της σημερινής κυβέρνησης στην εξουσία ή την, μετά από πρόωρες εκλογές, αποπομπή της και την ανάδειξη μιας άλλης κυβέρνησης, η οποία θα εφαρμόσει μια ριζικά διαφορετική πολιτική.
Παρά το γεγονός ότι στελέχη της κυβέρνησης επιστρατεύουν το γνωστό επιχείρημα ότι στις ευρωεκλογές δεν εκλέγεται νέα κυβέρνηση, ο πρωθυπουργός με κομπάρσους τον αντιπρόεδρο της κυβέρνησης και τους αρμόδιους υπουργούς, κάνουν, τους δύο τελευταίους μήνες, το παν για να αποφύγουν μια συντριπτική ήττα.
Πρώτα απ' όλα ζήτησαν και ζητούν την αμέριστη στήριξη των δανειστών μας και ιδιαίτερα της Γερμανίας, η οποία έχει επιβάλει την πολιτική της λιτότητας σε όλα τα κράτη-μέλη της Ευρωζώνης και η οποία εφαρμόζεται με ιδιαίτερη σκληρότητα στη χώρα μας, με συνέπεια την απαξίωση ενός μεγάλου μέρους του παραγωγικού ιστού της και την επισώρευση των δεινών που υφίσταται η μεγάλη πλειονότητα του λαού. Η άφιξη της Γερμανίδας καγκελαρίου και άλλων Γερμανών αξιωματούχων της χώρας αυτής και οι δηλώσεις τους καθώς και οι δηλώσεις ηγετών των χωρών του Βορρά (με τελευταίο «κρούσμα» τις απαράδεκτους χαρακτηρισμούς του πρώην πρωθυπουργού του Λουξεμβούργου και πρώην προέδρου του Eurogroup για ακαταλληλότητα(!) για την πρωθυπουργία του αρχηγού της αξιωματικής αντιπολίτευσης) στοχεύουν στη στήριξη της κυβέρνησης και την αποδυνάμωση της αντιπολίτευσης.
Η παραπάνω στήριξη συνεπικουρείται από την αποδοχή από την πλευρά της Ευρωπαϊκής Επιτροπής και της τρόικας των μεθοδεύσεων της κυβέρνησης για την εμφάνιση εικονικού πρωτογενούς πλεονάσματος, ενώ στην πραγματικότητα -όπως αποδεικνύεται από τα στοιχεία της Στατιστικής Υπηρεσίας της Ε.Ε., της Eurostat- υπάρχει πενταπλάσιο πρωτογενές έλλειμμα το 2013. Όλ' αυτά δείχνουν καθαρά ότι οι δανειστές μας θεωρούν πως μόνο η κυβέρνηση αυτή εξυπηρετεί τα συμφέροντά τους και, ειδικότερα, διασφαλίζει την εξόφληση των δανείων που μας έχουν χορηγήσει συν, φυσικά, τους τόκους.
Η στήριξη, όμως, αυτή δεν αρκεί για να διασωθεί η κυβέρνηση. Για τον λόγο αυτό τους τελευταίους μήνες έχει, με οριακή πλειοψηφία, αλλάξει βασικές διατάξεις της νομοθεσίας των ευρωεκλογών, με στόχο την όσο το δυνατόν μεγαλύτερη αποδυνάμωση της αξιωματικής αντιπολίτευσης και των κομμάτων που έχουν ταχθεί εναντίον της μνημονιακής πολιτικής. Ανάμεσα στις διατάξεις αυτές είναι:
α) Η κατάργηση της λίστας και η εισαγωγή του σταυρού προτίμησης σε συνδυασμό με τον διπλασιασμό του αριθμού των υποψηφίων που μπορούν να περιληφθούν στο ψηφοδέλτιο του κάθε κόμματος. Με την τροποποίηση αυτή ουσιαστικά η κυβέρνηση θέλει να προσελκύσει τις ψήφους των εκλογέων που θα υποστηρίξουν υποψηφίους που περιλαμβάνονται στο ψηφοδέλτιο των δύο κομμάτων εξουσίας, αφού είναι γεγονός ότι ένα σημαντικό ποσοστό εκείνων που τα ψήφισαν το 2009 τα έχουν εγκαταλείψει και είτε ψηφίζουν άλλα κόμματα είτε απέχουν των εκλογών. Ο σταυρός, όμως, προτίμησης δεν εξασφαλίζει την εκλογή προσώπων που έχουν τα προσόντα να εκπροσωπήσουν τη χώρα μας στο Ευρωκοινοβούλιο, πράγμα που μπορούσε να το διασφαλίσει η επιλογή και τοποθέτηση τέτοιων προσώπων σε εκλόγιμες θέσεις στη λίστα.
β) Η δραστική περικοπή της επιχορήγησης των κομμάτων από τον κρατικό προϋπολογισμό και η κατανομή του μειωμένου συνολικού ποσού με βάση τα (εκτός τόπου και χρόνου) αποτελέσματα των ευρωεκλογών του 2009. Με βάση την κατανομή αυτή, το συρρικνωμένο ΠΑΣΟΚ έλαβε τριπλάσιο ποσό από εκείνο που έλαβε ο ΣΥΡΙΖΑ, τη στιγμή που, με βάση όλες τις δημοσκοπήσεις, η δύναμη του είναι το ένα τέταρτο ή και λιγότερο από εκείνο της αξιωματικής αντιπολίτευσης (με ποια, όμως, λογική επιχορηγείται το ΠΑΣΟΚ, όταν το ίδιο δεν «κατεβάζει» δικό του ψηφοδέλτιο;). Επιπλέον, η διαπλοκή των κυβερνητικών εταίρων και των υποψηφίων τους με τα οικονομικά συμφέροντα, τους εξασφαλίζει πολύ περισσότερα οικονομικά μέσα απ' ό,τι εκείνα της αξιωματικής αντιπολίτευσης.
γ) Η διεξαγωγή των ευρωεκλογών τη δεύτερη Κυριακή αντί της πρώτης. Η απόφαση αυτή ενισχύει την τάση αποχής κατά πολλούς τρόπους. Πολλοί από εκείνους που ψηφίζουν σε διαφορετική πόλη ή νομό από εκείνον που κατοικούν και έχουν την οικονομική δυνατότητα να μεταβούν και να ψηφίσουν την πρώτη Κυριακή για δημάρχους και περιφερειάρχες, μπορεί να μην έχουν την οικονομική δυνατότητα να πάνε και να ψηφίσουν τη δεύτερη Κυριακή. Το ίδιο μπορεί να συμβεί και σε εκείνους που δεν έχουν οικονομικό πρόβλημα, αλλά εκεί που ψήφισαν αναδείχτηκε δήμαρχος ή/και περιφερειάρχης την πρώτη Κυριακή.
δ) Η διεξαγωγή και δημοσιοποίηση δημοσκοπήσεων μέχρι και δύο μέρες πριν από τις εκλογές. Τα κόμματα της συγκυβέρνησης έχουν τη δυνατότητα παραγγελίας όσων δημοσκοπήσεων θέλουν και μπορούν να επιλέγουν να δημοσιοποιήσουν αυτές που τα ευνοούν. Και είναι γνωστό πόσο οι δημοσκοπήσεις αυτές επηρεάζουν ένα σημαντικό ποσοστό των ψηφοφόρων.
ε) Η προκλητική προβολή από τα τηλεοπτικά κανάλια (λόγω της διαπλοκής τους με αυτά) των κομμάτων που στηρίζουν την κυβέρνηση και ιδιαίτερα τη Ν.Δ. και ορισμένων από τους υποψηφίους τους καθώς και η περιορισμένη προβολή των κομμάτων της αντιπολίτευσης (και ιδιαίτερα της αξιωματικής) και η μικρή προβολή υποψηφίων τους ή/και αποκλεισμός ορισμένων από αυτούς.
Το μεγάλο ερώτημα, στο οποίο θα περιμένουμε την απάντηση το βράδυ της 25ης Μαΐου, είναι: Η προκλητική στήριξη της κυβέρνησης από τους δανειστές μας και όλες οι παραπάνω μεθοδεύσεις θα έχουν ως αποτέλεσμα να καταφέρει να βγει πρώτο κόμμα η Ν.Δ. και να διασωθεί το (κρυπτόμενο στην Ελιά) ΠΑΣΟΚ με ένα ευπρεπές ποσοστό; Ή η πλειονότητα των εκατομμυρίων πολιτών που υποφέρουν τα πάνδεινα από τις συνέπειες των μέτρων των Μνημονίων τα τέσσερα τελευταία χρόνια, θα εκφράσουν κατά τρόπο αποφασιστικό την αποδοκιμασία τους στη δικομματική κυβέρνηση και θα την εξαναγκάσουν να προκηρύξει πρόωρες βουλευτικές εκλογές; Ίδωμεν.
* Ο Μανόλης Γ. Δρεττάκης είναι πρώην αντιπρόεδρος της Βουλής, υπουργός και καθηγητής της ΑΣΟΕΕ
