Οι εκλογές στις 18 Μαΐου για την ανάδειξη της νέας περιφερειακής διοίκησης δεν θα κρίνουν μόνο αυτοδιοικητικά θέματα, αλλά αποκτούν ξεχωριστή πολιτική σημασία. Αυτές οι εκλογές έχουν ισχυρή δυναμική, για να αλλάξουν οι ζωές μας, για να φέρουμε τα πάνω κάτω, για να μπούμε σε μια αντίστροφη πορεία ανασυγκρότησης και της κοινωνίας και της οικονομίας.
Εάν η ανθρωπιστική κρίση ορίζεται από μια σειρά παραγόντων που βάζουν σε κίνδυνο τη ζωή των ανθρώπων που δεν τους επιτρέπει να καλύπτουν τις στοιχειώδεις ανάγκες τους, τότε εδώ, στην ευρύτερη περιοχή του Πειραιά, το φαινόμενο της ανθρωπιστικής κρίσης παίρνει ανεξέλεγκτες διαστάσεις.
Μόνο στην περιοχή τους Περάματος η ανεργία ξεπερνά το 60% και από τις 16.000 οικογένειες σε 1.600 έχει γίνει διακοπή ρεύματος.
Η επισήμανση, από ξένα μέσα ενημέρωσης αλλά και από τις αναλύσεις και τα συμπεράσματα ξένων φορέων και οργανισμών, ότι η Ελλάδα και ειδικότερα ο Πειραιάς αντιμετωπίζουν σοβαρή ανθρωπιστική κρίση, δεν στάθηκε ικανός λόγος για να κινητοποιηθεί η κυβέρνηση και η περιφερειακή αυτοδιοίκηση. Αντίθετα, όπως ο διάβολος το λιβάνι, αποφεύγουν να αναγνωρίσουν αυτή την πραγματικότητα.
Αρνούνται να υιοθετήσουν τον ορισμό της ανθρωπιστικής κρίσης, γιατί τότε είναι προφανές ότι θα βρεθούν, από τη θέση των ψευτοσωτήρων στη θέση των κατηγορούμενων.
Γιατί τότε θα βρεθούν στη δύσκολη θέση να εξηγήσουν πώς χώρες άλλων ηπείρων βγαίνουν από την παγίδα της ανθρωπιστικής κρίσης και την ίδια στιγμή ιστορικά μέλη της Ενωμένης Ευρώπης αντιμετωπίζουν ακραίες κοινωνικές καταστάσεις.
Πώς θα εξηγήσουν το γεγονός ότι ενώ πριν από το 2008 κρατικοί φορείς, πέρα από τις οργανώσεις της Αριστεράς, αναλάμβαναν δράσεις για τις χώρες του τρίτου κόσμου, σήμερα οι ίδιοι κρατικοί φορείς δείχνουν αυτή την απίστευτη αφωνία και αδράνεια στη δική μας χώρα.
Το παράδειγμα της περιφερειακής διοίκησης Σγουρού αποτελεί μία από τις πιο κλασικές περιπτώσεις αφωνίας, σιωπής, αδράνειας απέναντι στα αποτελέσματα της ανθρωπιστικής κρίσης.
Η υποψηφιότητα του Γ. Σγουρού όχι μόνο δεν είναι ανεξάρτητη και ακομμάτιστη όπως προσπαθεί να μας διαβεβαιώσει, αντίθετα αποτελεί μέρος του πιο σκληρού πυρήνα του μνημονιακού μπλοκ.
Όχι μόνο δεν διέκοψε τη σχέση του με τον πολιτικό του φορέα, αλλά αποτελεί αρμό που διασυνδέει το ΠΑΣΟΚ του κ. Βενιζέλου με την εξουσία των συμφερόντων.
Οι εκλογές στις 18 Μάη μπορούν να γίνουν η αρχή και το τέλος της διαπλεκόμενης επιχειρηματικότητας.
Η ανατροπή στην Περιφερειακή Αυτοδιοίκηση θα συμπυκνώσει τον αγώνα όλων εκείνων των δυνάμεων που μάτωσαν στους αγώνες για να αλλάξουν τα πράγματα, για να έχουμε προοδευτικές και δημοκρατικές εξελίξεις στην περιφέρεια και στη χώρα.
* Ο Γιώργος Γαβρίλης είναι υποψήφιος αντιπεριφερειάρχης Πειραιά στον συνδυασμό Δύναμη Ζωής με επικεφαλής τη Ρένα Δούρου
