"Εμείς, οι Έλληνες, μετατρέψαμε μια επώδυνη κρίση σε ευκαιρία για να αλλάξουμε τη χώρα μας και να απελευθερώσουμε τις δυνατότητές μας". Το είπε ο Αντώνης Σαμαράς στο δείπνο του Ecofin όπου, μάλιστα, εξήγησε με περισσή σαφήνεια τι εννοεί. "Ποιο είναι το 'ηθικό δίδαγμα της ιστορίας;'", αναρωτήθηκε ρητορικά για να απαντήσει: "Το ηθικό δίδαγμα είναι ότι η επιτυχία ανήκει μόνο σε χώρες που ενθαρρύνουν την ατομική πρωτοβουλία και τις επιχειρήσεις όχι σε εκείνες που προσπαθούν να τις μειώσουν. Και η Ελλάδα έχει πλέον γίνει μία από αυτές τις χώρες".
Η εξαγγελθείσα, και χθες από τον Κυριάκο Μητσοτάκη, ιδιωτικοποίηση υπηρεσιών του δημοσίου -με το επιχείρημα του χαμηλότερου κόστους (της εργασίας, εννοεί) και της υψηλότερης αποτελεσματικότητας (που φρόντισαν να μην διασφαλίσουν οι αρμόδιοι υπουργοί- είναι ένα πρώτο δείγμα του πώς εννοεί αυτή η κυβέρνηση την ενθάρρυνση της επιχειρηματικότητας, και μάλιστα με τα κονδύλια του ΕΣΠΑ. Το δεύτερο δείγμα γραφής ενθάρρυνσης της επιχειρηματικότητας από αυτή την κυβέρνηση, ακόμα παλαιότερο, το βλέπει κανείς αν δει σε πόσες περιπτώσεις παρακάμφθηκε η υφιστάμενη νομοθεσία, κυρίως η περιβαλλοντική, για την προώθηση επενδύσεων συγκεκριμένων επιχειρηματικών ομίλων, εγχωρίων ή πολυεθνικών. Και επειδή η παράκαμψη δεν ήταν αρκετή -όλο και κάποια ελεγκτική αρχή ξέφευγε και έστελνε τις υποθέσεις στα αρμόδια όργανα- η κυβέρνηση φρόντισε να αλλάξει τη νομοθεσία δημιουργώντας νέο, "ελκυστικότερο" και "πιο ευέλικτο" πλαίσιο υπέρ των επιχειρήσεων και εις βάρος του δημοσίου συμφέροντος. Αυτό άλλωστε είναι το νόημα της κατά Σαμαρά "ενθάρρυνσης της ατομικής πρωτοβουλίας".
Ο πρωθυπουργός, όμως, προκάλεσε και με μια ακόμα αναφορά του: "Υποφέραμε ως λαός πολύ", είπε, χωρίς καν να μπει στον κόπο να κατονομάσει τους εκατοντάδες χιλιάδες ανέργους (πανευρωπαϊκή πρωτιά έχει η Ελλάδα) ή τους χιλιάδες ανασφάλιστους που μένουν χωρίς ιατροφαρμακευτική περίθαλψη, φάρμακα, επαρκή παιδεία, με μισθούς και συντάξεις πείνας για πάντα. Όχι μόνον δεν έκανε καμία αναφορά ο πρωθυπουργός αλλά έφτασε να ισχυριστεί ότι "η οικονομία μας τώρα παίρνει μπροστά, η κοινωνία διατήρησε τη συνοχή της, η δημοκρατία μας άντεξε όλες τις πιέσεις" παρακάμπτοντας όλα τα στοιχεία -επίσημα, της ΕΛΣΤΑΤ, της Eurostat, διεθνών οργανισμών και πανεπιστημίων- που περιγράφουν με τα πιο μελανά χρώματα την ανθρωπιστική κρίση που βιώνει η Ελλάδα, με δείκτες που συναντά πλέον κανείς μόνον σε χώρες της Αφρικής.
Ο "αντιμνημονιακός" Αντώνης Σαμαράς, από κοινού με τον Ευάγγελο Βενιζέλο, ανέλαβαν να μετατρέψουν ολόκληρη τη χώρα σε μια Ειδική Οικονομική Ζώνη προς όφελος επιχειρηματικών ομίλων που "θα" σπεύσουν να "επενδύσουν" στη φτηνή και απροστάτευτη γη, στην πάμφθηνη εργατική δύναμη, στη μειωμένη ως ανύπαρκτη φορολογία (που θα καταβάλλεται στην εκτός χώρας έδρα τους), στις ελαστικές εργασιακές σχέσεις, στην ανυπαρξία ελέγχων και την καταρράκωση των συνδικαλιστικών δικαιωμάτων. Όλα προαπαιτούμενα για τις δόσεις που δόθηκαν και τις υπο-δόσεις που θα δοθούν μόλις "απελευθερωθεί", δηλαδή καταργηθεί, κάθε ρύθμιση ελέγχου της αγοράς από την πολιτική, δηλαδή την ίδια την κοινωνία. Όσον αφορά στη δημοκρατία, ακόμα και αν παρακάμψουμε τις ρυθμίσεις Μπαλτάκου, τις Πράξεις Νομοθετικού Περιεχομένου και τις fast track ψηφοφορίες πολυνομοσχεδίων, αρκεί η χθεσινή δήλωση ανώτατου κυβερνητικού παράγοντα πως "αν το Συμβούλιο της Επικρατείας βγάλει μια απόφαση και αυτή τελεσιδικήσει, το κόστος που θα προκύψει δεν μπορεί να καλυφθεί είτε με αύξηση φόρων είτε με μείωση δαπανών. Θα αντιμετωπισθεί μέσα στην εισοδηματική ομάδα που αφορά"... Αν ο εκβιασμός όσων θέλουν να ασκήσουν νόμιμο δικαίωμα προσφεύγοντας στα δικαστήρια και η παράκαμψη της Δικαιοσύνης που θα τους δικαιώσει, στο όνομα της προστασίας των ασθενέστερων, δεν είναι δεξιός λαϊκισμός, τότε χάσαμε το νόημα των λέξεων...
