Βρυξέλλες
Η ανάκαμψη που εμφανίζεται στην Ευρώπη δεν οδηγεί στη μείωση της ανεργίας. Η πολυδιαφημισμένη μερική απασχόληση δεν είναι ο προθάλαμος σε μια σταθερή θέση εργασίας, ενώ η φτώχεια, σε πολλές κοινοτικές χώρες και ιδιαιτέρως στην Ελλάδα, συνεχίζει να αυξάνεται σημαντικά. Και όλα αυτά χάρη στις συστηματικές προσπάθειες των δεξιών και σοσιαλφιλελεύθερων κυβερνήσεων των κοινοτικών χωρών, αλλά και των κοινοτικών, νεοφιλελεύθερης ιδεολογίας, θεσμικών οργάνων, που έχουν επιβάλει σε όλη την Ευρώπη ένα πρωτοφανές καθεστώς λιτότητας.
Τις παραπάνω εκτιμήσεις περιλαμβάνει η νέα τριμηνιαία έκθεση της Κομισιόν για την κοινωνική κατάσταση και την εξέλιξη της απασχόλησης στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Κατά την άποψη της Κομισιόν, η αύξηση της φορολογίας και η μείωση των κοινωνικών παροχών είχαν αποτέλεσμα την ακόμη μεγαλύτερη χειροτέρευση της φτώχειας σε πολλές χώρες - μέλη με πρώτη την Ελλάδα.
Συγκεκριμένα στη χώρα μας σημειώθηκε η μεγαλύτερη αύξηση της φτώχειας (1,8%) τη διετία 2011-2012, η οποία βασανίζει το 23,7% του ελληνικού πληθυσμού, ποσοστό που είναι το υψηλότερο μεταξύ των κρατών - μελών για τα οποία υπάρχουν διαθέσιμα στοιχεία.
Την περίοδο 2008-2013 το διαθέσιμο εισόδημα των νοικοκυριών στην Ελλάδα μειώθηκε κατά 14,8%, το δεύτερο υψηλότερο ποσοστό στην Κοινότητα μετά την Ιρλανδία (-16%). Οι βασικοί λόγοι μείωσης ήσαν οι αβάσταχτοι φόροι και η κάθετη μείωση των κοινωνικών παροχών.
Το 2013 το μοναδιαίο κόστος εργασίας μειώθηκε στην Ελλάδα κατά 4,7% και στην Κύπρο κατά 5,4%, τα υψηλότερα ποσοστά μεταξύ όλων των χωρών της Ευρωζώνης, ενώ το ίδιο έτος οι Έλληνες εργάζονταν τις περισσότερες ώρες την εβδομάδα απ' όλους τους άλλους εργαζόμενους της Ευρώπης (43,7 ώρες την εβδομάδα).
Η οικονομική ανάκαμψη δεν δημιουργεί νέες θέσεις εργασίας
Σύμφωνα με την ίδια έκθεση, η πρόσφατη οικονομική ανάκαμψη δεν έχει δημιουργήσει νέες θέσεις εργασίας, ενώ η κοινωνική κατάσταση στην Ένωση έχει εμφανίσει ελάχιστα δείγματα βελτίωσης.
Με βάση τα αριθμητικά στοιχεία για το τρίτο και το τέταρτο τρίμηνο του 2013 η ανάπτυξη της οικονομίας, έστω και με ρυθμούς της τάξης του 0,1%, δεν συνοδεύθηκε από τη δημιουργία κάποιων νέων θέσεων εργασίας στις περισσότερες χώρες - μέλη. Εξαιτίας αυτής της διαπίστωσης είναι πολύ νωρίς να προβλέψει κανείς ότι η αναιμική αυτή ανάκαμψη θα οδηγήσει στη δημιουργία νέων θέσεων εργασίας, αναφέρει η ίδια έκθεση.
Τον Ιανουάριο του 2013 (σ.σ.: μόλις πριν από τρεις μήνες) η ανεργία είχε καθίσει σε πρωτοφανή υψηλά επίπεδα με 26, περίπου, εκατομμύρια ανέργους (10,8% του ενεργού πληθυσμού) να αναζητούν κάποια εργασία. Η επισκόπηση δείχνει ότι γίνεται όλο και περισσότερο χρήση της προσωρινής εργασίας και της μερικής απασχόλησης, μορφές εργασίας που θέσπισε η Ένωση και τις οποίες εκμεταλλεύονται δεόντως οι εργοδότες που θέλουν άμεσα διαθέσιμο εργατικό δυναμικό που να δέχεται εξαιρετικά χαμηλές αμοιβές.
Είναι χαρακτηριστικό του κλίματος που έχει δημιουργήσει η νεοφιλελεύθερη εργασιακή πολιτική της Κομισιόν και των δεξιών κυβερνήσεων το γεγονός ότι η προσωρινή απασχόληση δεν συνιστά πλέον ένα πρώτο, προσωρινό βήμα προς μια μόνιμη θέση εργασίας.
Ως αποτέλεσμα της υψηλής ανεργίας και της γενικότερης εργασιακής αστάθειας, ο ρυθμός αύξησης του ονομαστικού μοναδιαίου κόστους εργασίας συνέχισε να επιβραδύνεται στην Ευρωζώνη, όπως ακριβώς το επιθυμούν οι εργοδότες και οι κυβερνήσεις που τους υποστηρίζουν, κάτι όμως που αυξάνει τον κίνδυνο του αποπληθωρισμού του κόστους, που, με τη σειρά του, μπορεί να υπονομεύσει την προοπτική μιας βιώσιμης ανάκαμψης και να ματαιώσει κάθε ελπίδα για αύξηση του αριθμού των θέσεων εργασίας.
Η άνευρη και άβουλη Κομισιόν, μη έχοντας καμία δυνατότητα ανάληψης σοβαρών πρωτοβουλιών, προτρέπει τις χώρες - μέλη να υλοποιήσουν την κοινοτική πρωτοβουλία «Εγγυήσεις για τη Νεολαία», που θα χρηματοδοτήσει με το αναιμικό ποσό των 160 εκατ. ευρώ στην Ελλάδα και με 6 δισ. ευρώ τις 28 χώρες της Ένωσης ώστε αυτές με τη σειρά τους να χρηματοδοτήσουν, με έναν υποτυπώδη μισθό, θέσεις συνεχούς εκπαίδευσης, μαθητείας ή άσκησης των νέων για ένα διάστημα τεσσάρων μηνών. Μια σταγόνα στον ωκεανό της δυστυχίας, με την οποία η Κομισιόν κυριολεκτικά εξαπατά τα εκατομμύρια των νέων που έχουν ανάγκη για μια μόνιμη θέση εργασίας και δεν μπορούν να τη βρουν.
Φτώχεια
Σύμφωνα με την ίδια έκθεση, το εισόδημα που έχουν στη διάθεσή τους τα νοικοκυριά υστερεί σε σχέση με την αύξηση των ακαθάριστου εγχώριου προϊόντος, δεδομένου ότι το 2013 το πραγματικό διαθέσιμο εισόδημα στην Ευρωζώνη συνέχισε να μειώνεται σε ετήσια βάση και σε πραγματικές τιμές. Αυτό ακριβώς δείχνει ότι κάτι παράγεται, αλλά το κέρδος από αυτό που παράγεται δεν πηγαίνει στους φτωχούς εργαζόμενους, αλλά στο κράτος (φόροι) και τους εργοδότες (κέρδος).
Άλλη ανησυχητική τάση είναι η συνεχής αύξηση από το 2010 και μετά της οικονομικής δυσπραγίας, καθώς ένα όλο και μεγαλύτερο τμήμα του πληθυσμού αναγκάζεται να τραβάει μικροποσά από τις αποταμιεύσεις του ή και να χρεώνεται ώστε να καλύψει τα καθημερινά έξοδα της διαβίωσής του.
Τα νοικοκυριά με τα χαμηλότερα εισοδήματα είναι εκείνα που έχουν πληγεί περισσότερο: το 10% των ενηλίκων, σε νοικοκυριά με χαμηλό εισόδημα, έχουν αναγκαστεί να χρεωθούν, ενώ ένα 15% έχουν αναγκαστεί να τραβήξουν από τις οικονομίες τους για να πληρώσουν τρέχουσες δαπάνες της οικογένειάς τους.
Ο πληθυσμός που διατρέχει τον κίνδυνο της φτώχειας και του κοινωνικού αποκλεισμού αυξήθηκε στο ένα τρίτο των κοινοτικών χωρών με πρώτους τους Έλληνες.
