Ο Σόιμπλε δήλωσε μετά το Eurogroup ότι "η Ελλάδα πρέπει να εκπληρώσει όσα συμφωνήθηκαν, αλλιώς δεν θα εκταμιευθεί η δόση" προσθέτοντας με ειρωνικό στιλ αποικιοκρατικής κοπής: "Μην ανησυχείτε, δεν πρόκειται να δώσουμε οικονομική βοήθεια με το ζόρι αν κάποιος δεν τη θέλει".
Η δήλωση Σόιμπλε, αν και ακούγεται ως προειδοποίηση για την Ελλάδα, έχει ως κύριο αποδέκτη τη γερμανική κοινή γνώμη. Ο Γερμανός υπουργός Εξωτερικών επιχειρεί να καθησυχάσει, εν όψει ευρωεκλογών, τον ανερχόμενο δεξιό ευρωσκεπτικισμό. Οι αμαρτωλοί δεν θα σωθούν, αν δεν θέλουν να σωθούν, μοιάζει να λέει ο Σόιμπλε, απομακρυνόμενος ωστόσο από το καλβινικό δόγμα του απόλυτου προορισμού, σύμφωνα με το οποίο είναι προδιαγεγραμμένη η σωτηρία ή η απώλεια του ανθρώπου.
Οι ευρωεκλογές κρίνουν συμπεριφορές, αναβάλλουν αποφάσεις, σκηνοθετούν κρίσεις. Ανάλογη είναι η πολιτική ρητορική της κυβέρνησης Σαμαρά. Χαράσσει "κόκκινες γραμμές", προεξαγγέλλει "μονομερείς ενέργειες", αναβάλλει την ανακοίνωση των στοιχείων της κρίσης για το φθινόπωρο και κυνηγάει μια υπογραφή για τη δόση από Eurogroup σε Eurogroup. Η συνήθης "αντίσταση", που συμπληρώνει το μονόπρακτο έργο του "success story", ανταποκρίνεται, σε αυτή τη φάση, στη γερμανική ρητορική. Κάθε μια πλευρά πουλάει "αυστηρότητα" για εσωτερική κατανάλωση.
Ούτε στο θέατρο όμως οι ρόλοι είναι ισότιμοι. Υπάρχουν οι πρωταγωνιστές και οι κομπάρσοι. Το ίδιο συμβαίνει και στο πολιτικό θέατρο. Οι "κόκκινες γραμμές" που θέτει ο Σαμαράς θα ξεθωριάσουν, ώστε οι αμαρτωλοί να τύχουν κατ' οικονομίαν συγχωρέσεως. Η Μέρκελ δεν θα αφήσει απροστάτευτο τον Σαμαρά, ο οποίος θα κρατήσει τα προσχήματα, χωρίς όμως να διαταράξει την εικόνα του καλού μαθητή. Το μονόπρακτο του "success story", όμως, σκοντάφτει στη σκληρή πραγματικότητα της ύφεσης, που, όσο κι αν την εξωραΐζουν, βιώνεται δραματικά από την κοινωνία. Οι απαιτήσεις της τρόικας που έχει αποδεχθεί ο Σαμαράς επιδεινώνουν την κατάσταση. Οι "κόκκινες γραμμές" καταλήγουν να γίνονται κορδέλες συσκευασίας της άγριας λιτότητας.
Αν. Σεβ.
