Τα σκληρά πρόσωπά τους παραμορφώνονται από τον θρήνο για τον θάνατο των παιδιών και των γυναικών τους. Οι άντρες που επέζησαν από το ναυάγιο στο Φαρμακονήσι κλαίνε με λυγμούς, και δεν είναι τίποτα ευαίσθητες ψυχές. Πρόσφυγες από δύο εμπόλεμες ζώνες, το Αφγανιστάν και τη Συρία, έχουν δει τον θάνατο σε όλες του τις μορφές. Όμως, λίγα λεπτά πριν τη σωτηρία, λίγο πριν πατήσουν ξηρά στο νησάκι, θα πέσουν πάνω στην περιπολία του Λιμενικού. Κι εκεί θα πνιγούν στα σκοτεινά νερά 12 άνθρωποι, εννέα παιδιά και τρεις γυναίκες.
Η φρίκη. Το αδιανόητο. Οι πρόσφυγες λένε πως όταν το λιμενικό σκάφος έδεσε το μικρό αλιευτικό ανέπτυξε μεγάλη ταχύτατα και το πλοιάριο στο οποίο επέβαιναν δεν άντεξε, τουμπάρισε και βυθίστηκε. Λένε μάλιστα ότι το λιμενικό σκάφος τούς οδηγούσε πίσω προς την Τουρκία, από όπου είχαν ξεκινήσει το ταξίδι θανάτου. Το Λιμενικό διαψεύδει ότι τους επέστρεφε στην Τουρκία. Ο υπουργός Ναυτιλίας επιβεβαιώνει, πριν καν η έρευνα ξεκινήσει. Καί είχε το θράσος να κατηγορήσει τον Επίτροπο για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα Μούιζνιεκς, που διαμαρτυρήθηκε, ότι θέλει να «προκαλέσει πολιτικό πρόβλημα στην Ελλάδα». Για το ίδιο αμάρτημα κατηγόρησε όχι μόνο τον συνήθη ύποπτο, τον ΣΥΡΙΖΑ, αλλά και το ΠΑΣΟΚ.
Η Διεθνής Αμνηστία ζήτησε να γίνει ανεξάρτητη έρευνα, σιγά μη γίνει. Εντάξει, το ΥΠΕΝ και το Λιμενικό θα κάνουν έρευνα, καλά... Η Δικαιοσύνη, τουλάχιστον αυτή, πρέπει να δράσει άμεσα.
Όμως στην Ελλάδα έχουμε και τις Ερινύες, τις τρεις θεότητες που τιμωρούν τα εγκλήματα κατά της φιλοξενίας, του ασύλου, της επιορκίας και άλλα. Αυτές θα φροντίσουν ώστε οι τυχόν πολιτικοί και φυσικοί υπεύθυνοι γιά τους φριχτούς θανάτους να βλέπουν στον ύπνο τους τα παγωμένα προσωπάκια των παιδιών που έπνιξαν.
