Συνεχίζεται η διαχρονική διαπλοκή των περισσότερων έντυπων Μέσων Μαζικής Ενημέρωσης και του συνόλου των ηλεκτρονικών με τις εκάστοτε κυβερνήσεις με την ανταλλαγή παροχών και εξυπηρετήσεων. Οι πιο πρόσφατες αποδείξεις είναι:
Από τη μεριά της κυβέρνησης: Η δωρεάν παραχώρηση των ψηφιακών συχνοτήτων στους ιδιοκτήτες των καναλιών και η κάλυψή της για τα δάνεια εκατοντάδων εκατομμυρίων ευρώ που έχουν δοθεί από τις τράπεζες σ' αυτούς και στα συγκροτήματά τους του Τύπου, τα οποία είναι αμφίβολο αν θα αποπληρωθούν ποτέ.
Από την πλευρά των ΜΜΕ που προαναφέρθηκαν: Η στήριξη της μνημονιακής πολιτικής της κυβέρνησης η οποία, όπως και οι προηγούμενες, εκτελεί πιστά τις εντολές των δανειστών μας, και ταυτόχρονα η υποβαθμισμένη, στην καλύτερη περίπτωση, προβολή των θέσεων των κομμάτων της αντιπολίτευσης και στη χειρότερη η αγνόησή τους.
Μια άλλη πλευρά της στήριξης των πρώην κομμάτων εξουσίας από τα ΜΜΕ είναι ο τρόπος με τον οποίο αντιμετωπίζουν ή παρουσιάζουν τα πεπραγμένα των ζώντων και τεθνεώτων αρχηγών των τέως κομμάτων εξουσίας που διετέλεσαν πρωθυπουργοί καθώς και σημερινού πρωθυπουργού, προκειμένου να μη αμαυρωθούν οι «αγιογραφίες» που φιλοτέχνησαν οι ίδιοι όταν ήταν εν ζωή και φιλοτεχνούν οι ζώντες και παρατρεχάμενοί τους.
Στο άρθρο αυτό δεν πρόκειται να ασχοληθώ με τα πεπραγμένα των τεθνεώτων πρωθυπουργών. Αυτά θα τα αποτιμήσει η ιστορία όταν εκφέρει την τελική κρίση της γι' αυτούς. Ούτε με εκείνα των εν ζωή πρώην πρωθυπουργών, δεδομένου ότι τα οδυνηρά αποτελέσματα των λόγων, των πράξεων και των παραλείψεών τους τα βιώνει σήμερα στο «πετσί» της η μεγάλη πλειονότητα των κατοίκων αυτής της δύσμοιρης χώρας. Για όλα αυτά όλοι τηρούν αιδήμονα σιωπή και δεν αισθάνονται την υποχρέωση να απολογηθούν και να ζητήσουν συγγνώμη από τον, εξαιτίας τους, δεινοπαθούντα λαό.
Σε ορισμένα από τα πεπραγμένα του σημερινού πρωθυπουργού έχω αναφερθεί σε προηγούμενα άρθρα μου. Στο άρθρο αυτό θα περιοριστώ στα όσα είπε για την αξιωματική αντιπολίτευση στην εκδήλωση για την ανάληψη από την Ελλάδα της εξάμηνης προεδρίας της Ε.Ε. στο Μέγαρο Μουσικής στην Αθήνα και στην παρουσίαση των θεμάτων που θα προσπαθήσει να προωθήσει στη διάρκεια της ομιλίας του στο Ευρωκοινοβούλιο στο Στρασβούργο.
Στο Μέγαρο Μουσικής, αντί να αξιοποιήσει την παρουσία της ηγεσίας της Ε.Ε. και πλήθους ξένων δημοσιογράφων για να καταδείξει την αναγκαιότητα της εγκατάλειψης της πολιτικής που προκάλεσε την πρωτοφανή, όπως είπε ό ίδιος, καταστροφή της χώρας μας- επέλεξε να επιτεθεί, χωρίς να το κατονομάζει, στο κόμμα και στον αρχηγό της αξιωματικής αντιπολίτευσης λέγοντας στην ομιλία του:
«Το κόμμα αυτό και ο αρχηγός του δεν θέλουν την Ευρώπη και επέλεξαν να μην έρθουν εδώ»
Κατ' αρχήν η φράση αυτή είναι διαστρέβλωση της θέσης του κόμματος αυτού, το οποίο στο συνέδριό του επικύρωσε τη θέση του για την παραμονή της χώρας στην Ευρωζώνη με την προσθήκη ότι, αν ο λαός το εξουσιοδοτήσει, θα επιδιώξει τη ριζική αλλαγή της καταστροφικής πολιτικής που έχει επιβάλει η Ευρωζώνη στις χώρες του Νότου. Πώς, όμως, θα μπορούσε να παραστεί ο αρχηγός του κόμματος σ' αυτήν την, όπως εξελίχθηκε, προεκλογική φιέστα του αρχηγού της Ν.Δ. και πρωθυπουργού, ο οποίος, διακηρύσσοντας την πίστη του στην πολιτική που εφαρμόζει, ζήτησε και έλαβε την υποστήριξη της ηγεσίας της Ε.Ε. στις επικείμενες ευρωεκλογές;
Η απαράδεκτη αυτή συμπεριφορά του πρωθυπουργού έναντι του κόμματος της αξιωματικής αντιπολίτευσης επαναλήφθηκε κατά χειρότερο τρόπο στην ομιλία του στο Ευρωκοινοβούλιο. Σ' αυτήν, μιλώντας στους ευρωβουλευτές όλων των κρατών - μελών της Ε.Ε., επιτέθηκε εναντίον του κόμματος αυτού κατά τον ίδιο τρόπο που, κατά πάσα πιθανότητα, θα επιτεθεί σ' αυτό στην τελευταία προεκλογική συγκέντρωση της Ν.Δ. στην Αθήνα για τις ευρωεκλογές του προσεχούς Μαΐου. Είπε συγκεκριμένα:
«Η αντιπολίτευση δεν δίνει καμιά εναλλακτική λύση ούτε για το παρόν ούτε για το μέλλον. Ακροβατεί μεταξύ συγκεκαλυμμένου εξτρεμισμού και λαϊκισμού. Θέλουν να δημιουργήσουν φόβο στην κοινωνία»
Ο πρωθυπουργός, με την παραπάνω φράση του, όπως και με την προηγούμενη στο Μέγαρο Μουσικής, θέλησε να διασώσει το κόμμα του και τον εαυτό του από την αναμενόμενη κάθετη μείωση της δύναμής του στις επικείμενες ευρωεκλογές. Δεν θα το πετύχει. Το τραγικό, όμως, είναι, ότι με τις παραπάνω φράσεις του υπονομεύει τη χώρα, την οποία διατείνεται ότι θέλει να σώσει. Διέπραξε, δηλαδή, το ατόπημα που είχε διαπράξει και ο προηγούμενος αρχηγός του ΠΑΣΟΚ, ο οποίος, ως πρωθυπουργός, δήλωνε στο εξωτερικό λίγο πριν υπογράψει το πρώτο Μνημόνιο ότι «κυβερνά μια χώρα διεφθαρμένων».
Την ίδια με την παραπάνω άποψη για τα όσα είπε ο πρωθυπουργός για την αξιωματική αντιπολίτευση διατύπωσε σε άρθρο του ο Κώστας Καλλίτσης, συντάκτης του οικονομικού τμήματος της «Καθημερινής» στο φύλο της τής 12.1.14. Στην κατακλείδα του άρθρου εκείνου, ανάμεσα στα άλλα, έγραψε και τα εξής:
«….Μια κανονική κυβέρνηση θα απέτρεπε την κινδυνολογία ότι η αξιωματική αντιπολίτευση επιδιώκει την έξοδο της χώρας από το ευρώ ή (χειρότερα) ότι εναγκαλίζεται την τρομοκρατία. Δεν θα χρησιμοποιούσε, ποτέ, διεθνές βήμα για να κατηγορήσει τους πολιτικούς αντιπάλους της, θα ακολουθούσε την παράδοση εθνικής αξιοπρέπειας των ελληνικών κυβερνήσεων. (...)Θα έλεγε στους ακραίους της παράταξής της: 'Γιατί, άραγε, ένας ξένος να ρισκάρει να επενδύσει στην Ελλάδα αν του λέει ότι η (πιθανόν) επόμενη κυβέρνηση θα σύρει τη χώρα εκτός ευρώ και θα είναι ανεκτική στις τρομοκρατικές οργανώσεις;'. Και θα τους αποστόμωνε»
Δεν νομίζω ότι χρειάζεται να προσθέσει κανείς τίποτε άλλο γι' αυτή την εθνικά απαράδεκτη συμπεριφορά του πανικόβλητου πρωθυπουργού της χώρας ενώπιον της ηγεσίας της Ε.Ε. στην Αθήνα και των εκλεγμένων αντιπροσώπων των λαών όλων των χωρών μελών της στην αίθουσα του Ευρωκοινοβουλίου στο Στρασβούργο.
* Ο Μανόλης Γ. Δρεττάκης είναι τέως αντιπρόεδρος της Βουλής, υπουργός και καθηγητής της ΑΣΟΕΕ
