Ο βόθρος ξεχείλισε και τα λύματα μάς πνίγουν: λαμογιές, μπίζνες, μίζες, παράνομος πλουτισμός κρατικών λειτουργών, κατάχρηση εξουσίας, κομπίνες, αρπαχτές. Ας είμαστε, όμως, ειλικρινείς. Δεν ήταν κάτι που δεν γνωρίζαμε. Αρκούσε κάποιος να διαβάσει τις κοσμικές στήλες των lifestyle εντύπων, που ανθούσαν τα τελευταία 30 ένδοξα χρόνια της ευδαιμονίας, για να πληροφορηθεί για το μεγάλο πάρτι στις πολιτικοοικονομικές παρτούζες που ελάμβαναν χώρα δημοσίως στα κοσμικά στέκια. Αρκούσε να ρίξει μια ματιά στις φωτογραφίες που τα κοσμούσαν και θα έβλεπε να χαμογελούν αγκαλιασμένοι ο άλφα κρατικός λειτουργός ή (και) κυβερνητικός αξιωματούχος με τον βήτα επιχειρηματία έχοντας στη μέση κάποιον τηλεαστέρα.
Μετά όμως και το τελευταίο επεισόδιο διαφθοράς με τα Τ.Τ., οφείλω να ομολογήσω ότι έχω αρχίσει να διασκεδάζω και να περιμένω με ανυπομονησία το επόμενο. Το σίριαλ "μπίζνες και πολιτική" έχει πλέον υπερβεί την τραγική του διάσταση, παρακολουθούμε πλέον μια commedia grotesca όπου ο κάθε ηθοποιός αποκαλύπτει το κασέ του σε μια Ελλάδα όπου η πολιτική είναι επάγγελμα εύκολου και γρήγορου πλουτισμού. Ήταν (και είναι) η νέα εποχή της νέας Ελλάδας των τελευταίων 40 χρόνων. Το πάρτι της κονόμας που έστησαν τα κόμματα α λα καρτ που κυβερνούσαν την Ελλάδα τα τελευταία 40 χρόνια.
Σε αυτή την ώσμωση χρήματος και πολιτικής, το πρώτο αγοράζει πρόσωπα που κατέχουν θέσεις στο κράτος και εμπιστευτικές πληροφορίες και η πολιτική τάξη αποκτά σχέσεις, σπόνσορες και επαγγελματικές διεξόδους όταν βρεθούν εκτός πολιτικής. Καταπατώντας έτσι τη θεμελιώδη αρχή του αστικού φιλελευθερισμού, για τον οποίο σκίζουν τα ιμάτιά τους, το δημόσιο συμφέρον και το ιδιωτικό δεν συμπίπτουν στους στόχους, στους μηχανισμούς, στη λειτουργία, στις μεθόδους.
Μπορεί η μεταμοντέρνα πολιτική (και πολιτικοί) των τελευταίων 40 χρόνων να απέτυχε να καταργήσει τις διαχωριστικές γραμμές στην κοινωνία, αλλά το πέτυχε σε αυτές που χωρίζουν τις μπίζνες από την πολιτική.
