Δεν ήταν, χθες, μέσα από τις στήλες της "Αυγής", η πρώτη παρουσία του Τόνι Νέγκρι στον ελληνικό Τύπο. Αλιεύσαμε μια παλιότερη συνέντευξη του Ιταλού διανοητή, πριν 11 χρόνια, στο "Βήμα" (φύλλο της 6ης Ιουλίου του 2003).
Τότε που, κατά την εφημερίδα, δεν ήταν φυσικά... τρομοκράτης. Ο διατελέσας -από τον πρόλογο της συνέντευξης- cattivo maestro ("κακός δάσκαλος") των Ερυθρών Ταξιαρχιών, ήταν πλέον καθηγητής Φιλοσοφίας που μίλησε στον συνάδελφό του καθηγητή, Γεράσιμο Βώκο. Συνέντευξη που δόθηκε με αφορμή την αντι-Σύνοδο της Θεσσαλονίκης, σε αντιδιαστολή προς την Ευρωπαϊκή Σύνοδο Κορυφής στη Χαλκιδική, καθώς ο Τ. Νέγκρι θεωρήθηκε ως η προσωπικότητα που κυριάρχησε, τότε, στην αντι-Σύνοδο.
Από την εκτενή αυτή συνέντευξη, για τις "Ερυθρές Ταξιαρχίες", για την παγκοσμιοποίηση κ.ά., επιλέγουμε το τελευταίο κομμάτι για τις διαδηλώσεις, δύο χρόνια μετά τη Γένοβα: "Πιστεύω ότι στην Ιταλία, όπως και στην Ευρώπη και σε όλον τον κόσμο, οι διαδηλώσεις για την ειρήνη ήταν στιγμές ελπίδας: εκατομμύρια άνθρωποι βγήκαν στους δρόμους. Οι πρόσφατοι κοινωνικοί αγώνες στη Γαλλία είναι στιγμές ελπίδας. Ο Δάντης κάπου ορίζει την ελπίδα ως την 'υπόσταση των πραγμάτων που περιμένουμε': Sustanza di cose sperate. Και πρέπει να το κάνουμε. Αυτό είναι πράξη, αυτό είναι συμβάν".
Ολόκληρη τη συνέντευξη μπορεί να την βρει κανείς στο: http://www.tovima.gr/opinions/article/?aid=152392
Ν. ΠΑΠ.
