Η πρώτη προτεραιότητα του Ευ. Βενιζέλου ήταν και είναι η διατήρηση της κοινοβουλευτικής πλειοψηφίας της κυβέρνησης για όσο αυτή αντέξει.
Ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ εξαρτά από την κυβερνητική σταθερότητα την πολιτική επιβίωσή του, αλλά εκτιμά -σε αντίθεση με όσους εντός του κόμματος διαβλέπουν ότι η πρόσδεση με τον Αντ. Σαμαρά θα αποβεί μοιραία- ότι από εκείνη εξαρτάται και η επιβίωση του κόμματός του. "Η κυβέρνηση είναι απόλυτα σταθερή", "στόχος μας είναι να ολοκληρώσουμε την τετραετία και να διασφαλίσουμε την οριστική έξοδο από την κρίση και το Μνημόνιο", αναφέρει επανειλημμένα, καθιστώντας σαφές ότι ο "ιστορικός συμβιβασμός" της συνεργασίας με τη Ν.Δ. αποτελεί στρατηγικού χαρακτήρα απόφαση. "Γιατί να επιμένουμε στην εξάντληση της τετραετίας με τη Ν.Δ., εφόσον λέμε ότι από φέτος δεν θα υπάρχει Μνημόνιο;", διερωτώνται στελέχη του ΠΑΣΟΚ.
Ωστόσο, ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ γνωρίζει και πολύ συχνά υποστηρίζει δημόσια ότι τα "νέα δημοσιονομικά μέτρα δεν τα αντέχει ούτε η κοινωνία, ούτε η Βουλή". Συνεπώς, μία επί της ουσίας δημόσια συζήτηση, σε επίπεδο εταίρων, για τη "βιωσιμότητα" του χρέους, την αναγκαιότητας της οποίας επικαλείται ο Ευ. Βενιζέλος εδώ και μήνες, θα μπορούσε να επιφέρει αβάστακτο πολιτικό κόστος για τη Ν.Δ. και τον ελάσσονα εταίρο της, το ΠΑΣΟΚ. Αυτό διότι οι όποιες αποφάσεις για "απομείωση του χρέους" θα συνοδεύονταν από νέο Μνημόνιο ή "πρόγραμμα" και θα έδιναν το τελειωτικό εκλογικό χτύπημα στο ΠΑΣΟΚ στις επικείμενες ευρωεκλογές. Το ίδιο θα συμβεί εάν ληφθούν αποφάσεις πριν τον Μάιο αναφορικά με το χρηματοδοτικό και το δημοσιονομικό κενό για τις περιόδους 2014 και 2015-2016. Όπως και το Μαξίμου, έτσι και ο Ευ. Βενιζέλος επιδιώκουν την παράταση των αποφάσεων για το επόμενο φθινόπωρο.
Δεν είναι τυχαίο άλλωστε ότι ο Ευ. Βενιζέλος διατυπώνει το αίτημα για εξυπηρέτηση του χρέους με ιδιαίτερα προσεκτικό τρόπο, ζητώντας "επιβεβαίωση" της βιωσιμότητάς του, την "τήρηση της δέσμευσης" των εταίρων και τον "σεβασμό" των θυσιών των πολιτών. "Επιβεβαίωση" δε που τη συνδέει, σύμφωνα με πληροφορίες, με την εξέλιξη των συζητήσεων για το δημοσιονομικό και το χρηματοδοτικό κενό, με την ελπίδα οι νέες απαιτήσεις της τρόικας να είναι "διαρθρωτικές" και όχι δημοσιονομικές.
ΡΕΠΟΡΤΑΖ: ΝΙΚΟΣ ΛΙΟΝΑΚΗΣ
