Ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ Ευ. Βενιζέλος κατηγορεί τον ΣΥΡΙΖΑ ότι με την παρουσία του προωθεί "τον εκχυδαϊσμό, τον εκφασισμό και τον εκτσογλανισμό" της πολιτικής ζωής του τόπου. Όταν ένας καλλιεπής ρήτωρ καταφεύγει σε τέτοιους χαρακτηρισμούς επιχειρώντας να αποδράσει από τη δεινή πολιτική θέση στην οποία τον έχουν καταδικάσει τα "τσογλάνια", είναι προφανές ότι ζει το δικό του δράμα. Σύμφωνα με την κατά κυριολεξία (πλην όμως παρωχημένη) ερμηνεία της τουρκικής λέξης, τσογλάνι είναι "ο νεαρός βοηθός του καφετζή". Είναι προφανές ότι ο Εντιμότατος κ. Βενιζέλος πίνει πικρό καφέ, αλλά δεν μπορεί να ξεχάσει τι του συμβαίνει. Να δεχτούμε, άραγε, ότι ο Εντιμότατος κ. Βενιζέλος χρησιμοποιεί τη λέξη μειωτικά, δηλαδή εννοεί την "κακή διαγωγή ατόμου νεαρής ηλικίας"; Είναι προφανές ότι ο Εντιμότατος Εγώ, αν και πανεπιστημιακός σε κάποιο διάλειμμα της πολυκύμαντης πολιτικής καριέρας του, δεν τα πάει καλά με τη νεότητα. Ίσως δεν του περνάει από το μυαλό ότι μπορεί να αναγκαστεί να ξαναγυρίσει...
Στον ΣΥΡΙΖΑ βλέπει ένα νέο κόμμα να αυθαδιάζει. Ο Εντιμότατος συμπεριφέρεται ως εξουσία, η οποία αντιδρά χωρίς να έχει αντιληφθεί ότι "ο βασιλιάς είναι γυμνός". Ένα παιδί, δηλαδή ένα τσογλάνι, το φώναξε αναιδώς εν μέση οδό και όλοι οι υπήκοοι το είδαν, σύμφωνα με το παραμύθι. Κι έπαψαν να είναι υπήκοοι. Να προσέχει ο Εντιμότατος τα "τσογλάνια". Όσο για τα άλλα που εξέμεσε κατά του ΣΥΡΙΖΑ, την απάντηση δίδει, ανυποψίαστος ων (ή μήπως πτωχαλαζών;), ο ίδιος: Δεν με αγγίζει όποιος ανοηταίνει ή ασχημονεί, είπε. Έχει, αλήθεια, στο παλάτι του καθρέφτη;
Αν. Σεβ.
