Ο Αντ. Σαμαράς δεν πρέπει να αισθάνεται, χρονιάρες μέρες, και πολύ ευτυχής. Ο τελικός λογαριασμός έρχεται -προσφυγή στις κάλπες- και μαζί τελειώνει και η πολιτική του σταδιοδρομία. Γνώριζε, άλλωστε, εξαρχής ότι θα είναι πρωθυπουργός μιας συγκεκριμένης αποστολής όταν προσδέθηκε στο άρμα της λιτότητας και της Μέρκελ. Στο διάστημα που του απομένει, το εξάμηνο της ελληνικής προεδρίας, θα προσπαθήσει να υλοποιήσει πλήρως τις υποχρεώσεις που αποδέχθηκε, μαζί με τον Ευ. Βενιζέλο, απέναντι στην τρόικα. Δεσμεύσεις που οδηγούν τα 3/4 της κοινωνίας κάτω από ή στα όρια της φτώχειας: χωρίς ιδιοκτησία, Υγεία, Παιδεία, με εξευτελιστικό κατώτατο μισθό και υψηλή ανεργία.
Αμφίπλευρες απώλειες
Η έξοδος του Αντ. Σαμαρά από το Μαξίμου θεωρείται δεδομένη -όχι μόνο από τον ΣΥΡΙΖΑ. Η κυβέρνηση αποδείχθηκε, για ακόμα μια φορά, ότι κινείται στα όρια. Δεν μπορεί να συνεχίσει έτσι. Καθημερινά τραυματίζεται πολιτικά και κοινωνικά, ενώ βαίνει μειούμενη αριθμητικά. Οι απώλειές της, μάλιστα, και αυτό είναι σημαντικό, προέρχονται και από τα δύο κόμματα - Θ. Τζάκρη του ΠΑΣΟΚ πριν λίγες μέρες, Β. Πολύδωρας από Ν.Δ., μόλις προχθές. Το γεγονός ότι οι αποχωρήσαντες / διαγραφέντες δεν προέρχονται από την ίδια πολιτική κατεύθυνση δεν αφήνει περιθώρια χειρισμών - απαιτούνται «χειρουργικές ρυθμίσεις» προς όλες τις κατευθύνσεις και άφθονος πολιτικός χρόνος που το Μαξίμου δεν διαθέτει. Παράλληλα, αποδεικνύεται ότι αδύναμος κρίκος είναι η ίδια η συγκυβέρνηση και όχι κάποιο από τα κόμματα που τη συγκροτούν. Η αλυσίδα μπορεί, προς ώρας, να μη σπάει, αλλά τεντώνεται συνεχώς.
Η αντίστροφη μέτρηση, λοιπόν, έχει ήδη αρχίσει με το πολιτικό ατύχημα που θα οδηγήσει σε εκλογές να μην αποκλείεται, πλέον, ούτε από στελέχη της ίδιας της συγκυβέρνησης. Η ίδια, μάλιστα, η εικόνα αλλά και ο τρόπος λειτουργίας της κυβέρνησης αποτελούν ομολογία τέλους για το Μαξίμου και προετοιμασίας των επερχόμενων εκλογών. Η κυβέρνηση τακτοποιεί συμφέροντα και υλοποιεί ρουσφέτια, χωρίς φύλλο συκής. Γι' αυτό και προσπάθησε, μαζί με το νομοσχέδιο για τα ακίνητα και τους πλειστηριασμούς (ψηφίστηκε, μέσα σε κλίμα έντασης από 152 βουλευτές), να περάσει σειρά άσχετων άρθρων και διατάξεων. Γίναμε μάρτυρες ενός απίστευτου παιχνιδιού με προσθαφαιρέσεις άρθρων ανάλογα με τις αντιδράσεις των βουλευτών της, και τα συμφέροντα που εκπροσωπεί κάθε ομάδα ή ομαδούλα της συγκυβέρνησης. Και με έναν Αντ. Σαμαρά να μην αναλαμβάνει καμιά ευθύνη - αγνοούσε, διέρρεαν, τη διάταξη που επέβαλλε υψηλά πρόστιμα σε περιπτώσεις καθυστέρησης πληρωμής ληξιπρόθεσμων χρεών προς το δημόσιο...
Ψάχνουν 10,9 δισ. ευρώ
Το σενάριο των βουλευτικών εκλογών παραμένει, πάντα, στο τραπέζι. Και μπορεί ο Αντ. Σαμαράς να διαμηνύει ότι οι πρόωρες εκλογές δεν είναι στις προθέσεις του, όμως το επόμενο διάστημα, η συγκυβέρνηση έχει να αντιμετωπίσει την κοινωνία με τα νέα μέτρα που έρχονται: μειώσεις μισθών, συντάξεων, κατάργηση επικουρικών, νέο ασφαλιστικό κ.λπ. Συνολικά, για να καλυφθούν οι «τρύπες» του 2014 και του 2015 απαιτούνται 10,9 δισ. ευρώ!
Εκτός, όμως, από τα μέτρα, Αντ. Σαμαράς και Ευ. Βενιζέλος έχουν να αντιμετωπίσουν και τα αποτελέσματα των ευρωεκλογών. Ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ, μάλιστα, προβλέποντας την κατάρρευση τόνισε ότι δεν πρέπει να προκληθούν πρόωρες βουλευτικές εκλογές λόγω των αποτελεσμάτων των ευρωεκλογών. Στελέχη, πάντως, και των δύο κομμάτων εκτιμούν ότι προκειμένου Ν.Δ. και ΠΑΣΟΚ να αποφύγουν ένα «εξευτελιστικό αποτέλεσμα στις ευρωεκλογές» δεν αποκλείεται το Μαξίμου να προχωρήσει σε εθνικές εκλογές ακόμα και μέσα στον Απρίλιο. Ο Αντ. Σαμαράς, μάλιστα, βρέθηκε στην ανάγκη να διαρρεύσει ότι αν η κυβέρνηση απολέσει τη δεδηλωμένη, θα υπάρξει πολιτικό αδιέξοδο στο οποίο δεν μπορεί να δοθεί λύση από την παρούσα Βουλή, παρά μόνο μέσα από πρόωρες εκλογές, προσπαθώντας να αποκλείσει λύση που τον αποκλείει από το πολιτικό παιχνίδι.
Το know how της διαφθοράς
Το Μαξίμου δεν τα διαρρέει τυχαία όλα αυτά. Έχει σκοπέλους μπροστά του και προβληματισμούς για την τακτική επιβίωσης που πρέπει να ακολουθήσει. Το 2014 ξεκινά δυσοίωνα για τη συγκυβέρνηση τόσο στην κοινωνία όσο και από τους πολιτικούς αναλυτές. Αυτή η δυσαρέσκεια εκφράζεται πλήρως στις δημοσκοπήσεις που καταγράφουν μόνο υψηλότερα ποσοστά για τον ΣΥΡΙΖΑ, έναντι της Ν.Δ., αλλά και πρωτιά, για πρώτη φορά, στην παράσταση νίκης. Μόνη «παρηγοριά» για το Μαξίμου το μικρό ποσοστό που προηγείται, ως καταλληλότερος πρωθυπουργός, ο Αντ. Σαμαράς. Όλοι, βέβαια, θυμούνται ότι πάντα ο «καταλληλότερος» χάνει τις εκλογές!
Δυσαρέσκεια εξέφρασαν και βουλευτές της συγκυβέρνησης, από Ν.Δ. και ΠΑΣΟΚ, σε σημείο που απειλήθηκαν με διαγραφές αν δεν ψηφίσουν το νομοσχέδιο - το είδαμε στην περίπτωση του Β. Πολύδωρα. Αδύναμος κρίκος, λοιπόν, είναι η ίδια η συγκυβέρνηση στο σύνολό της, που μπορεί να σπάσει οποιαδήποτε στιγμή. Εν κατακλείδι το Μαξίμου περνάει δύσκολες μέρες. Βουλευτές της συγκυβέρνησης δύσκολα θα ξαναψηφίσουν νομοσχέδια που φτάνουν στη Βουλή «στο παρά ένα και με το μαχαίρι της διαγραφής στον λαιμό τους», ενώ διάφορα κέντρα εξουσίας αναπροσανατολίζουν την τακτική τους απέναντι στη Ν.Δ. και τον Αντ. Σαμαρά προσωπικά. Αντιλαμβάνονται ότι η συγκυβέρνηση δεν περπατά, έχει χάσει τον βηματισμό της. Την ίδια ώρα, βέβαια, όλοι αυτοί οι εκπρόσωποι της εγχώριας διαπλοκής παλεύουν να αγκιστρωθούν στο ΣΥΡΙΖΑ σε μια προσπάθεια επιβίωσης και διατήρησης, στο μέλλον, των προνομίων τους. Άδικα πασχίζουν - δεν χρειάζεται ο ΣΥΡΙΖΑ κανέναν εκπρόσωπο του know how της διαφθοράς.
Η αίσθηση και οι συζητήσεις, όμως, ότι η συγκυβέρνηση δεν αντέχει, όχι γιατί διαθέτει μόλις 153 ψήφους, αλλά γιατί είναι πολιτικά αδύναμη, ανάγκασε «ανώτατη κυβερνητική πηγή» να δηλώσει πως «εκλογές θα έχουμε το 2016» και πως δεν του προκαλεί ανησυχία το κλίμα στο ΠΑΣΟΚ - το ίδιο κλίμα, άλλωστε, επικρατεί και στη Ν.Δ.!
