Τελικά έχω μπερδευτεί. Η μία από τις δύο συνιστώσες που μας κυβερνάει είναι το ΠΑΣΟΚ ή δεν είναι;
Ο κ. Ευ. Βενιζέλος, η κυρία Φώφη Γεννηματά, ο κ. Μιχ. Χρυσοχοΐδης, η κυρία Χριστοφιλοπούλου, ο κ. Χρ. Πρωτόπαπας, ο κ. Ρ. Σπυρόπουλος (και τόσοι άλλοι) είναι οι ίδιοι που εδώ και δεκαετίες εναλλάσσονται σε διάφορα υπουργεία, γραμματείες, διοικήσεις ΔΕΚΟ και δημοσίων οργανισμών, συνδικαλιστικά ιερατεία ή κάθε ομοιότης είναι εντελώς συμπτωματική;
Ρωτάω γιατί οι σκληρές κριτικές του αντιπροέδρου της κυβέρνησης και των διαφόρων στελεχών του ΠΑΣΟΚ για την "ανίκανη, διεφθαρμένη, καταστροφική, εγκληματική πολιτική", όπως την χαρακτηρίζουν, των προηγούμενων δεκαετιών, με έχουν μπερδέψει. Αυτά που καταλογίζει το ΠΑΣΟΚ στο αμαρτωλό ΠΑΣΟΚ του παρελθόντος είναι ανατριχιαστικά: Λαϊκίστικες πολιτικές, οικονομικά εγκλήματα, πελατοκρατεία, υπέρμετρος δανεισμός, δημόσιες σπατάλες, συνδικαλιστική δικτατορία... Δεν υπάρχει έγκλημα κατά της χώρας που να μην το διέπραξαν οι κυβερνήσεις του ΠΑΣΟΚ όπως καταγγέλλει η... συγκυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ.
Ένα πράγμα μόνο ξεχνάνε οι καταγγέλλοντες: ότι αν διαπράχθηκε φόνος, οι δολοφόνοι είναι αυτοί οι ίδιοι.
Ότι δεν είναι άσπιλοι και αμόλυντοι, λες και μόλις προσγειώθηκαν στη χώρα που λέγεται Ελλάδα από κάποιον μακρινό πλανήτη ενός μακρινού γαλαξία.
Αλλά αυτοί με έναν προκλητικό αμοραλισμό καταγγέλλουν καθημερινά το αμαρτωλό παρελθόν τους παραμένοντας ταυτόχρονα αθώοι του αίματος.
Χωρίς να τους περνάει καν η σκέψη ότι, αν αληθεύουν αυτά που καταγγέλλουν θα έπρεπε να έχουν εγκαταλείψει διά παντός την πολιτική, λέγοντας: Συγγνώμη σφάλαμε αντί να "θυσιάζονται", πάλι, για να "σώσουν την Ελλάδα".
Όπως οι εμπρηστές που βάζουν φωτιές για να αναλάβουν μετά την πυρασφάλεια.
