Ένα πρώτο ερώτημα που εύλογα πρέπει να απαντηθεί, είναι αν και πόσο υπέστη ζημία το Δημόσιο από τις κατά καιρούς συμφωνίες της εκάστοτε κυβέρνησης με τους εκάστοτε ιδιοκτήτες. Στο ερώτημα αυτό απαντά η έρευνα του ΣΔΟΕ. Σε αυτήν -όπως σημειώνουν βουλευτές της αξιωματικής αντιπολίτευσης- επισημαίνεται η παραίτηση του Δημόσιου από οποιαδήποτε απαίτησή του, εξαιτίας των Αντισταθμιστικών Ωφελημάτων (Α.Ω.) που δεν υλοποίησε προσηκόντως η HDW. Μια παραίτηση που έρχεται κατ' αρχάς σε αντίθεση με την επιλογή της τότε πολιτικής ηγεσίας του υπουργείου Εθνικής Άμυνας (Βενιζέλος -Μπεγλίτης) να θεσμοθετήσει τη μετάβαση σε Α.Ω. "νέου τύπου", με το άρθρο 87 του Ν. 3883/2010, με το οποίο εξουσιοδοτήθηκε ο υπουργός να προχωρήσει σε διαβουλεύσεις με την άλλη πλευρά.
Ωστόσο, η "μετατρεπτική" υπουργική απόφαση -για την οποία είχε δεσμευτεί προσωπικώς ο νυν αντιπρόεδρος- δεν εκδόθηκε ποτέ. Με βάση το γεγονός αυτό, ο βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ και μέλος, τότε, της Ειδικής Διαρκούς Επιτροπής Εξοπλιστικών Προγραμμάτων, Θοδωρής Δρίτσας, υπολόγιζε το 2011 τη ζημία από τη μη εκτέλεση των συμφωνημένων Α.Ω.: "Σύμφωνα με την έρευνα και την πορισματική έκθεση του ΣΔΟΕ, το ποσοστό ονομαστικής αξίας και εκτέλεσης των Α.Ω. δεν ξεπερνά το 45%. Άρα το ανεκτέλεστο ποσοστό ανέρχεται σε 55%. Το ανεκτέλεστο έργο της πρώτης σύμβασης Α.Ω. (8/2000) είναι σε απόλυτους αριθμούς και ονομαστική αξία περίπου 195.000.000 ευρώ. Το αντίστοιχο ανεκτέλεστο έργο στη σύμβαση 13/2002 είναι περίπου 69.000.000 ευρώ. Δηλαδή, το σύνολο της ζημίας ανέρχεται σε περίπου 264.000.000 ευρώ. Και σε αυτές τις απώλειες και τη ζημία του Ελληνικού Δημοσίου δεν έχουν προσδιοριστεί η μη απόδοση ΦΠΑ, η μη απόδοση φόρου εισοδήματος ή ασφαλιστικών εισφορών, τα ημερομίσθια σε Έλληνες εργαζόμενους και τα λοιπά".
