ΙΣΤΟΡΙΚΗ ΜΑΡΤΥΡΙΑ
Κόκκινο δράμα σε μαύρο φόντο
Τηλεφώνησα στον Κ.Κ., κάποτε μέλος της Κ.Ε. του ΚΚΕ, που έχει αποσυρθεί στο νησί του, για να τον ρωτήσω αν θέλει να γράψει κάτι γι' αυτό που αναφέρει ο Μίμης Ανδρουλάκης στο τελευταίο του βιβλίο: Ανώτατο στέλεχος του ΚΚΕ ήταν πράκτορας της ΚΥΠ. Δεν ήθελε. "Παλιές ιστορίες που ξεθάβει κάποιος τώρα για τους δικούς του λόγους", είπε. Επέμεινα με το επιχείρημα ότι μετά από τόσα χρόνια η ιστορία αυτή, αν αληθεύει, δεν μπορεί πια να βλάψει κανέναν. Και στο κάτω-κάτω είχε γνωστοποιηθεί. Τελικά έστειλε στην "Αυγή" και δημοσιεύουμε την αφήγησή του, σεβόμενοι φυσικά την επιλογή του να αναφερθεί σε όλα τα πρόσωπα του δράματος, και στο δικό του, χωρίς ονόματα, ή μόνο με τα αρχικά τους.
Ν.Φ.
Ο Ηλίας ήταν αφοσιωμένος στο κόμμα, χαμηλών τόνων, με προλεταριακά ένσημα και από οικογένεια με αγωνιστική παράδοση. Είχε δηλαδή όλα τα προσόντα να ανέβει στην ιεραρχία. Πολύ περισσότερο που ανήκε στη γενιά των Λαμπράκηδων, μια γενιά που το κόμμα μετά τη διάσπαση του '68 τη θεωρούσε χαμένη, φθαρμένη πριν την ώρα της από τον δεξιό οπορτουνισμό. Ουδέν κακόν αμιγές καλού όμως. Καθώς η μεγάλη πλειοψηφία των στελεχών αυτής της γενιάς είχε προσχωρήσει στη "διασπαστική ομάδα", στο μετέπειτα ΚΚΕ Εσωτερικού, όσοι είχαν μείνει στο κόμμα είχαν βρεθεί με ένα επιπλέον προσόν ανάδειξης. Ήταν οι λίγοι που είχαν αντισταθεί....
