Ένα ερώτημα -μαζί με άλλα πολλά- ζητάει την απάντησή του: Χτίζετε μια δημοκρατία εκτάκτων μέτρων, ένα κράτος έκτακτης ανάγκης;
Η Πράξη Νομοθετικού Περιεχομένου για την ΕΡΤ δεν ήρθε ποτέ προς ψήφιση. Η επιχείρηση του οριστικού "μαύρου" στην ΕΡΤ ήταν κίνηση πολιτικής αποσταθεροποίησης, έκνομη ενέργεια. Η απόφαση του Συμβουλίου της Επικρατείας δεν έχει εκδοθεί πέντε μήνες μετά το "μαύρο" στην ΕΡΤ. Το ψηφιακό τοπίο δόθηκε ως δώρο στο καρτέλ της διαπλοκής, αφού προηγούμενα τους είχε δοθεί, ως Digea, και το προνομιακό καθεστώς του παρόχου σήματος.
Ποιος, λοιπόν, μιλάει για νομιμότητα; Ποιος ποντάρει και ενισχύει την πολιτική αποσταθεροποίηση; Ποιος απαγορεύει στους βουλευτές να προχωράνε στους δρόμους, να μπαίνουν σε δημόσια κτήρια; Ποιος βάζει τη Βουλή στο περιθώριο;
Όχι εμείς, βεβαίως, που δεσμευόμαστε ότι η κυβέρνηση της Αριστεράς θα αποκαταστήσει πλήρως τα κοινωνικά, πολιτικά δικαιώματα και τις συνταγματικές εγγυήσεις του λαού.
Δημοκρατία στη φορμόλη
Έχουν περάσει 40 χρόνια από την εξέγερση του Πολυτεχνείου, της νεολαίας. Ο λαός μας τότε έβαλε τη σφραγίδα για να σταματήσει το επτάχρονο σκοτάδι, αν και οι διαμορφούμενοι μεταπολιτευτικοί συσχετισμοί δεν επέτρεψαν την πλήρη δικαίωση των κοινωνικών οραμάτων του αντιδικτατορικού αγώνα. Διαμορφώσαμε όμως τη συλλογική βεβαιότητα ότι δεν θα ξαναζήσουμε τα δεινά της εσωτερικής τυραννίας.
Σήμερα ο λαός ζει μια απαράδεκτη συστηματική προσπάθεια να μπει και να διατηρηθεί η κατεκτημένη δημοκρατία ουσιαστικά στη φορμόλη, στην τεχνητή αναπνοή, στο απόσπασμα, έτσι ώστε να εφαρμόζονται αγόγγυστα απίστευτες αντικοινωνικές πολιτικές.
Αυτό που εσείς ονομάζετε "υπομονή" και "συνειδητή θυσία", δεν είναι παρά μια μαζική αίσθηση απόγνωσης, διάψευσης, οργής, αλλά και ριζικής αμφισβήτησης και μια διάθεση ανατροπής της πολιτικής σας.
Ο ρόλος του βουλευτή
Πλανάται πλάνην οικτρά όποιος δεν έχει καταλάβει ακόμα ότι δεν διαχωρίζεται η κοινωνική δημοκρατία από την πολιτική δημοκρατία. Οι ελευθερίες, τα κατεκτημένα δικαιώματα, οι εγγυήσεις στην εργασία, η διασφάλιση των ελάχιστων όρων αξιοπρεπούς διαβίωσης, το τεράστιο ζήτημα της ενημέρωσης από τα σύγχρονα media είναι απολύτως και άρρηκτα συνδεδεμένα με την έννοια και την πράξη της δημοκρατίας.
Σε τέτοια πλάνη βρίσκονται αρκετοί από την πτέρυγα των συγκυβερνώντων κομμάτων. Και κάτι χειρότερο: Ιδιαίτερα σε αυτήν την αίθουσα δεν δέχομαι ότι υπάρχουν πεπλανημένοι. Όποιος τολμάει να μιλάει σε ρόλο καθημερινού υστερικού εισαγγελέα για ανομία και βία, συμψηφίζοντας και στοχοποιώντας όλες τις δράσεις και τις αντιστάσεις του λαού με ακραίες εγκληματικές ενέργειες, είναι σαφές ότι, πέραν της υποκρισίας και ενός ιδιότυπου λαϊκισμού για τον εκφοβισμό της κοινωνίας, προσπαθεί άτεχνα και χωρίς αποτέλεσμα να καλύψει την κυβερνητική πολιτική, που προκαλεί καθημερινά πολλές εστίες βίας και ανομίας στις ζωές, στις ψυχές χιλιάδων ανθρώπων.
Επί τη ευκαιρία: δεν δεχόμαστε τις καινοφανείς αντιδημοκρατικές θεωρίες και τις μεθοδεύσεις που προσιδιάζουν σε κράτος έκτακτων αστυνομικών μέτρων, με βάση τις οποίες ο ρόλος των βουλευτών, των εκλεγμένων αντιπροσώπων του λαού σε δήμους, συνδικάτα, μαζικούς φορείς, σε πρωτοβουλίες και δράσεις πολιτών, εξαντλείται μόνο στον ρόλο διαμόρφωσης ψηφισμάτων ή λήψης αποφάσεων σε σχέση με το αντικείμενό του.
Αυτήν την καινοφανή θεωρία που μας παρουσίασε ο κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος της Ν.Δ. Ότι, δηλαδή, όλα αυτά που συμβαίνουν στην κοινωνία καθημερινά ανήκουν ως αρμοδιότητα και ως ανεκτά οριζόμενα όρια στην αστυνομία και την ενδεχόμενη αυθαιρεσία των κυβερνητικών εντολών.
Να ξέρετε κάτι. Όπως μέχρι τώρα, δεν θα δεχθούμε αυτό το διακοσμητικό και αντιλαϊκό ρόλο που θέλετε να μας επιφυλάξετε και θα ασκήσουμε μέσα και έξω από τη Βουλή όλα τα συνταγματικά μας δικαιώματα.
Το ζητούμενο για τη δημοκρατία ήταν και είναι πάντα η σύνθεση, η συνύπαρξη, η συλλειτουργία, μέσα στα όρια που το Σύνταγμα προσδιορίζει, τόσο για τα δικαιώματα όλων των πολιτών και των βουλευτών όσο και για την εφαρμογή της πολιτικής εντός του κράτους δικαίου.
Αυτήν τη μεταπολιτευτική ισορροπία, που είχε κατακτηθεί, έχετε προσπαθήσει επί ενάμιση χρόνο να τη διαταράξετε βίαια, μονομερώς, μέσα από την κυβερνητική πολιτική και την περίφημη πολιτική του νόμου, της τάξης και της μηδενικής ανοχής σε συνθήκες κρίσης. Είναι ανοησία, πέραν της αντιδραστικότητας που έχει αυτή η θεωρία.
Αυτή η αλφαβήτα για εσάς έχει καταργηθεί. Εφαρμόσατε επί ενάμιση χρόνο μια πολιτική παρασιώπησης και συγκάλυψης εκατοντάδων εγκληματικών ενεργειών εναντίον μεταναστών. Καλλιεργήσατε την ατζέντα του διχασμού και του ρατσισμού και μετά, όταν αντιληφθήκατε ότι έτσι γιγαντώθηκε το πολιτικό "τέρας" του νεοφασισμού και της μισαλλοδοξίας, θέλετε να εμφανιστείτε ως "αρχάγγελοι" της κάθαρσης, αρνούμενοι υποκριτικά ότι παράγοντες και συνιστώσες του δικού σας χώρου φλέρταραν ανοιχτά με την ιδέα της πολιτικής συμμαχίας με τη Χρυσή Αυγή.
Ανομία για τη διαπλοκή, τις τράπεζες, το οικονομικό κατεστημένο
Για την κυβέρνηση δεν υπάρχει βεβαίως ανομία για τους πρωταγωνιστές του τριγώνου της διαπλοκής: Τις οικονομικές δυνάμεις που συγκροτούν τους πόλους του μιντιακού, του τραπεζικού και του νέου οικονομικού κατεστημένου της χώρας μας, που συναποτελούν απολύτως αποφασιστικούς παράγοντες στο μνημονιακό συγκυβερνών συγκρότημα. Διότι κυβερνάτε ως συγκρότημα, όχι απλώς ως δικομματική κυβέρνηση.
Γι' αυτούς όλους υπάρχει μια ιδιότυπη ασυλία, μια πολιτική που συντηρεί και επαυξάνει τα προνόμιά τους. Υπάρχουν τα νέα "γήπεδα" (υγεία, παιδεία, κράτος, ασφάλιση, δημόσια περιουσία, συχνότητες της επικοινωνίας) που ανοίγουν για να κερδίσουν και να κερδοσκοπήσουν μέσα στην κρίση, όταν ο λαός υποφέρει.
Η πολιτική σας δεν είναι ουδέτερη, έχει πρόσημο, έχει σαφή αντίληψη υπέρ αυτών των συμφερόντων. Δεν παλεύει να βγούμε από αδιέξοδα. Είναι μια άκρως μεροληπτική πολιτική υπέρ του κεφαλαίου στον σύγχρονο κοινωνικό και ταξικό πόλεμο που διεξάγεται στον τόπο μας.
Έτσι ακριβώς έγινε, όμως, με αντίστοιχες πολιτικές από διάφορες κυβερνήσεις του παραδοσιακού και παραπαίοντος δικομματισμού σε όλες τις καμπές της τελευταίας δεκαπενταετίας.
Θυμηθείτε την πρόταση που σας φέραμε για την εξεταστική επιτροπή για το πώς έφτασε η χώρα στο Μνημόνιο, από την είσοδο στην ΟΝΕ, τους Ολυμπιακούς Αγώνες, τις περιόδους εκτεταμένης διαπλοκής που οδήγησαν στη χρεωκοπία και σε ένα χρέος για το οποίο δεν είναι υπεύθυνος ο λαός. Δεν είναι υπεύθυνοι αυτοί εναντίον των οποίων στρέφεται η μνημονιακή πολιτική που εφαρμόζεται ως Ευαγγέλιο.
Ευρύτατη κυβέρνηση με κορμό τον ΣΥΡΙΖΑ
Έτσι δεν σώζεται η χώρα. Δεν υπάρχει χώρα χωρίς λαό, δεν υπάρχει μέλλον για τη χώρα χωρίς την επιβίωση και το ανοιχτό μέλλον του λαού και της νεολαίας. Αυτήν την κοινωνική σωτηρία δεν μπορεί παρά να τη διαμορφώσει μια ευρύτατη κυβέρνηση με κορμό την Αριστερά, τον ΣΥΡΙΖΑ, μια ευρεία κοινωνική και πολιτική πλειοψηφία, στην οποία δυστυχώς θα κληροδοτήσετε, εσείς θα λέγατε "καμένη γη", κάτι πολύ χειρότερο, στα όρια της ανθρωπιστικής καταστροφής.
Αυταρχισμός και ανομία είναι και οι πολλαπλές απαγορεύσεις που έχουν φτάσει μέχρι την αναγκαστική απονέκρωση όλης της Αθήνας, όταν μας επισκέπτονταν ξένοι ηγέτες, και τη βίαιη καταστολή κινητοποιήσεων. Χωρίς καμία διάθεση να εξομοιώσουμε καθεστώτα, είναι πρωτοφανές αυτό που συνέβη στις επισκέψεις δύο ηγετών, δηλαδή η απαγόρευση έστω και κατά μόνας να μπορεί κάποιος να περπατάει στο κέντρο της Αθήνας.
Ούτε είναι μόνο οι παρατεταμένες και παράνομες επιστρατεύσεις ολόκληρων κλάδων εργαζομένων, επειδή άσκησαν το συνταγματικό δικαίωμα της απεργίας. Πιο εκτεταμένα απ' όλα αυτά τα φαινόμενα είναι οι απαράδεκτες, χιλιάδες εστίες καθημερινής καταστρατήγησης δικαιωμάτων και ανομίας μέσα σε χώρους δουλειάς.
Και, βεβαίως, είναι και η συνολική επιχειρούμενη βίαιη σμίκρυνση και ποιοτική υποβάθμιση του δημόσιου τομέα, όπου πλέον η δαμόκλειος σπάθη των χιλιάδων απολύσεων διαλύει το ηθικό της μεγάλης πλειοψηφίας των υπαλλήλων λειτουργών του Δημοσίου.
Το μνημονιακό παραμύθι έχει μόνο δράκους και σκελετούς
Δημοκρατία, τέλος - αν και δεν υπάρχει τέλος σ' αυτήν τη συζήτηση.
Πολιτική και κοινωνική δημοκρατία δεν νοείται με τις απαράδεκτες και αντισυνταγματικές δεσμεύσεις, που έχουν πάρει οι μνημονιακές κυβερνήσεις, που φτάνουν μέχρι το 2060 για την κάλυψη των υποχρεώσεων του κράτους στον συνταξιοδοτικό τομέα, πάνω σε κείμενα κακομεταφρασμένα από αντίστοιχα κείμενα που επιχειρήθηκε να εφαρμοστούν σε άλλους λαούς από το ΔΝΤ και αντίστοιχες τρόικες, πάνω σε γνωμοδοτήσεις του Νομικού Συμβουλίου του Κράτους για την ισχύ του αγγλικού δικαίου, πάνω σε τουλάχιστον αμφιλεγόμενες δεσμεύσεις που συνιστούν ανοιχτό κίνδυνο για την υπονόμευση της κυριαρχίας της χώρας και για την αυτόνομη πορεία της.
Το παραμύθι, λοιπόν, για το γρήγορο τέρμα του Μνημονίου, μαζί με πλήθος άλλων μυθευμάτων που συγκροτούν την κεντρική αφήγηση του μνημονιακού μπλοκ για τη δήθεν μεταμνημονιακή εποχή, δεν έχει ευτυχές τέλος.
Έχει μόνο δράκους και σκελετούς στις ντουλάπες της σημερινής εξουσίας.
Γι' αυτό τον λόγο η ελπίδα και η προσδοκία του λαού μας για να φύγουμε οριστικά από αυτή την εποχή έχει ως ελάχιστη δέσμευση, την οποία έχουμε αναλάβει χωρίς καμία ταλάντευση, την κατάργηση του Μνημονίου και των βαρύτατων συνεπειών του στη ζωή και το μέλλον του τόπου μας.
Το καντήλι της κυβέρνησής σας έχει τελειώσει, ο λαός θα το σβήσει.
