Όταν η πρόεδρος της ευρωομάδας GUE/NGL του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, Γερμανίδα ευρωβουλευτής, Gabi Zimmer, δήλωνε, στις 8 Μαΐου, ότι "εάν η Ευρωπαϊκή Ενωτική Αριστερά αποφάσιζε για έναν υποψήφιο για την προεδρία της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, αυτός θα μπορούσε να είναι ο Αλέξης Τσίπρας...", προκαλούσε την έκπληξη πολλών. Και όμως, από εκείνη την ημέρα άρχισε να παίρνει σάρκα και αστά η ιδέα για την ευρωπαϊκή υποψηφιότητα Τσίπρα.
Με προσεκτικές κινήσεις, ο ίδιος ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ, οι πιο στενοί συνεργάτες του, αλλά και ο ευρωβουλευτής Νίκος Χουντής άρχισαν να μετρούν διαθέσεις και επιθυμίες: όσο προχωρούσαν όμως στις επαφές τους με τις, ανά χώρα, ηγεσίες των ευρωπαϊκών κομμάτων της Αριστεράς, τόσο συνειδητοποιούσαν όλο και πιο πολύ ότι η τιμητική, για τη χώρα μας, αλλά και τον ΣΥΡΙΖΑ, υποψηφιότητα για τη θέση του προέδρου της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, ήταν μονόδρομος.
Κάπως έτσι, λοιπόν, φτάσαμε στην προχθεσινή ημέρα, κατά την οποία ομόφωνα οι πρόεδροι των αριστερών κομμάτων της Ευρώπης πρότειναν τον Αλ. Τσίπρα ως υποψήφιο του ΚΕΑ για τη θέση του προέδρου της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, απόφαση την οποία η "Αυγή" είχε προαναγγείλει στο φύλλο της περασμένης Πέμπτης. Τώρα πλέον, η τελική -και τυπική- απόφαση ανήκει στο 4ο Συνέδριο της Ευρωπαϊκής Αριστεράς (13-15 Δεκεμβρίου, στη Μαδρίτη επίσης).
Γιατί ο Αλ. Τσίπρας;
Η Ελλάδα ήταν η πρώτη που γνώρισε τέτοιας έκτασης κρίση, ήταν όμως και η πρώτη που απάντησε -μέρος των πολιτών της, πιο σωστά- δείχνοντας εμπιστοσύνη στην Αριστερά και τον εναλλακτικό δρόμο που εκείνη προτείνει. Συνεπώς, για τα άλλα κόματα του ΚΕΑ, ο ΣΥΡΙΖΑ είναι... μπροστά.
Είναι όμως και κόμμα -πρότυπο, υπό την έννοια του διψήφιου ποσοστού που κατέγραψε πρώτα τον Μάιο του 2012, και ακόμη περισσότερο ένα μήνα μετά. Ο ΣΥΡΙΖΑ είναι αξιωματική αντιπολίτευση και είναι θέμα χρόνου να πάρει τα κυβερνητικά ηνία, πιστεύουν τα "αδελφά" κόμματα. Συνεπώς, με τον Αλ. Τσίπρα επικεφαλής, το Κόμμα της Ευρωπαϊκής Αριστεράς προσδοκά σε σημαντική αλλαγή των γενικότερων συσχετισμών στις επικείμενες ευρωεκλογές, σε άνοδο των ποσοστών της Αριστεράς όχι μόνο στον Νότο, αλλά ακόμη και σε εκείνες τις χώρες που η Αριστερά δεν εκπροσωπείται από ευρωβουλευτή. Αρκεί -όπως εύστοχα σημείωνε ο Πιέρ Λοράν, κατά τη συνάντηση των προέδρων του ΚΕΑ, προχθές στη Μαδρίτη- όλα τα κόμματα να περιβάλουν με όλη τους τη δύναμη την υποψηφιότητα Τσίπρα.
Προ των πυλών η νίκη του ΣΥΡΙΖΑ
"Όποτε και αν γίνουν εκλογές στην Ελλάδα, ο ΣΥΡΙΖΑ θα νικήσει", προέβλεψε με απόλυτη βεβαιότητα ο Αλ. Τσίπρας, θέτοντας παράλληλα όμως στην κλειστή συνάντηση των προέδρων του ΚΕΑ και μια άλλη κρίσιμη παράμετρο: Η επιτυχία της κυβέρνησης του ΣΥΡΙΖΑ εξαρτάται και από τους γενικότερους συσχετισμούς στην Ευρώπη, σημείωσε. Εδώ, ακριβώς, είναι και το δεύτερο στοίχημα: Είναι η ευκαιρία της Αριστεράς -υπογράμμισε- να αλλάξει τους συσχετισμούς, πρέπει όμως από τώρα να ξεκινήσει την καμπάνια της, όχι δηλαδή να περιοριστεί στους τελευταίους 2-3 μήνες πριν τις εκλογές.
Μια καμπάνια, στη χάραξη της οποίας το ελληνικό κόμμα της ριζοσπαστικής Αριστεράς θα έχει καθοριστικό ρόλο και λόγο: ήδη, στη Μαδρίτη, υιοθετήθηκε η πρόταση του ΣΥΡΙΖΑ για διεθνή διάσκεψη του χρέους, σε χρόνο πριν τη διεξαγωγή των ευρωεκλογών.
Ο Αλ. Τσίπρας υπογράμμισε εξάλλου τα πολύ σοβαρά βήματα που έκανε την τελευταία τριετία το ΚΕΑ, απονέμοντας εύσημα στο έργο του Π. Λοράν. Προτείνεται, έτσι, ανανέωση της 3ετούς θητείας του Γάλλου πολιτικού στο πόστο του προέδρου του ΚΕΑ, σε συνδυασμό πάντα με το συλλογικό προεδρείο.
Κατά τη διάρκεια της συζήτησης στο ΚΕΑ -πέραν του Αλ. Τσίπρα, συμμετείχε από ελληνικής πλευράς και ο Γιάννης Μπουρνούς, μέλος της Εκτελεστικής Επιτροπής του ΚΕΑ και της Κ.Ε. του ΣΥΡΙΖΑ- κάθε ηγέτης έθεσε και τους δικούς του, ιδιαίτερους προβληματισμούς: από τη Γαλλία τέθηκε το θέμα της ανόδου της Ακροδεξιάς, ενώ από την Ισπανία ο κίνδυνος ανόδου της αποχής, ως απάντησης των πολιτών στο πολιτικό σύστημα εν γένει. Από πολλές πλευρές προτάθηκε να γίνουν μεγάλες κεντρικές εκδηλώσεις την επόμενη χρονιά, για τη συμπλήρωση ενός αιώνα από την κήρυξη του Α' Παγκοσμίου Πολέμου -μια ιστορική επέτειος, που πολλά μπορεί να διδάξει και σήμερα, σε όσους ζουν στην ευρωπαϊκή ήπειρο, σε μια εποχή μάλιστα ανόδου των σοβινιστικών και εθνικιστικών απόψεων...
Οι συκοφάντες αποστομώνονται
Πέραν του ότι πρώτη φορά ένας Έλληνας πολίτης προτείνεται για ένα τόσο σημαντικό αξίωμα, τα πολιτικά οφέλη για τον ΣΥΡΙΖΑ είναι προφανή. Ποιος θα κατηγορήσει στο εξής για αντιευρωπαϊσμό και επιστροφή στο εθνικό νόμισμα το κόμμα, του οποίου ο πρόεδρος διεκδικεί το αξίωμα του προέδρου της Κομισιόν; Ποιος θα κατηγορήσει ξανά τον ΣΥΡΙΖΑ ότι είναι άκρο; Ουδείς...
Και, παρ' ότι η επιλογή των πολιτών θα έχει μόνο συμβουλευτικό χαρακτήρα -σύμφωνα με το άρθρο 17, παράγραφος 7 της Συνθήκης της Λισσαβώνας, που η Ευρωπαϊκή Αριστερά καταψήφισε-, είναι εν τούτοις η μεγάλη ευκαιρία για ένα ηχηρότατο πανευρωπαϊκό μήνυμα!
