Η επίσημη παρουσίαση των γνωστών και αγνώστων εγκληματικών ενεργειών της Χρυσής Αυγής, τόσο των εκπορευόμενων από την πολιτική της άποψη και πρακτική (δολοφονίες, βασανισμοί, επιθέσεις κ.λπ.) όσο και εκείνων των στενά ποινικών που σχετίζονται με τη μαφιόζικη υπόστασή της (προστασία, μαστροπεία και άλλα), χρησιμοποιείται αυτή τη στιγμή από την κυβέρνηση για να ξεπλυθεί η ίδια και οι ώς τώρα πολιτικές της επιλογές.
Ωστόσο το εύρος αυτών των εγκληματικών ενεργειών σε συνδυασμό με το εύρος της επιρροής της Χ.Α. στον δημόσιο λόγο και στην κοινωνία εγείρουν προβληματισμούς για το πόσο ευάλωτη είναι η δημοκρατία. Τα τελευταία χρόνια παρακολουθούμε τις κυρίαρχες πολιτικές δυνάμεις να κανονικοποιούν τον ρατσιστικό λόγο και να προβαίνουν σε καταφανώς απάνθρωπες και ολοκληρωτικές πρακτικές, προκειμένου να επιβάλουν τη νεοφιλελεύθερη πολιτική. Παράλληλα, με την ενθουσιώδη συμμετοχή των αστικών ΜΜΕ, κυρίως των ιδιωτικών, επέτρεψαν και ενθάρρυναν την είσοδο ενός νεοναζιστικού κόμματος, φαιδρού και τρομακτικού, σχετιζόμενου άμεσα με το οργανωμένο έγκλημα, στη Βουλή και στον δημόσιο λόγο. Η ναζιστική ιδεολογία ξαναέγινε θεμιτή άποψη και επιλογή. Αναζητήθηκαν εξηγήσεις και δικαιολογίες για το μισό εκατομμύριο συμπολιτών μας που ψήφισαν και στήριξαν τη Χρυσή Αυγή στις προηγούμενες εκλογές. Με λίγα λόγια, για το μεγαλύτερο μέρος της κοινωνίας, η Χ.Α. στο 15% υπήρξε ένα φαινόμενο με το οποίο μπορούσε να συμβιώσει.
Ταυτόχρονα γίνεται φανερό ότι το ναζιστικό αυτό μόρφωμα συνδέεται με την Αστυνομία, αλλά και με επιχειρηματικά και εκδοτικά συμφέροντα. Συζητήθηκε μάλιστα σοβαρά από στελέχη της Ν.Δ. το ενδεχόμενο εκλογικής ή μετεκλογικής συνεργασίας με τη Χρυσή Αυγή, για να κυβερνηθεί ο τόπος. Χωρίς ντροπή εξισώθηκαν οι εγκληματικές ενέργειες των ναζιστών με τους κοινωνικούς αγώνες και την Αριστερά.
Καθώς όλα τα παραπάνω μοιάζουν με ένα συνηθισμένο, αν και παραφορτωμένο, σενάριο πολιτικοαστυνομικού θρίλερ, καταλαβαίνουμε ότι η ωμή βία, το εύκολο κέρδος, η διαπλοκή, η αξιοποίηση του παρακράτους, η συνταγματική εκτροπή κ.λπ. ασκούν έντονη γοητεία σε μέρος των οικονομικών και πολιτικών ελίτ. Με άλλα λόγια, όσο τους αφήνουμε το περιθώριο, τέτοια θα κάνουν. Οι ηθικές αναστολές και ο σεβασμός στους θεσμούς είναι για την κυρίαρχη τάξη λογάκια για τις εκθέσεις ιδεών των μαθητών.
Δυστυχώς για τις επί χρόνια μισοκοιμισμένες μας συνειδήσεις, η εύκολη αποδοχή του κυρίαρχου λόγου, η αδιαφορία για τα κοινά, η σχετικοποίηση των απόψεων προκειμένου να μην δημιουργηθούν ρήξεις με τον διπλανό, τον συνεπιβάτη, το αφεντικό, τη μόδα, μεταφράζονται σε αίμα. Σε χαμένες ή κατεστραμμένες ανθρώπινες ζωές.
Η δημοκρατία είναι μεν το όπλο των από κάτω και η προστασία του φτωχού. Χρειάζεται όμως ταυτόχρονα την εγρήγορση των από κάτω και την προστασία που θα εξασφαλίσουν οι αγώνες και οι αγωνίες των φτωχών. Η δημοκρατία είναι κατάσταση ανοιχτή. Αυτό είναι απαραίτητο για να μπορούμε να αναπνέουμε, να υπάρχουμε και να δημιουργούμε. Είναι όμως προϋπόθεση όλοι και όλες να έχουμε τον νου μας στα ανοίγματα, μην μπει κανένα φίδι. Η λογική της ανάθεσης, στη Ν.Δ. ή στο ΠΑΣΟΚ ώς τώρα, αλλά και στον ΣΥΡΙΖΑ πολύ σύντομα, είναι όχι μόνο ανεπαρκής, αλλά εξαιρετικά επικίνδυνη.
Φυσικά η σύλληψη των βουλευτών και στελεχών της Χρυσής Αυγής, και μάλιστα από ένα αντιδημοκρατικό, ακροδεξιό και εντέλει ένοχο κράτος, δεν σημαίνει ότι η παρτίδα κερδήθηκε (δικαιούμαστε ωστόσο να χαιρόμαστε. Πολύ). Ούτε και λήγουν αυτές οι παρτίδες. Απλώς παραμένουν ανοιχτές όσο αγωνιζόμαστε. Παίξτε μπάλα.
