Η επέτειος της ίδρυσης του ΠΑΣΟΚ ενεργοποιεί κινήσεις για την αναβίωση κεντροαριστερού αστερισμού. Ό,τι απέμεινε από το ιστορικό κόμμα. Σήμερα ο Βενιζέλος θα νιώθει την παρέα των εκσυγχρονιστών, οι οποίοι, με πρώτο τον Κ. Σημίτη, επανακάμπτουν στην κομματική δημοσιότητα. Μπορεί, όμως, να υπάρξει νέα κατάσταση με παλαιά και φθαρμένα πρόσωπα και "υλικά";
Το εναπομείναν "όλον ΠΑΣΟΚ" αντιμετωπίζει ως βασική σταθερά του την έναντι οιουδήποτε τιμήματος συμμετοχή του στην εξουσία. Έξω απ' αυτή δεν διανοείται ότι υπάρχει! Πρόκειται για ιδεολογική - πολιτική μετάλλαξη, που λόγω και των συσχετισμών το καθιστά όμηρο στον Σαμαρά. Η πρωτοβουλία Βενιζέλου για νέο εκλογικό νόμο, που θα μοιράζει το μπόνους των 50 εδρών στα κόμματα που συγκροτούν κυβέρνηση, εξυπηρετεί αυτήν ακριβώς την εκφυλιστική αντίληψη περί κυβερνητισμού. Αποσκοπεί, επίσης, στην με κάθε, ακόμη και αθέμιτο, τρόπο απομόνωση της Αριστεράς.
Προϋπόθεση για τη συγκρότηση συμμαχικής κυβέρνησης, κατά ΠΑΣΟΚ, είναι η τήρηση των μνημονιακών δεσμεύσεων, όπως αυτές ανανεώνονται εις το διηνεκές. Συνεπώς, η πρόταση για συμμαχική κυβέρνηση απευθύνεται προς τη Δεξιά. Αν, όμως, ιστορικά, η Κεντροαριστερά κατόρθωσε να συγκροτηθεί και να ηγεμονεύσει χωρίς και ενάντια στην Αριστερά, ουδέποτε κατόρθωσε να υπάρξει μαζί και κάτω από τη Δεξιά.
Καμιά ιδιορρυθμία δεν μπορεί να εξηγήσει τη σημερινή μετάλλαξη του ΠΑΣΟΚ σε συνιστώσα της Ν.Δ. Ούτε αυτό το σχέδιο θα αποκτήσει πολιτικό κύρος με την επιστράτευση του πάλαι ποτέ εκσυγχρονιστικού μπλοκ. Ο εκσυγχρονισμός της εποχής Σημίτη αντιστοιχούσε σε προσδοκίες των ανερχόμενων μεσαίων στρωμάτων, που σήμερα διαλύονται από το Μνημόνιο. Εξυπηρετούσε ένα σχέδιο σοσιαλδημοκρατικού "χρώματος", με επιδίωξη την αναβάθμιση της Ελλάδας στον διεθνή καταμερισμό εργασίας.
Τίποτε απ' αυτά δεν υφίσταται με το ΠΑΣΟΚ σκιά στον ήλιο του Μνημονίου. Αυτή τη μετάλλαξη τη βιώνουν επώδυνα τα κοινωνικά στρώματα και οι πολίτες. Που είχαν εμπιστευθεί επί χρόνια το ΠΑΣΟΚ και τώρα το έχουν εγκαταλείψει. Ο ΣΥΡΙΖΑ δεν είναι ΠΑΣΟΚ. Ούτε φιλοδοξεί, ούτε μπορεί να γίνει. Εκπροσωπεί, όμως, κοινωνικές δυνάμεις που η σημερινή ελληνική και ευρωπαϊκή κατάσταση δεν τους επιτρέπει να ανεχθούν τον εγκλωβισμό τους στο παρελθόν.
Ν.Φ.
