Ω ρε γλέντια στους φροντιστηριούχους τώρα που πλησιάζει η νέα σχολική χρονιά... ω ρε γλέντια στις καφετέριες - στα σφαιριστήρια για τους παλαιότερους, όρος που έχει εκλείψει και μαζί του θα έπρεπε να έχουν εκλείψει τα φροντιστήρια και οι εισαγωγικές... Προς τα εκεί πάει το πράγμα, αφού αντί το σύστημα εισαγωγής στα ΑΕΙ να αποσυνδεθεί από τη δευτεροβάθμια και ειδικότερα από το Λύκειο, ασφυκτικά την αγκαλιάζει, τη συνθλίβει, τη νεκρώνει. Και οσμίζομαι πως το νέο πρόγραμμα του Λυκείου υποχρεώνει τον μαθητόκοσμο να φοιτά παράλληλα με το σχολείο πιο εντατικά στα φροντιστήρια όχι μόνο για τα «μαθήματα προσανατολισμού» αλλά και για άλλα, όπως Αγγλικών, αφού η lingua franca της εποχής μας τείνει να «αποβληθεί» από πολλά Λύκεια.
Α' Λυκείου: Ο μαθητόκοσμος στα 15 του καλείται να «αυτοπροσανατολιστεί» επιλέγοντας τέσσερα μαθήματα «προσανατολισμού», με καταληκτική εξέταση αφού ολοκληρωθεί η φοίτηση στο Λύκειο, ήτοι μετά από τρία χρόνια. Τόσο θα διαρκέσει και το μαρτύριο της αγωνίας για την άριστη επίδοση στα μαθήματα προσανατολισμού και τόσο θα τον κατατρύχει το άγχος της άριστης βαθμολογίας προαγωγής, που μετέχει κι αυτή στην εισαγωγική βαθμολογική κατάταξη. Και όσοι έχουν πρόβλημα με τις γραπτές εξετάσεις; Αυτοί οφείλουν να μεθοδεύσουν ώστε ο βαθμός των προφορικών να συμπίπτει με εκείνον των γραπτών, ειδάλλως με προκρούστεια μέθοδο θα συμπέσει. Έτσι η αξιολόγηση, αναπόσπαστο στοιχείο της παιδαγωγικής πράξης, ακυρώνεται μαζί με τον παιδαγωγικό ρόλο του δασκάλου και μεταβάλλεται σε διελκυνστίδα τού ποιος θα πάρει τον μεγαλύτερο βαθμό, σε «θέματα» βγαλμένα από «τράπεζα θεμάτων», αντικειμενικά και αποστειρωμένα, που αγνοούν τη δυναμική του μαθητή, της τάξης, της περιοχής, δεν ανέχονται παρεκκλίσεις, μακριά από τη... νόθευση της παιδαγωγικής ευαισθησίας και ενάντια σε κάθε σύγχρονη παιδαγωγική θεωρία.
Β' Λυκείου: Οι μαθητές έχουν πια εθιστεί και μοιρολατρικά υπομένουν. Εκτός εάν... εκτός εάν φορτσάρουν στα φροντιστήρια, στις ενισχυτικές, εντατικοποιήσουν την τεχνική τους προκειμένου να ανταποκριθούν στα εξεταστικά τερτίπια καταφεύγοντας σ' εκείνους που «πιάνουν» τα θέματα και σ' άλλους που φημολογείται ότι «τα πιάνουν» από τα θέματα. Κι στη Γ' Λυκείου, κορωνίδα της προσπάθειας, κάποιοι νιώθουν ηττημένοι και κάποιοι σαν άλογα κούρσας ιδρωκοπούν μέχρι την τελευταία στιγμή, απέχοντας από κάθε κοινωνική δραστηριότητα (μήπως αυτό είναι ζητούμενο;).
Βεβαίως το σύστημα προσφέρει ένα by pass: προγράμματα λουστραρισμένα από τη Δύση, δυνάμει της αντισυνταγματικής εγκυκλίου περί ιδιωτικής εκπαίδευσης, σύντομα θα κυκλοφορούν ελεύθερα και ανεξέλεγκτα στα ιδιωτικά εκπαιδευτήρια, παρέχοντας διαβατήριο στους έχοντες, για κολέγια και ιδιωτικά πανεπιστήμια, με κάποιο κόστος βέβαια, αλλά με σίγουρα αποτελέσματα.
Κι ενώ απουσιάζουν ολοκληρωμένες προτάσεις σχετικά με τη δομή του σχολείου, τις κατευθύνσεις του και το περιεχόμενο των σπουδών, τα δημόσια σχολεία συγχωνεύονται, οι διδάσκοντες καταντούν περιπλανώμενοι Ιουδαίοι, τα φροντιστήρια ξεχειλίζουν και οι καφετέριες γεμίζουν από απογοητευμένους δεκαεξάρηδες, δεκαεπτάρηδες…