Ανοδικές τάσεις στο δημόσιο χρέος των μελών της Ευρωζώνης καταγράφουν για το πρώτο τρίμηνο τα στοιχεία της Eurostat, με την Ελλάδα να κατακτά και πάλι τη θλιβερή πρωτιά. Συγκεκριμένα, ο μέσος όρος του δημοσίου χρέους στην Ευρωζώνη άγγιξε το 92,2% από 90,6% το τέταρτο τρίμηνο του 2012 και από 88,2% στο αντίστοιχο περσινό διάστημα.
Σε ετήσια βάση η μεγαλύτερη αύξηση του λόγου δημόσιο χρέος προς ΑΕΠ καταγράφεται στην Ελλάδα (+24,1%), στην Ιρλανδία (18,3% ), στην Ισπανία (+15,2%), στην Πορτογαλία (+14,9%) και στην Κύπρο (12,6%). Δηλαδή σε όλες τις χώρες που έχουν επιβληθεί σωτήρια και θεραπευτικά Μνημόνια. Τυχαίο; Δεν νομίζω. Το δημόσιο χρέος της Ελλάδας άγγιξε το πρώτο τρίμηνο του 2013 το 160,5% του ΑΕΠ από 156,9% του ΑΕΠ το τέταρτο τρίμηνο του 2012 και από 136,5% του ΑΕΠ το αντίστοιχο τρίμηνο του προηγούμενου έτους.
Όπως σημειώνει ο Βόλφγκανγκ Μίνχαου των F.T., "Η κριτική μου στην πολιτική της Ευρωζώνης απέναντι στην Ελλάδα δεν αφορά την αυστηρότητα της προσαρμογής, αλλά τον θεμελιώδη μακροοικονομικό αναλφαβητισμό. Στο επίκεντρο βρίσκεται η ψευδαίσθηση ότι το ελληνικό χρέος θα γίνει κάποια στιγμή διαχειρίσιμο. Η Ελλάδα έχει πλέον δύο επιλογές. Η πρώτη είναι να προχωρήσει σε μεταρρυθμίσεις και να χρεωκοπήσει εντός της Ευρωζώνης. Αυτή η στρατηγική απαιτεί πρόθυμους συνεργούς και σε άλλες ευρωπαϊκές πρωτεύουσες, αλλά και στην ΕΚΤ. Η δεύτερη είναι να προχωρήσει σε μεταρρυθμίσεις και να χρεωκοπήσει εκτός της Ευρωζώνης." Μετά τις γερμανικές εκλογές θα μάθουμε περισσότερα.
Δ.Χ.
