Αν και "θεοί και δαίμονες" επιδίδονται σε έναν αγώνα για τη στήριξη της κυβέρνησης Σαμαρά (βλέπε έλευση Σόιμπλε στην Αθήνα και πρόσκληση Ομπάμα για επίσκεψη του Έλληνα πρωθυπουργού στις ΗΠΑ), τα δύο μεγάλα, σχεδόν "θεσμικά" συγκροτήματα Τύπου της χώρας, το "Βήμα" και η "Καθημερινή", δεν κρύβουν τελευταία την ανησυχία τους. Ο πρώτος σκόπελος είναι ο φόβος διαρροών κατά την ψηφοφορία για το πολυνομοσχέδιο - νέο Μνημόνιο, την Τετάρτη, στη Βουλή. Ο δεύτερος σκόπελος, και ο μεγαλύτερος, αν διαβάσουμε κάτω από τις λέξεις, είναι μήπως το Βερολίνο, μετά τις γερμανικές εκλογές, δεν σταθεί στο ύψος των περιστάσεων και των υποσχέσεων που έχει δώσει στην ηγεσία της κυβέρνησης για απομείωση του ελληνικού χρέους προκειμένου να γίνει βιώσιμο.
Διαβλέπει κανείς στα δημοσιεύματα δύο εκ των κύριων στυλοβατών της κυβέρνησης Σαμαρά, τον φόβο διπλού "ατυχήματος", είτε εσωτερικού είτε εξωτερικού, εξαιτίας της στάσης της Γερμανίας, η οποία δεν φαίνεται να συζητά -επισήμως τουλάχιστον, γιατί στο παρασκήνιο οι φήμες οργιάζουν- θέμα κουρέματος του ελληνικού χρέους, όπως φαίνεται να ζητάει το ΔΝΤ, που προσανατολίζεται σε πιο ρεαλιστικές θέσεις για το θέμα αυτό. Άλλωστε, χωρίς κούρεμα ή άλλους τρόπους απομείωσης του δημόσιου χρέους, το ελληνικό πρόγραμμα αποτυγχάνει παταγωδώς ως προς τους οικονομικούς του στόχους και αυτή την αποτυχία δεν θα την πιστωθεί μόνο η κυβέρνηση Σαμαρά, αλλά και η τρόικα.
Δύσκολα θα ανέμενε κανείς μια πιο ευαίσθητη προσέγγιση για το πρόβλημα από τους δύο "θεσμούς" της ενημέρωσης. Η ανεργία έχει εκτοξευθεί στα ύψη, η ανάπτυξη ακόμη και σε επίπεδο αριθμών φαντάζει επισφαλές όνειρο, ενώ οι "κοινωνική έρημος" έχει πάρει εφιαλτικές διαστάσεις. Φαίνεται, όμως, πως ο φόβος των "πυλώνων" του συστήματος είναι μήπως και το Βερολίνο υπαναχωρήσει από τα υπεσχημένα για την απομείωση του χρέους μετά τις γερμανικές εκλογές και στο διάστημα ώς το τέλος της ελληνικής προεδρίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Βεβαίως, αυτά τα υπεσχημένα δεν είναι επίσημα, επομένως ούτε απολύτως δεσμευτικά, πάνω σ' αυτές τις προσδοκίες, όμως, έχει στηθεί όλο το σχέδιο Σαμαρά - Βενιζέλου.
Μέχρι τότε, όμως, η κυβέρνηση έχει να περάσει το νέο μίνι Μνημόνιο, να αποφύγει τις πιέσεις της τρόικας για νέα μέτρα και βεβαίως να αποφύγει ενδεχόμενο "ατύχημα" εξαιτίας των κοινωνικών αντιδράσεων για τις απολύσεις και τη διαθεσιμότητα. Δύσκολοι κάβοι σε μια σκληρή πολιτική που πληγώνει βαθιά την κοινωνία και τους εργαζόμενους, ενώ εναποθέτει όλες τις προσδοκίες για ρύθμιση του χρέους στην πρόσδεση της χώρας στο άρμα της Μέρκελ.
